I SA/Gd 1524/17

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Zdzienicka - Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 16 sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od lipca do grudnia 2012 r. postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE A Spółka z o. o. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 16 sierpnia 2017 r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 7 listopada 2016 r. w sprawie podatku od towarów i usług za miesiące od lipca do grudnia 2012 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 listopada 2017 r. wezwano stronę skarżącą do podania wartości przedmiotu zaskarżenia a także do złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Korespondencja zawierająca powyższą przesyłkę nie została przez skarżącą podjęta. Przesyłka była dwukrotnie awizowana: w dniu 10 listopada 2017 r. oraz 20 listopada 2017 r. Zarządzeniem z dnia 4 grudnia 2017 r. przesyłkę awizowaną w dniu 10 listopada 2017 r. pozostawiano w aktach ze skutkiem doręczenia w dniu 24 listopada 2017 r. Pomimo upływu terminu skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej określanej jako "p.p.s.a.") osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a.). Dokumentem stwierdzającym umocowanie do reprezentacji strony w odniesieniu do spółek kapitałowych jest aktualny odpis z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2007 r., sygn. akt I FSK 927/07). Jednocześnie, zgodnie z treścią art. 215 § 1 p.p.s.a., w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Zarówno brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony, jak i niewskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia stanowią braki formalne pisma, które podlegają usunięciu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym ostatnim przepisem, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem takim jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do usunięcia braku formalnego skargi obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., do jej odrzucenia. Doręczenie przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków skargi nastąpiło w trybie art. 73 § 4 w związku z art. 73 § 1 p.p.s.a. Przepisy te stanowią, że w przypadku braku możliwości doręczenia pisma stronie w trybie art. 67 § 2 p.p.s.a., regulującego sposób wykonywania doręczeń względem osób prawnych, pismo uważa się za doręczone, jeżeli w ciągu czternastu dni od złożenia go w placówce pocztowej nie zostanie podjęte. Zawiadomienie o złożeniu pisma (awizo), w oparciu o art. 73 § 2 p.p.s.a., umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Natomiast w przypadku niepodjęcia pisma w ciągu siedmiu dni, art. 73 § 3 p.p.s.a przewiduje pozostawienie powtórnego zawiadomienia (powtórne awizo) o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej. W niniejszej sprawie próby doręczenia skarżącej Spółce wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi miały miejsce w dniach 10 listopada 2017 r. i 20 listopada 2017 r. Czternastodniowy termin na odebranie przesyłki, liczony od dnia 10 listopada 2017 r., upłynął zatem w dniu 24 listopada 2017 r. Z tym dniem należało uznać doręczenie przesyłki za skuteczne. Siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków skargi upłynął w dniu 1 grudnia 2017 r. Z akt sprawy wynika, że strona skarżąca Spółka, pomimo upływu terminu, nie uzupełniła braków formalnych skargi. Z tych względów Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 29 i art. 215 § 1 p.p.s.a., skargę odrzucił.