III OSK 72/23

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak Sędziowie: sędzia NSA Mirosław Wincenciak (spr.) sędzia del. WSA Kazimierz Bandarzewski Protokolant: starszy asystent sędziego Katarzyna Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2023 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Dyrektora Instytutu Studiów [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 września 2022 r. sygn. akt II SA/Wa 179/22 w sprawie ze skargi A.A. na decyzję Dyrektora Instytutu Studiów [...] z dnia 16 listopada 2021 r. w przedmiocie skreślenia doktoranta z listy doktorantów 1. oddala skargę kasacyjną, 2. oddala wniosek uczestnika postępowania – Krajowej Reprezentacji Doktorantów o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 19 września 2022 r. sygn. akt II SA/Wa 179/22, po rozpoznaniu sprawy ze skargi A.A. na decyzję Dyrektora Instytutu Studiów [...] z dnia 16 listopada 2021 r. w przedmiocie skreślenia doktoranta z listy doktorantów, uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią mocy decyzję Dyrektora Instytutu Studiów [...] z dnia 21 września 2021 r. (pkt 1); zasądził od Dyrektora Instytutu Studiów [...] na rzecz skarżącego A.A. kwotę 200 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania (pkt 2). U podstaw wyroku Sądu pierwszej instancji legły następujące ustalenia oraz ocena prawna. Dyrektor Instytutu Studiów [...] (dalej w skrócie" "Dyrektor" albo "organ") decyzją z dnia 21 września 2021 r., na podstawie art. 203 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t.j.: Dz. U. z 2020 r., poz. 85 ze zm., dalej w skrócie "u.p.s.w.i.n."), skreślił A.A. z listy doktorantów Szkoły Doktorskiej w ramach Szkoły [...] z powodu uzyskania negatywnego wyniku oceny śródokresowej po drugim roku programu kształcenia. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że zgodnie z art. 203 ust. 1 pkt 1 u.p.s.w.i.n., doktorant może być skreślony z listy doktorantów w przypadku uzyskania negatywnego wyniku oceny śródokresowej. Podkreślił, że A.A. po drugim roku programu kształcenia szkoły doktorskiej otrzymał negatywny wynik oceny śródokresowej oraz że odpis protokołu z posiedzenia Komisji Ewaluacyjnej stanowi załącznik do decyzji. Skonkludował, że w opisanym stanie faktycznym decyzja jest faktycznie i prawnie zasadna. A.A. złożył do Dyrektora wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że decyzja z dnia 21 września 2021 r. nie zawiera uzasadnienia podjętego rozstrzygnięcia, odwołując się jedynie do protokołu, który do niej dołączono. Z protokołu wynika natomiast, że przyczyną negatywnej oceny śródokresowej była ograniczona działalność naukowa A.A., a także przeciętność przedłożonego rozdziału planowanej pracy dyplomowej. Stwierdził, że protokół sprowadza się do ogólnej krytyki przedmiotowego rozdziału pracy. W ocenie strony, uczestnik szkoły doktorskiej ma 4 lata, aby opracować swoją rozprawę doktorską. A.A. zwrócił też uwagę, że negatywny wynik oceny śródokresowej stanowi "sankcję" za niewykonanie obowiązku realizacji indywidualnego planu badawczego nałożonego na doktoranta w art. 207 ust. 2 u.p.s.w.i.n. Odwołując się do treści art. 202 ust. 3 u.p.s.w.i.n. wskazał, że ocena śródokresowa kończy się wynikiem pozytywnym albo negatywnym, a wynik oceny, wraz z jej uzasadnieniem, jest jawny. Zaznaczył, że ocenie śródokresowej podlega jedynie realizacja indywidualnego planu badawczego, a nie – przewidzianych w programie kształcenia takich "punktów kontrolnych" jak: egzaminy, zaliczenia, przygotowanie publikacji, w szczególności niezbędnych do wszczęcia postępowania o nadanie stopnia doktora. A.A. stwierdził przy tym, że zrealizował dotychczasowe założenia Indywidualnego Planu Badawczego, w związku z czym uzasadnienie odmowy przyznania pozytywnej oceny śródokresowej faktem, że przygotowany przez niego rozdział planowanej rozprawy doktorskiej prezentuje przeciętny poziom, jest niezasadne. Podniósł również, że promotor, posługując się sformułowaniem "niezadowalające postępy", nie wskazał jakichkolwiek konkretnych zastrzeżeń do pracy doktoranta. Ponadto w protokole komisji nie ma wzmianki o opinii trzech recenzentów odnośnie do rozdziału jego pracy doktorskiej. Doktorant wskazał, że przedstawił rozdział do recenzji w czerwcu 2021 r. Stwierdził, że w jego ocenie komisja wybrała dwie recenzje, które zgadzały się z zamierzonym celem, jednocześnie podważając opinię jednego recenzenta, który wystawił ocenę B, interpretując ją w negatywny sposób, nadający inne znaczenie od zamierzonego. Dyrektor zarządzeniem z dnia 22 października 2021 r. nr 17/2021, na podstawie § 7 ust. 2 Regulaminu szkoły doktorskiej w ramach Szkoły [...] (dalej w skrócie "Regulamin"), powołał komisję odwoławczą w celu rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skreślenia A.A. z listy doktorantów. Posiedzenie Komisji Odwoławczej odbyło się w dniu 15 listopada 2021 r. W protokole z posiedzenia odnotowano, że Komisja Odwoławcza zapoznała się z całą dokumentacją sprawy, w tym protokołem obrad Komisji Ewaluacyjnej [...], opinią promotora, recenzjami przedstawionego rozdziału dysertacji oraz tekstem "odwołania". Komisja Odwoławcza stwierdziła, że nie pojawiły się żadne nowe fakty, które nakazywałyby podważenie decyzji Dyrektora i nie dopatrzyła się uchybień w procedurze oceny śródokresowej, która do tej decyzji doprowadziła. Dalej w protokole z posiedzenia Komisji Odwoławczej odnotowano, że w indywidualnym planie badawczym zapisano, że do końca drugiego roku studiów doktorant przedstawi kluczowy rozdział dysertacji ("[...]"). Rozdział ten został w 2021 r. oceniony na potrzeby Komisji Ewaluacyjnej w dwóch niezależnych recenzjach, jedna z nich miała konkluzje negatywne, druga zaś pozytywne, ale z licznymi zastrzeżeniami. Jak podkreślono, ocena pracy doktoranta przeprowadzona po pierwszym roku studiów była pozytywna (ocena 6/10), ale z zastrzeżeniami – drugi rok studiów miał posłużyć do wyraźnego udoskonalenia koncepcji i dopracowania tekstu. Zaznaczono też, że wśród oceniających – zarówno w Komisji Ewaluacyjnej [...], jak i autorów recenzji rozdziału pracy – znaleźli się pracownicy [...] oraz badacze niezwiązani z [...], a werdykt w ocenianej sprawie był w wyrażonych opiniach podobny. Z protokołu Komisji Odwoławczej wynika ponadto, że w toku dyskusji członkowie tej Komisji stwierdzili, iż podnoszone przez A.A. zarzuty wobec promotora i [...] nie podważają negatywnej oceny śródokresowej Komisji Ewaluacyjnej [...] i decyzji Dyrektora. Wobec powyższego, Dyrektor decyzją z dnia 16 listopada 2021 r., na podstawie art. 203 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 pkt 1 u.p.s.w.i.n., po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy decyzję z dnia 21 września 2021 r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia stwierdził, że nie pojawiły się żadne nowe fakty i okoliczności, które wskazywałyby na konieczność zmiany podjętej