Ppolska.starec← UrzadnikУвійти

IV SA/Po 13/04

Адміністративні суди2004-02-17
Номер справи
IV SA/Po 13/04
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Дата рішення
2004-02-17
Тип
Postanowienie WSA w Poznaniu

Судді

Rafał Batorowicz

Текст рішення

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący del. Sędzia NSA Rafał Batorowicz po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2004r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. S. na czynność Wojewody z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie oceny pracy nauczyciela mianowanego p o s t a n a w i a odrzucić skargę /-/ R.Batorowicz UZASADNIENIE Skarżący przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego uczynił, określoną w skardze jako decyzję administracyjną, czynność Wojewody podjętą w trybie art.6a ust.10 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela ( Dz. U. z 2003 r. nr 118, poz.1112 ) polegającą na podtrzymaniu przez zespół orzekający negatywnej oceny pracy nauczyciela mianowanego dokonanej przez Dyrektora Ośrodka Wspomagania Rodziny . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Zgodnie z art.3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz.1270 ) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach ze skarg na wymienione w art.2 § 2 pkt 1- 4 decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym oraz inne czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a nadto na akty z zakresu działalności jednostek samorządu terytorialnego ( art.2 § 2 pkt 5 – 6 ). Jak z tego wynika dopuszczalność skargi zależna jest od przynależności zaskarżonego aktu lub czynności od przedmiotu działalności administracji publicznej. Zgodnie z art.10 ust.1 Karty Nauczyciela skutkiem mianowania nawiązuje się z nauczycielem stosunek pracy. Stosunek taki ma charakter cywilnoprawny a akt mianowania nie wprowadza do niego elementu administracyjnoprawnego ( por. m.in. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 kwietnia 1997 r. , I PKN 57/96 , OSNP 1998/4/112 ). Dlatego też sprawy dotyczące takiego stosunku prawnego mają charakter spraw cywilnych z zakresu prawa pracy i zgodnie z art.1 i 2 § 1 kpc podlegają rozpatrzeniu przez sądy powszechne. Treść art.6a Karty Nauczyciela , w przeciwieństwie do art.9 b ust.6 i 7 tej ustawy dotyczących trybu nadawania stopnia awansu zawodowego, nie wprowadza wyjątku od tej zasady. Pewne podobieństwo do postępowania odwoławczego o jakim mowa w przepisach kpa nie może stanowić źródła doszukiwania się elementu administracyjnoprawnego w czynnościach dotyczących oceny pracy nauczyciela mianowanego. Dokonywanie ocen czy wydawanie opinii o pracowniku stanowi bowiem charakterystyczne dla stosunku pracy uprawnienia, a również obowiązki pracodawcy stanowiące element czynności mogących mieć wpływ na kształtowanie stosunku pracy. Sytuacji tej nie zmienia możność złożenia w trybie art.6a ust.9 pkt 1 Karty Nauczyciela odwołania do organu sprawującego nadzór pedagogiczny nad szkołą, skoro organ taki nie wykonuje czynności władczych lecz zgodnie z art.6a ust.10 Karty Nauczyciela powołuje jedynie zespół orzekający, który dokonuje oceny pracy nauczyciela, a więc kolejnej czynności mieszczącej się w zakresie elementów stosunku pracy. Przedstawione stanowisko znajduje oparcie w orzecznictwie Sądu Najwyższego orzekającego w sprawach z zakresu prawa pracy. W wyroku z dnia 9 grudnia 1998 r. , sygn. I PKN 500/98 ( OSNP 2000/3/106 ) stwierdzono, że prawidłowość i rzetelność negatywnej oceny nauczyciela mianowanego podlega kontroli sądu pracy rozpatrującego powództwo o przywrócenie do pracy. Podobne stanowisko wyrażono w wyroku z dnia 19 kwietnia 2001 r. , sygn. I PKN 382/00 ( OSNO 2003/6/142 ) na tle stosowania art.104 ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym ( Dz. U. nr 65, poz.385 ze zm. ) . Na tym samym tle wyrażono pogląd co do cywilnoprawnego charakteru spraw dotyczących okresowej oceny pracy nauczyciela ( postanowienie SN z 16 marca 2000 r. , sygn. I PKN 723/99, OSNP 2001/17/535 ). Z wymienionych powodów odrzucono skargę na podstawie art.58 § 1 pkt 1 upsa. /-/ R.Batorowicz