II GSK 2097/23

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku A. w B. o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Podlaskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Białymstoku z dnia [...] grudnia 2022 r. nr [...] w sprawie ze skargi kasacyjnej A. w B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 27 czerwca 2023 r. sygn. akt II SA/Bk 299/23 w sprawie ze skargi A. w B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku z dnia [...] lutego 2023 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Podlaskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Białymstoku z dnia [...] grudnia 2022 r. nr [...]. UZASADNIENIE I Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wyrokiem z dnia 27 czerwca 2023 r. sygn. akt II SA/Bk 299/23, działając na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie: tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a.") oddalił skargę A. Sp. z o.o. w B. (dalej jako: "skarżąca") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku z dnia [...] lutego 2023 r. w przedmiocie kary pieniężnej. Skarżąca od powyższego wyroku złożyła skargę kasacyjną, w której zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Podlaskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Białymstoku z dnia [...] grudnia 2022 r. II Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, albowiem ciężar uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń. Wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Zatem sam wniosek o wstrzymanie, nie poparty żadną argumentacją, nie może stanowić podstawy do orzeczenia przez sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Rozpoznanie wniosku powinno uwzględniać wszystkie okoliczności sprawy mające wpływ na ocenę wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, nie zwalnia to jednak strony z wykazania, że zastosowanie instytucji ochrony tymczasowej jest w stosunku do niej zasadne. Sąd mając na uwadze przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji lub aktu określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz wykładnię tychże przesłanek zauważył, że w kontekście art. 61 § 3 p.p.s.a. możliwe jest wnioskowanie o wstrzymanie wykonania decyzji organu pierwszej instancji, tym niemniej skuteczność takiego żądania, zależy od wskazania przez wnioskodawcę konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do niego wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest uzasadnione, ponieważ nieudzielenie wnioskodawcy ochrony tymczasowej wiązałoby się dla niego ze znaczną szkodą lub powstaniem trudnych do odwrócenia skutków (por. np. postanowienie NSA z dnia 11 października 2022., sygn. akt II OZ 569/22). W tej sprawie skarżąca kasacyjnie spółka nie wykazała, aby w występujących w niej okolicznościach zachodziły przesłanki udzielenia ochrony tymczasowej, nie zawiera argumentacji, która mogłaby w jakikolwiek sposób wskazywać na możliwość wystąpienia niebezpieczeństw, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie jest bowiem rolą Sądu domniemywanie, w czym wnioskodawca upatruje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki w przypadku wykonania kwestionowanego aktu. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.