decyzji ze względu na uchybienia w procedurze oceny śródokresowej, co stanowiło przyczynę skreślenia doktoranta. Organ zauważył, że szczegółowe powody negatywnej oceny śródokresowej zostały podane w protokole z dnia 17 września 2021 r. z posiedzenia Komisji Ewaluacyjnej [...] do oceny śródokresowej pracy naukowej doktorantów w [...] w roku akademickim 2020-2021, którego odpis został doręczony stronie. Dyrektor wskazał, że jednym z elementów przeprowadzonej oceny był kluczowy rozdział pracy doktorskiej pt. “[...]", która to ocena wypadła negatywnie, co także – zgodnie z art. 203 ust. 2 pkt 1 u.p.s.w.i.n. – stanowi samodzielną, choć jedynie fakultatywną, podstawę skreślenia z listy doktorantów. Powyższa decyzja z dnia 16 listopada 2021 r. stała się przedmiotem skargi A.A. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której zarzucił naruszenie przepisów postępowania administracyjnego oraz prawa materialnego, polegające na skreśleniu skarżącego z listy doktorantów z uwagi na negatywny wynik oceny śródokresowej, która została przeprowadzona w sposób wykraczający poza wskazany w art. 202 ust. 2 u.p.s.w.i.n. Dyrektor w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie. W uzasadnieniu powołanego na wstępie wyroku wskazał, że negatywny wynik oceny śródokresowej stanowi obligatoryjną przesłankę skreślenia doktoranta z listy doktorantów. Natomiast ocena śródokresowa przeprowadzana jest przez inny podmiot niż organ właściwy do wydania decyzji o skreśleniu z listy doktorantów, a przepisy u.p.s.w.i.n. nie przewidują możliwości odwołania się przez doktoranta od oceny śródokresowej. W aktach sprawy zakończonej wydaniem zaskarżonej decyzji brak jest uzasadnienia wyniku oceny śródokresowej. Zdaniem Sądu pierwszej instancji, za uzasadnienie takie nie można z pewnością uznać wypowiedzi poszczególnych członków Komisji Ewaluacyjnej [...] (dalej w skrócie "Komisja"), przedstawionych podczas posiedzenia tej Komisji w dniu 17 września 2021 r. To bowiem wynik oceny śródokresowej z uzasadnieniem stanowi wyłączny i jedyny dokument, w którym w świetle przepisów u.p.s.w.i.n. wyrażone i uzewnętrznione zostaje zaopiniowanie doktoranta w zakresie odnoszącym się do realizacji założeń przyjętego indywidualnego planu badawczego. Inne dokumenty, jak np. protokół z posiedzenia Komisji, nie mogą zatem uzupełniać, ani zastępować oceny, czy też nie mogą służyć dekodowaniu przesłanek, którymi kierowała się Komisja. Doktorant ma prawo do uzyskania końcowej, jednoznacznej i prawidłowo umotywowanej oceny realizacji przez siebie indywidualnego planu badawczego. Jedynym znajdującym się w aktach przedmiotowej sprawy dowodem dokumentującym wypowiedzi członków Komisji podczas posiedzenia w dniu 17 września 2021 r. jest niepodpisany protokół z przeprowadzonego przy użyciu środków komunikacji elektronicznej posiedzenia Komisji. WSA w Warszawie podkreślił, że wynikający z art. 202 ust. 1 i ust. 2 u.p.s.w.i.n. zakres oceny śródokresowej obejmuje wyłącznie realizację indywidualnego planu badawczego. Ocena śródokresowa ma zatem opierać się i odnosić do konkretnego, istniejącego dokumentu, który w świetle art. 202 ust. 1 u.p.s.w.i.n. został opracowany przez doktoranta, a następnie uzgadniany z promotorem i przedstawiany podmiotowi prowadzącemu szkołę doktorską. Zdaniem Sądu pierwszej instancji, wypowiedzi członków Komisji nie odnoszą się do poszczególnych punktów tego planu, skupiają się na ogólnej ocenie doktoranta oraz