II SA/Kr 1003/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Magda Froncisz Sędziowie: sędzia WSA Mirosław Bator sędzia WSA Małgorzata Łoboz (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 14 listopada 2023 r. z udziałem Prokuratora Prokuratury Rejonowej [...] w Krakowie sprawy ze skargi Towarzystwa [...] z siedzibą w K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 30 czerwca 2023 r. nr SKO.Oś/4170/251/2023 w przedmiocie odmowy dopuszczenia do udziału w postępowaniu 1. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu I instancji, 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie na rzecz Towarzystwa [...] z siedzibą w K. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE Przedmiotem skargi Towarzystwa [...] w K. (dalej: skarżący) jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z 30 czerwca 2023 r. nr SKO.Oś/4170/251/2023 utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta Krakowa z 10 maja 2023 r. znak WS-05.6131.2.301.2022.AG o odmowie dopuszczenia skarżącego do udziału na prawach strony w postępowaniu. W stanie faktycznym sprawy skarżący pismem z 20 kwietnia 2023 r. wniósł o dopuszczenie do udziału w postępowaniu w sprawie wydania zezwolenia na usunięcie drzew i krzewów z nieruchomości przy ul. [...] w K. dz. nr [...] obr. [...] [...] obr. [...], kolidujących z budową kablowo-napowietrznej sieci elektroenergetycznej. Wskazał, że dopuszczenie do udziału w postępowaniu jest uzasadnione celami statutowymi stowarzyszenia – ochrona przyrody, ochrona środowiska, ochrona krajobrazu, ochrona ładu urbanistycznego, zwiększanie społecznego udziału w podejmowaniu decyzji. W odpowiedzi na wezwanie organu do uzupełnienia wniosku, skarżący wskazał, że w jego ocenie wyczerpująco wykazał interes społeczny przemawiający za udziałem organizacji ekologicznej w przedmiotowym postępowaniu. Powielił opinię, że sprawa dotycząca usuwania drzew dotyczy interesu społecznego ze względu na społeczną rolę drzew w oczyszczaniu powietrza i kształtowaniu mikroklimatu oraz że w interesie społecznym jest w przypadku usunięcia drzew zapewnienie odpowiedniej kompensacji przyrodniczej i naliczenie (lub nienaliczenie) opłat za usunięcie drzew, orzeczenie o nakazie wykonania nasadzeń zastępczych. Postanowieniem z 10 maja 2023 r. organ I instancji odmówił dopuszczenia skarżącego do udziału w postępowaniu. Przyznał, że występuje związek przedmiotu postępowania z celami i zakresem działania skarżącego, natomiast nie dostrzegł interesu społecznego przemawiającego za udziałem skarżącego w postępowaniu. Organ wskazał, że wniosek o wydanie zezwolenia na usunięcie drzew i krzewów dotyczy 99 drzew i 589,3 m2 krzewów. Teren, na którym rosną, stanowi nieużytkowane tereny będące w użytkowaniu spółek należących do P. . Przeznaczone do usunięcia drzewa i krzewy to w przeważającej mierze samosiewy lip drobnolistnych, klonów jesionolistnych, dębów szypułkowych oraz czerwonych oraz w dużej mierze drzew owocowych (orzechy włoskie, czereśnie ptasie, grusze pospolite, jabłonie domowe). Planowana inwestycja nie wpłynie znacząco na dotychczasowe walory terenu objętego wnioskiem, tym samym nie uszczupli walorów przyrodniczych i środowiskowych terenu i nie wpłynie negatywnie na jakość życia okolicznych mieszkańców, ponieważ i tak teren ten był dla nich niedostępny i mało atrakcyjny w kontekście jego zurbanizowania. Skarżący nie wykazał żadnych argumentów przemawiających za ochroną interesu społecznego. Zdaniem organu skarżący winien wykazać i dowieść ze względu na jakie konkretne walory przyrodnicze działki objętej wnioskiem w interesie społeczności pozostaje udział organizacji społecznej w postępowaniu i sprawowaniu przez nią wzmożonej kontroli urzeczywistniającej ochronę środowiska. Samo wskazanie, że drzewa pełnią ważną rolę w środowisku pozostaje niewystarczające. Argumenty skarżącego odnoszą się do ogólnych sformułowań na temat roli drzew dla mieszkańców i przyrody, nie dotyczą zaś konkretnej sprawy. Jeśli by uznać te argumenty za prawidłowe, to przemawiałyby za dopuszczeniem każdej organizacji ekologicznej w każdym postępowaniu o zezwolenie na usunięcie drzew lub krzewów. W zażaleniu skarżący podtrzymał dotychczasowe stanowisko. Dodał, że przedmiotowa sprawa jest przedmiotem obrad Zespołu ds. zieleni powołanego przez