II SA/Wr 546/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Marta Pawłowska po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi D. H. na zawiadomienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego we Wrocławiu z dnia 19 lipca 2023 r. nr GK-ONG.1410.7.2021.BM w przedmiocie załatwienia skargi na działalność Starosty Karkonoskiego w zakresie aktualizacji ewidencji gruntów i budynków postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącej uiszczony wpis od skargi w wysokości 100 (sto) złotych. UZASADNIENIE D. H. (dalej: skarżąca) wniosła skargę kierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na opisane w sentencji postanowienia zawiadomienie organu nadzoru geodezyjnego z dnia 19 lipca 2023 r. o sposobie załatwienia skargi wniesionej przez skarżącą w trybie art. 227 kodeksu postępowania administracyjnego na działalnie Starosty Karkonoskiego. W odpowiedzi na skargę organ, po przedstawieniu przebiegu postępowania w sprawie wskazał, że skarga dotyczy zawiadomienia, od którego nie służą środki odwoławcze ani skarga do sądu administracyjnego. W piśmie procesowym z dnia 19 października 2023 r., ustosunkowując się do odpowiedzi na skargę skarżąca podniosła, że podtrzymuje w całości skargę złożoną w trybie Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej orzekając w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, ze zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto na podstawie art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że nie każda działalność organów administracji publicznej podlega kontroli sądu administracyjnego. Kontroli takiej nie będzie podlegać skarga na w sprawie rozpatrzenia skargi wniesionej w trybie art. 227 k.p.a. a zatem w ramach instytucji skargi powszechnej, o której mowa w Dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego zatytułowanym "Skargi i wnioski". W niniejszej sprawie, skarżąca po raz pierwszy wystąpiła ze skargą do organu w trybie art. 231 k.p.a. w związku z art. 229 pkt 4 k.p.a. pismem z dnia 20 sierpnia 2021 r., wskazując na nieprawidłowe działanie organu – Starostę Powiatowego, przy postępowaniu w sprawie zmiany przebiegu granic działek ewidencyjnych, w tym położenia w operacie ewidencyjnym gruntów i budynków. Skargę sprecyzowała pismem z dnia 14 września 2021 r. wskazując, że wnosi ją na podstawie art. 229mpkt 2 w zw. z art. 227 k.p.a. Zawiadomieniem wydanym na podstawie art. 238 k.p.a. z dnia 30 września 2021 r. Dolnośląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego uznał skargę za bezzasadną, wskazując jednocześnie, że w przypadku wniesienia kolejnej skargi w tej samej sprawie niewskazania nowych okoliczności, zastosowany zostanie art. 239 k.p.a. Pismem z dnia 19 lipca 2023 r. skarżąca wywiodła skargę w tej samej sprawie, opierając ją na tożsamych podstawach. Na podstawie art. 239 k.p.a. zawiadomieniem z dnia 19 lipca 2023 r. (zaskarżonym w niniejszej sprawie), organ uznał skargę za bezzasadną. Pismo skarżącej z dnia 13 czerwca 2023 r. ma w istocie charakter interwencyjny (skargi i wnioski) i zawiera informację o zasadności podjęcia czynności przez starostę wykonującego zadania zlecone z zakresu geodezji i ewidencji gruntów. Sama skarżąca wskazuje zresztą jego podstawę w treści przepisów Działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego. Niezadowolenie z działania organu podejmowanego w tym trybie może być z kolei podstawą skargi powszechnej, o której mowa w art. 227 K.p.a., którą wnosi się do organu właściwego, ustalanego według zasad określonych w art. 229 K.p.a. Trzeba również zauważyć, że działania podejmowane przez organ w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków, normowane przepisami działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego nie mają formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Wnioskodawcy niezadowolonemu ze sposobu załatwienia wniosku służy prawo wniesienia skargi, o której mowa w art. 246 § 1 K.p.a. Podejmowane w omawianym trybie zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi (art. 237 § 3 K.p.a.) lub zawiadomienie o sposobie załatwieniu wniosku (art. 244 § 2 K.p.a.) nie przybiera żadnej z prawnych form działania organu administracji publicznej podlegających kontroli sądu administracyjnego, a wskazanych w art. 3 § 2 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA z dnia 5 listopada 2010 r. sygn. akt II OSK 2132/10, 12 marca 2013 r. sygn. akt I OSK 318/13 i 25 października 2013 r. sygn. akt II OSK 2622/13 – dostępne jw.). Skoro w niniejszej sprawie strona skarżąca skarży rozstrzygnięcie wydane przez organ administracji w art. 227 k.p.a.- to tym samym Sąd musiał uznać złożoną skargę za niedopuszczalną. Jak wskazano kognicja sądów administracyjnych nie obejmuje rozpatrywania skarg w przedmiocie rozpoznania skarg powszechnych (tj. wniesionych w trybie art. 227 k.p.a.). Wynika to z faktu, że postępowanie zainicjowane taką skargą nie kończy się wydaniem decyzji, ani postanowienia, na które przysługuje zażalenie (por. postanowienie NSA z 21 stycznia 2016 r., I OSK 3486/15; postanowienie NSA z 15 grudnia 2016 r., I OSK 2605/16, publ. CBOSA). Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł na zasadzie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Orzeczenie o zwrocie uiszczonego przy wnoszeniu skargi wpisu wydane zostało na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.