w przeważającej części na ocenie przedstawionego przez niego kluczowego rozdziału pracy doktorskiej. Konkluzja nie odnosi się natomiast do wykazania, że A.A. nie realizuje indywidualnego planu badawczego, lecz do niezadowalających postępów w pracy nad doktoratem oraz błędów warsztatowych w przedstawionym rozdziale pracy doktorskiej. Takie uchybienia stanowią natomiast odrębną i fakultatywną, a nie obligatoryjną, przesłankę skreślania doktoranta z listy doktorantów, którą przewidziano w art. 203 ust. 2 pkt 1 u.p.s.w.i.n. Reasumując, Sąd pierwszej instancji stwierdził, że z uwagi na niesporządzenie uzasadnienia do wyniku oceny śródokresowej A.A. oraz zakres tej oceny, nieopowiadający kryterium określonemu w art. 202 ust. 2 u.p.s.w.i.n., w sprawie nie było podstaw do skreślenia skarżącego z listy doktorantów na podstawie art. 203 ust. 1 pkt 1 u.p.s.w.i.n. Obie wydane w sprawie decyzje zostały zatem wydane z naruszeniem art. 203 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 202 ust. 2 oraz w zw. z art. 202 ust. 3 u.p.s.w.i.n., które miało wpływ na wynik sprawy. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł Dyrektor Instytutu Studiów [...]. Zaskarżając wyrok w całości, na podstawie art. 174 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej w skrócie "p.p.s.a.") zarzucił: 1) naruszenie prawa materialnego, tj. art. 203 ust. 1 pkt 1 u.p.s.w.i.n., poprzez jego błędną wykładnię oraz niewłaściwe zastosowanie, polegające na przyjęciu, że zastosowana procedura oceny śródokresowej doktoranta naruszyła w/w przepis, a w szczególności nie dotyczyła indywidulanego planu badawczego, lecz jego postępów nad doktoratem, gdy tymczasem była to jedna z zasadniczych części składowych takiego indywidualnego planu badawczego; 2) naruszenie przepisów postępowania, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. - art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm., dalej w skrócie "k.p.a."), polegające na bezpodstawnym przyjęciu naruszenia przez organ zasad praworządności oraz zasady wszechstronnego wyjaśnienia sprawy przy uwzględnieniu interesu społecznego i słusznego interesu strony; - art. 76 § 1 k.p.a. w zw. z art. 15 zzzr ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. 2020, poz. 374), polegające na przyjęciu naruszenia art. 76 § 1 k.p.a. bez uwzględnienia obowiązywania w okresie pandemii szczególnych regulacji prawnych, co doprowadziło w konsekwencji do uznania, że protokół posiedzenia komisji z dnia 17 września 2021 r. "został niepodpisany"; - art. 107 § 3 k.p.a., polegające na przyjęciu, że doszło do jego naruszenia ze względu na brak uzasadnienia wydanej decyzji, chociaż wymóg dotyczący wskazania faktów oraz przytoczenia podstawy prawnej został w sposób należyty wypełniony. Wskazując na powyższe zarzuty, skarżący kasacyjnie organ wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. Ponadto wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych oraz o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej przedstawił argumentację mającą wykazać zasadność podniesionych w niej zarzutów. Uczestnik postępowania – Krajowa Reprezentacja Doktorantów w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniosła o jej oddalenie w całości oraz o zasądzenie na rzecz uczestnika zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W świetle art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, ponieważ w świetle art. 183 § 1 p.p.s.a. rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Jeżeli zatem nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a., a w rozpoznawanej sprawie przesłanek tych brak, to Sąd związany jest granicami skargi kasacyjnej. Oznacza to, że Sąd nie jest uprawniony do samodzielnego dokonywania konkretyzacji zarzutów skargi kasacyjnej, a upoważniony jest do oceny zaskarżonego orzeczenia wyłącznie w granicach przedstawionych we wniesionej skardze kasacyjnej. Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Przesłanką skreślenia doktoranta z listy doktorantów na podstawie art. 203 ust. 1 pkt 1 u.p.s.w.i.n. jest negatywny wynik oceny śródokresowej. Stosownie do treści art. 202 ust. 4 zd. 1 u.p.s.w.i.n., ocena śródokresowa przeprowadzana jest przez komisję, w skład której wchodzą 3 osoby, w tym co najmniej 1 osoba posiadająca stopień doktora habilitowanego lub tytuł profesora w dyscyplinie, w której przygotowywana jest rozprawa doktorska, zatrudniona poza podmiotem prowadzącym szkołę doktorską. Zgodnie z art. 202 ust. 3 u.p.s.w.i.n., ocena śródokresowa kończy się wynikiem pozytywnym albo negatywnym. Wynik oceny, wraz z uzasadnieniem, jest jawny. Ustawa nie przewiduje możliwości wniesienia przez doktoranta odwołania od oceny śródokresowej. W świetle art. 205 ust. 1 pkt 3 u.p.s.w.i.n., sposób przeprowadzania oceny śródokresowej powinien zostać określony w regulaminie szkoły doktorskiej. W Regulaminie szkoły doktorskiej w ramach Szkoły [...] kwestie dotyczące oceny śródokresowej uregulowano w § 13 w zw. z § 12. Reasumując, organ właściwy do wydania decyzji o skreśleniu z listy doktorantów nie jest uprawniony do wkraczania w sferę merytorycznych ocen Komisji, o której mowa w art. 202 ust. 4 u.p.s.w.i.n., a skreślenie doktoranta z listy doktorantów następuje w prawnej formie decyzji administracyjnej. Przyznać należy rację Sądowi pierwszej instancji, że obowiązkiem organu orzekającego w przedmiocie skreślenia z listy doktorantów jest zweryfikowanie, czy przeprowadzona ocena spełniła warunki określone w u.p.s.w.i.n. oraz czy jej wynik przybrał formę wynikającą z u.p.s.w.i.n. i w tej formie został ujawniony, w szczególności doktorantowi, w stosunku do którego ocena ta ma stać się podstawą skreślenia z listy doktorantów. Organ rozstrzygający w przedmiocie skreślenia z listy doktorantów zobowiązany jest więc działać na podstawie przepisów prawa, stać na straży praworządności i podejmować wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, a także w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Wyłączenie oceny śródokresowej spod kontroli merytorycznej organu rozstrzygającego w przedmiocie skreślenia z listy doktorantów zobowiązuje ten organ do szczególnie skrupulatnej oceny zgodności z prawem działania Komisji, o której mowa w art. 202 ust. 4 u.p.s.w.i.n., odnośnie do prawidłowego wskazania zakresu oceny śródokresowej oraz dochowania prawem przewidzianej procedury. Zgodnie z art. 202 ust. 3 zd. 2 u.p.s.w.i.n., wynik oceny, wraz z uzasadnieniem, jest jawny. Wydaje się też oczywiste, że wynik oceny negatywnej, która pociąga za sobą konsekwencję w postaci skreślenia z listy doktorantów, musi być rzeczowo i precyzyjnie uzasadniony. Pomiędzy negatywną oceną Komisji a decyzją o skreśleniu z listy studentów istnieje przecież ścisły związek prawny – związanie organu tą oceną. Rację ma WSA w Warszawie, że w aktach sprawy zakończonej wydaniem zaskarżonej decyzji brak jest uzasadnienia wyniku oceny śródokresowej, bowiem