II SA/Gl 755/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki (spr.), Sędziowie Asesor WSA Aneta Majowska, Sędzia WSA Artur Żurawik, Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lipca 2023 r. sprawy ze skargi Gminy B. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Śląskiego z dnia 3 marca 2023 r. nr NPII.4131.1.224.2023 w przedmiocie wyrażenia zgody na odstąpienie od obowiązku przetargowego trybu zawarcia umowy dzierżawy nieruchomości postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Wojewoda Śląski w Katowicach rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 3 marca 2023 r., nr NPII.4131.1.224.2023, działając na podstawie art. 91 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 40), stwierdził nieważność uchwały Rady Miejskiej w B. z dnia [...] r., nr [...], w sprawie wyrażenia zgody na odstąpienie od obowiązku przetargowego trybu zawarcia umowy dzierżawy nieruchomości położonej na terenie miasta B., w całości, jako sprzecznej z art. 37 ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. z 2023 r., poz. 344 ze zm.). Rozstrzygnięcie nadzorcze doręczono adresatowi za pośrednictwem platformy ePUAP w dniu 3 marca 2023 r. wraz z pouczeniem, że przysługuje od niego skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożona za pośrednictwem organu nadzoru w terminie 30 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia. W skierowanej dnia 5 kwietnia 2023 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skardze Gmina B., reprezentowana przez pełnomocnika, zarzuciła zaskarżonemu rozstrzygnięciu naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 37 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami w zw. z art. 18 ust. 2 pkt 9 ustawy o samorządzie gminnym, poprzez jego błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu, że w przypadku zawarcia kolejnej umowy dzierżawy nieruchomości na czas oznaczony do 3 lat, rola Rady Miejskiej ogranicza się jedynie do wyrażenia zgody na czynność Prezydenta Miasta, jaką jest zawarcie kolejnej umowy dzierżawy miedzy tymi samymi stronami, co w konsekwencji doprowadziło do błędnego zastosowania art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym i stwierdzeniu nieważności przedmiotowej uchwały ze względu na fakt jej sprzeczności z prawem, podczas gdy prawidłowa wykładnia art. 37 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami. pozwala stwierdzić, że Rada Gminy ma kompetencję do podjęcia uchwały w przedmiocie wyrażenia zgody na wydzierżawienie nieruchomości w trybie bezprzetargowym na dalszy okres 3 lat tej samej nieruchomości wtedy, gdy strona przyszłej umowy zostanie w uchwale indywidualnie oznaczona, a podjęta uchwała w całości odpowiada prawu. Mając na uwadze powyższe strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Śląski w Katowicach, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym rozstrzygnięciu, wniósł o jej odrzucenie jako wniesionej po terminie, względnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 98 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym rozstrzygnięcia organu nadzorczego dotyczące gminy, w tym rozstrzygnięcia, o których mowa w art. 96 ust. 2 i art. 97 ust. 1, a także stanowisko zajęte w trybie art. 89 powyższej ustawy, podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego z powodu niezgodności z prawem w terminie 30 dni od dnia ich doręczenia. W myśl art. 98 ust. 4 przywoływanej ustawy do postępowania w sprawach, o których mowa w art. 98 ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio przepisy o zaskarżaniu do sądu administracyjnego decyzji w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej. Z kolei, zgodnie z treścią art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.), skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z akt niniejszej sprawy wynika, że zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Śląskiego zostało doręczone stronie skarżącej za pośrednictwem platformy ePUAP w dniu 3 marca 2023 r. Wobec tego trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do Sądu upływał w dniu 3 kwietnia 2023 r. Tymczasem skarga została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 5 kwietnia 2023 r. Dodatkowo podkreślić należy, że w rozpoznawanej sprawie organ nadzoru, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie oraz Gmina B. są podmiotami publicznymi. W takim przypadku doręczenie pisma stronie będącej podmiotem publicznym na elektroniczną skrzynkę podawczą tego podmiotu (ePUAP) następuje z chwilą wygenerowania urzędowego poświadczenia przedłożenia, co następuje automatycznie z chwilą wprowadzenia pisma do systemu odbiorcy (zob. § 8 ust. 3 oraz § 13 ust. 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 14 września 2011 r. w sprawie sporządzania i doręczania dokumentów elektronicznych oraz udostępniania formularzy, wzorów i kopii dokumentów elektronicznych; t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 180). Dokument w postaci urzędowego poświadczenia przedłożenia (UPP) jest generowany przez system teleinformatyczny podmiotu publicznego i przekazywany nadawcy. W praktyce oznacza to, że jeżeli wniesiono dokument elektroniczny na informatycznym nośniku danych, zgodnie z warunkami korzystania z platformy e-PUAP, to automatyczne wygenerowanie UPP pozwala przyjąć, że dokument ten wpłynął do urzędu, samo zaś UPP, stosownie do § 11 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, stanowi potwierdzenie doręczenia dokumentu elektronicznego. Oznacza to, że poświadczenie doręczenia przedłożenia (UPP) jest w takim przypadku niezaprzeczalnym urzędowym poświadczeniem odbioru. W obiegu korespondencji pomiędzy podmiotami publicznymi za moment doręczenia należy uznać wprowadzenie korespondencji do systemu informatycznego adresata, kiedy to automatycznie następuje podpisanie urzędowego poświadczenia odbioru w sposób przynęty w danym systemie. Jeżeli więc wniesiono dokument elektroniczny na informatycznym nośniku danych, zgodnie z warunkami korzystania z platformy e-PUAP, to automatyczne wygenerowanie UPP pozwala przyjąć, że dokument ten wpłynął do urzędu, samo zaś UPP, stosownie do § 11 ust. 1 pkt 1 stanowi potwierdzenie doręczenia dokumentu elektronicznego. UPP jest więc w takim przypadku urzędowym poświadczeniem odbioru i nie wymaga potwierdzenia na skutek wygenerowania urzędowego poświadczenia doręczenia (UPD) (por. postanowienie NSA z dnia 27 kwietnia 2022 r. , sygn. akt III OZ 264/22, dostępne w CBOSA). W niniejszej sprawie jeden podmiot publiczny dokonywał doręczenia za pomocą ePUAP innemu podmiotowi publicznemu. Oznacza to, że w sprawie datę doręczenia zaskarżonego rozstrzygnięcia należało ustalić w oparciu o § 8 ust. 3, § 11 ust. 1 pkt 1 oraz § 13 ust. 1 wyżej wymienionego rozporządzenia. Skutkiem powyższego wniesienie skargi przez Gminę w dniu 5 kwietnia 2023 r. oznacza, że doszło do uchybienia terminu. Termin do wniesienia skargi (30 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia) upłynął bowiem w dniu 3 kwietnia 2023 r. Wniesienie skargi z uchybieniem terminu skutkuje jej odrzuceniem (art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).