I OSK 1028/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej w przedmiocie sprostowania z urzędu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 grudnia 2022 r. sygn. akt I OSK 1028/20 w sprawie ze skargi kasacyjnej Rady Miejskiej w N. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 11 lutego 2020 r. sygn. akt II SA/Op 458/19 w sprawie ze skargi Wojewody Opolskiego na uchwałę Rady Miejskiej w N. z dnia 25 września 2019 r. nr XIV/223/19 w przedmiocie wprowadzenia na terenie gminy świadczenia pieniężnego - "bonu wychowawczego" postanawia sprostować oczywistą omyłkę w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 grudnia 2022 r. sygn. akt I OSK 1028/20 w ten sposób, że w punkcie IV sentencji, kwotę "510 (pięćset dziesięć) zł" zastąpić kwotą "360 (trzysta sześćdziesiąt) zł" UZASADNIENIE Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634, zm. poz. 1705, dalej ppsa), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna art. 156 § 1 ppsa wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą cechować się oczywistością, tzn. być bez trudu rozpoznawalne, mieć charakter bezsporny. Oczywistość wadliwości może wynikać z porównania niedokładności, błędu lub omyłki z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (postanowienie NSA z 8.4.2009 r. I GZ 7/09, Legalis 1256837). Sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w rubrum samej sentencji orzeczenia, jak i w uzasadnieniu. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć np. oznaczenia stron, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność (postanowienie SN z 15.4.1982 r. I PZ 7/82, OSNC 1982/10/155). Błąd pisarski jest oczywistą omyłką wówczas, gdy jest widoczne, że wbrew zamierzeniu sądu doszło do niewłaściwego użycia wyrazu lub oczywiście mylnej pisowni albo widocznie niezamierzonego opuszczenia jednego lub więcej wyrazów (wyrok NSA z 23.4.2001 r. II SA 863/00, niepubl.). Za błąd rachunkowy uznaje się natomiast błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia badań arytmetycznych, a w szczególności błędne zsumowanie lub odjęcie poszczególnych pozycji (postanowienie NSA z 22.12.2004 r. OZ 887/04, Legalis nr 93780; postanowienie NSA z 14.6.2012 r. I FSK 558/11, Legalis nr 1108010). Zgodnie z art. 100 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2020 r. poz. 713 ze zm., dalej usg), postępowanie sądowe, o którym mowa w artykułach poprzedzających, jest wolne od opłat sądowych. W przepisie tym ustanowiono zatem zwolnienie od opłat sądowych w postępowaniach ze skarg na akty nadzoru: skargę organu nadzoru na uchwałę lub zarządzenie organu gminy (art. 93 usg), skargę na rozstrzygnięcie organu nadzorczego z art. 96 ust. 2, art. 97 ust. 1 usg, stanowisko zajmowane w trybie art. 89 usg (art. 98 ust. 1 usg), skargę na zarządzenie zastępcze wojewody (art. 98a ust. 3 usg). Powyższe potwierdza wyrok NSA z 25.8.2009 r. II OSK 856/09, Legalis 326167, w którym Sąd o kosztach postępowania kasacyjnego orzekł w oparciu o art. 203 pkt 2 w zw. z art. 205 § 2 ppsa, przy czym orzeczeniem objęto wynagrodzenie radcy prawnego reprezentującego stronę skarżącą kasacyjnie, natomiast orzeczenie to nie objęło uiszczonego przez stronę wpisu od skargi kasacyjnej, gdyż zgodnie z art. 100 usg postępowanie to jest wolne od opłat sądowych. Również w postanowieniu z 10.10.2007 r. II OSK 1136/07, Legalis 768477) NSA uznał, że - stosownie do art. 100 usg - postępowanie sądowe w sprawach z zakresu nadzoru nad działalnością gminną jest wolne od opłat sądowych, co oznacza, że w sprawie ze skargi gminy na rozstrzygnięcie organu nadzoru strony nie mają obowiązku uiszczania opłat sądowych. Dotyczy to postępowania sądowego w tych sprawach, a więc zarówno postępowania przed sądem I instancji, jak i postępowania przed NSA (także postanowienie NSA z 17.1.2012 r. II FZ 747/11, Legalis 413580). W niniejszej sprawie w punkcie IV sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 grudnia 2022 r. sygn. akt I OSK 1028/20 omyłkowo dodano do należnych na rzecz skarżącej kasacyjnie, która - co do zasady - wygrała postępowanie kasacyjne, kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym (360 zł) równowartość uiszczonej przez skarżącą kasacyjnie kwoty 150 zł tytułem opłaty od skargi kasacyjnej (k. 140 akt sądowych) - która - zgodnie z art. 100 usg - nie była należna. Skarga w tej sprawie została bowiem złożona na podstawie art. 93 ust. 1 usg. Suma kosztów zastępstwa procesowego skarżącej kasacyjnie i poniesionej przez nią opłaty od skargi kasacyjnej stanowi więc oczywisty błąd rachunkowy, który podlegał sprostowaniu. Dla przywrócenia rzeczywistej woli Naczelnego Sądu Administracyjnego należało orzec jak w sentencji. Omyłkowo uiszczoną opłatę od skargi kasacyjnej uiszczoną przez skarżącą kasacyjnie zwróci Sąd I instancji. W związku z powyższym, na podstawie art. 156 § 1 w zw. z art. 193 ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.