za uzasadnienie takie nie można uznać wypowiedzi poszczególnych członków Komisji Ewaluacyjnej [...] przedstawionych podczas posiedzenia tej Komisji w dniu 17 września 2021 r. To bowiem wynik oceny śródokresowej z uzasadnieniem stanowi wyłączny i jedyny dokument, w którym w świetle przepisów u.p.s.w.i.n. wyrażone i uzewnętrznione zostaje zaopiniowanie doktoranta w zakresie odnoszącym się do realizacji założeń przyjętego indywidualnego planu badawczego. Inne dokumenty, jak np. protokół z posiedzenia Komisji, nie mogą zatem uzupełniać, ani zastępować oceny, czy też nie mogą służyć dekodowaniu przesłanek, którymi kierowała się Komisja. Doktorant ma prawo do uzyskania końcowej, jednoznacznej i prawidłowo umotywowanej oceny realizacji indywidualnego planu badawczego. Przed wydaniem decyzji o skreśleniu skarżącego z listy doktorantów nie sporządzono uzasadnienia negatywnego wyniku oceny śródokresowej, zatem nie dopełniono obowiązku wynikającego z art. 202 ust. 3 zd. 2 u.p.s.w.i.n. – sporządzenia i ujawnienia zarówno wyniku oceny, jak i jej uzasadnienia. Ponadto, według art. 202 ust. 1 u.p.s.w.i.n., doktorant, w uzgodnieniu z promotorem lub promotorami, opracowuje indywidualny plan badawczy zawierający w szczególności harmonogram przygotowania rozprawy doktorskiej i przedstawia go podmiotowi prowadzącemu szkołę doktorską w terminie 12 miesięcy od dnia rozpoczęcia kształcenia. W przypadku wyznaczenia promotora pomocniczego plan jest przedstawiany po zaopiniowaniu przez tego promotora. Jak stanowi art. 202 ust. 2 u.p.s.w.i.n., realizacja planu podlega ocenie śródokresowej w połowie okresu kształcenia określonego w programie kształcenia, a w przypadku kształcenia trwającego 6 semestrów – w trakcie czwartego semestru. Natomiast w świetle art. 205 ust. 1 pkt 3 u.p.s.w.i.n., sposób przeprowadzania oceny śródokresowej powinien zostać określony w regulaminie szkoły doktorskiej. Zakres oceny śródokresowej jest zdeterminowany przepisami art. 202 ust. 1 i ust. 2 u.p.s.w.i.n. i obejmuje realizację indywidualnego planu badawczego, a regulamin szkoły doktorskiej określa sposób przeprowadzania tej oceny. Reasumując, należy stwierdzić, że z uwagi na niesporządzenie uzasadnienia do wyniku oceny śródokresowej A.A., gdyż za takie uzasadnienie nie może być uznany protokół zawierający wypowiedzi członków Komisji, w niniejszej sprawie nie było podstaw do skreślenia wyżej wymienionego doktoranta z listy doktorantów na podstawie art. 203 ust. 1 pkt 1 u.p.s.w.i.n. Tym samym chybiony okazał się również zarzut nr 2 skargi kasacyjnej. Skoro bowiem uznano, że wypowiedzi poszczególnych członków Komisji nie mogą zastąpić uzasadnienia oceny śródokresowej, to argumenty dotyczące prawidłowości podpisania owego protokołu nie miały znaczenia dla oceny poprawności stanowiska Sądu pierwszej instancji. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., orzekł, jak w pkt 1 sentencji wyroku. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono w pkt 2 sentencji wyroku, poprzez oddalenie wniosku uczestnika postępowania – Krajowej Reprezentacji Doktorantów w tym zakresie. Wniosek ten nie mógł zostać uwzględniony, bowiem przepisy art. 204 pkt 1 i 2 p.p.s.a., regulujące zwrot kosztów postępowania kasacyjnego w razie oddalenia skargi kasacyjnej, nie przewidują zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz uczestnika postępowania (por. np. postanowienie NSA z dnia 5 grudnia 2012 r. sygn. akt II GSK 887/12).