I SA/Rz 540/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 26 lipca 2023 r. nr 1801-IOV-1.4033.18.2023 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia - postanawia - odrzucić skargę. UZASADNIENIE I SA/Rz 540/23 Uzasadnienie K. J. (dalej: Skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 26 lipca 2023 r. nr 1801-IOV-1.4033.18.2023 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. W związku z powyższym w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 9 października 2023 r. wezwano Skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało wysłane na adres wskazany w skardze. Przesyłka po dwukrotnym awizowaniu została zwrócona do Sądu i pozostawiona w aktach sprawy (k. 13) ze skutkiem doręczenia. Wpis od skargi nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634., zwanej dalej: P.p.s.a.) Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia oraz skargi o wznowienie postępowania - pod rygorem ich odrzucenia (art. 220 § 3 P.p.s.a.). Zgodnie z art. 73 P.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma do rąk własnych adresata lub dorosłego domownika, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy (§ 1), a zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym, jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4). Wskazana regulacja przewiduje fikcję doręczenia, gdy adresat, pomimo dwukrotnego zawiadomienia go o możliwości odbioru przesyłki, nie podejmuje jej w ciągu czternastu dni od dnia pozostawienia pierwszego awiza. Ostatniego dnia, tj. czternastego dnia od dnia pierwszej próby doręczenia, realizuje się skutek procesowy, o którym mowa w art. 73 § 4 P.p.s.a., a zatem następuje fikcja prawna doręczenia przesyłki adresatowi. W przedmiotowej sprawie przesyłkę zawierającą wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi - z uwagi na niemożność jej osobistego doręczenia - dwukrotnie awizowano w dniach 12 i 20 października 2023 r., na co wskazuje znajdująca się w aktach sprawy koperta zawierająca przedmiotowe wezwanie. W związku z tym, że Skarżący nie wskazał w toku postępowania innego adresu do doręczeń niż znajdujący się w skardze, a podwójną awizację przesyłki przeprowadzono prawidłowo, przesyłkę uznano za doręczoną - w trybie art. 73 P.p.s.a. - w dniu 26 października 2023 r. W konsekwencji, siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków fiskalnych skargi upływał w dniu 2 listopada 2023 r. Mimo upływu wyznaczonego terminu wpis od skargi nie został uiszczony. Okoliczność ta obligowała Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.