I GZ 324/23

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Beata Sobocha-Holc po rozpoznaniu w dniu 31 października 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia G. Sp. z o.o. w B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 sierpnia 2023 r., sygn. akt VIII SA/Wa 293/23 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi G. Sp. z o.o. w B. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 21 lutego 2023 r. nr 10/2023 w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie przyznania płatności bezpośrednich postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 17 sierpnia 2023 r. sygn. akt VIII SA/Wa 293/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę G. Sp. z o.o. w B. (dalej: spółka, skarżąca) na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z 21 lutego 2023 r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie przyznania płatności bezpośrednich. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że pomimo prawidłowego doręczenia spółce prawomocnego wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w zakreślonym w wezwaniu terminie wpis sądowy nie został uiszczony, co stosownie do art. 220 § ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej: p.p.s.a.) skutkowało wydaniem przez WSA postanowienia o odrzuceniu skargi. Spółka wniosła zażalenie na postanowienie Sądu I instancji z 17 sierpnia 2023 r. W zażaleniu podniesiono, że wydając postanowienie o odrzuceniu skargi WSA dopuścił się naruszenia fundamentalnych praw, w tym prawa do sądu, zawartego w Konstytucji i Karcie Praw Podstawowych Unii Europejskiej (Dz. Urz. UE C z 2016 r. nr 202 s. 1), w szczególności art. 47 Karty motyw 3 tego przepisu, który ma charakter obligatoryjny. W zażaleniu podniesiono, ze prawo do sądu nie może być iluzoryczne, podmioty nie mogące ponosić kosztów opłat sądowych ze względu na brak środków na ich poniesienie – zgodnie z literalnym brzmieniem przepisu krajowego nie mogą być narażana na skutki niezasadnego stosowania w stosunku do nich rozszerzającej wykładni norm prawnych, które w swej istocie powinny właśnie zapewniać im prawo do Sądu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis. Natomiast realizację wskazanego w zażaleniu przepisu zdania trzeciego art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, zgodnie z którym "pomoc prawna jest udzielana osobom, które nie posiadają wystarczających środków, w zakresie w jakim jest ona konieczna dla zapewnienia skutecznego dostępu do wymiaru sprawiedliwości", zapewniają w ramach procedury sądowoadministracyjnej przepisy regulujące przyznawanie prawa pomocy (art. 239 § 1 pkt 4 oraz art. 243-262 p.p.s.a.). Skarżąca wniosła pismem z 25 maja 2023 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Postępowanie w tym przedmiocie zostało prawomocnie zakończone postanowieniem WSA w Warszawie z 21 lipca 2023 r. sygn. akt VIII SPP/Wa 83/23, którym utrzymano w mocy zarządzenie referendarza sądowego z 15 czerwca 2023 r. pozostawiające bez rozpoznania wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego. W sytuacji prawomocnego zakończenia postepowania w zakresie przyznania skarżącej prawa pomocy zasadne było wydanie zarządzenia o wezwaniu spółki do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, a w konsekwencji nieuiszczenia wpisu w terminie zakreślonym w prawidłowo doręczonym spółce wezwaniu – odrzucenie skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Podkreślenia wymaga ponadto, że w postępowaniu zażaleniowym dotyczącym postanowienia o odrzuceniu skargi nie jest możliwe badanie legalności prawomocnego rozstrzygnięcia Sądu I instancji w przedmiocie prawa pomocy – do czego w istocie zmierza argumentacja przedstawiona w uzasadnieniu zażalenia spółki. Z powyższych względów, wobec stwierdzenia braku naruszeń prawa w zaskarżonym postanowieniu, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.