Prezydenta Miasta Krakowa. Zespół ten zapoznaje się ze sprawami usuwania drzew tylko w sytuacjach wyjątkowych, dotyczących drzew o wyjątkowych walorach przyrodniczych lub społecznych. Skarżący postawił pytanie, dlaczego ten sam organ jednocześnie uznał, że nie ma interesu społecznego w udziale organizacji ekologicznej w postępowaniu. Postanowieniem z 30 czerwca 2023 r. organ II instancji utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. Podkreślił, że organizacja społeczna powinna wykazać, zasadność udziału w postępowaniu, ponieważ jej udział w sprawie nie jest obojętny dla stron, zwłaszcza, gdy reprezentują przeciwstawne interesy. Pojęcie "interesu społecznego" wymaga każdorazowo indywidualnej oceny. Dopuszczenie organizacji do udziału w sprawie nie może mieć charakteru automatycznego. Zdaniem organu w sprawie nie wykazano zagrożenia dla interesu społecznego. Kolegium podzieliło ocenę organu I instancji, że planowana inwestycja nie wpłynie znacząco na dotychczasowe walory terenu, nie uszczupli walorów przyrodniczych i środowiskowych, nie wpłynie na jakość życia mieszkańców, ponieważ teren ten był i tak dla nich niedostępny i mało atrakcyjny w kontekście jego zurbanizowania. W ocenie Kolegium, organizacja społeczna powinna wykazać i dowieść, ze względu na jakie konkretne walory przyrodnicze działki objętej wnioskiem, w interesie społecznym pozostaje udział organizacji w postępowaniu. Samo wskazanie, że drzewa pełnią ważną rolę w środowisku pozostaje niewystarczające. Nie można rozumieć interesu społecznego jedynie w kategoriach interesów państwa czy społeczności globalnej, obejmującej ogół społeczeństwa lub wielkie grupy społeczne. Kolegium podzieliło pogląd, że argumenty skarżącego odnoszą się do ogólnych sformułowań na temat roli drzew dla mieszkańców i przyrody, nie odnosząc się w ogóle do konkretnej sprawy. W kontekście posiedzenia Zespołu ds. zieleni, Kolegium wskazało, że polecenie służbowe wprowadzające standardy postępowania przy rozpatrywaniu wniosków o wydanie zezwolenia na usunięcie drzew jest aktem wewnętrznego kierownictwa, którego treść nie stanowi przedmiotu weryfikacji organu odwoławczego jako podstawy do konkretyzacji stosunku administracyjnego. Kolegium dodało, że sama chęć uczestnictwa nie może być utożsamiana z interesem społecznym, a przyjęte z góry przez skarżącego założenie, że organy mogą wydać wadliwe rozstrzygnięcie również nie uzasadnia zaistnienia przesłanki interesu społecznego. W skardze na powyższe rozstrzygnięcie skarżący powielił argumenty podnoszone w postępowaniu administracyjnym. Wskazał, że jego udział na prawach strony uzasadniony jest celami statutowymi stowarzyszenia którymi, zgodnie z §6 statutu są: 1. ochrona przyrody, 2. ochrona środowiska, 3. ochrona zwierząt, 4. ochrona krajobrazu rozumiana jako postrzeganą przez ludzi przestrzeń, zawierająca elementy przyrodnicze lub wytwory cywilizacji, ukształtowana w wyniku działania czynników naturalnych lub działalności człowieka, 5. ochrona wartości kulturowych, 6. pobudzanie aktywności lokalnej oraz zwiększanie społecznego udziału w podejmowaniu decyzji, 7. ochrona ładu urbanistycznego. Zgodnie z § 7 statutu, skarżący realizuje swój cel poprzez m.in: • podejmowanie działań interwencyjnych na rzecz ochrony przyrody, • formułowanie publicznych opinii i ocen dotyczących środowiska i rozwoju gospodarczego, • udział w postępowaniach administracyjnych i sądowych. Drzewa pełnią szczególną rolę w kształtowaniu różnorodności biologicznej. Są ważne dla gatunków, które pierwotnie były leśne - np. aleje pełnią rolę ostoi dla gatunków, które zaadaptowały się do życia w krajobrazie ukształtowanym przez człowieka. Podkreślić należy lokalną rolę i znaczenie drzew dla mieszkańców i przyrody. Drzewa stanowią interes publiczny, ponieważ są ważne dla wszystkich - nie tylko dla przyrody. Podczas upałów uwalniają wodę w procesie parowania, co przyczynia się do obniżenia temperatury otoczenia nawet o 11 stopni. Eliminują do 75% zapylenia, redukują do 98% azotanów i dezaktywują do 70% metali ciężkich. Zadrzewienia tworzą także naturalne ekrany akustyczne, łagodzą stres, wzbogacają estetykę otoczenia, przyczyniają się do wzrostu cen nieruchomości oraz zwiększają potencjał gospodarczy miast. W dobie zmian klimatycznych i ekstremalnych wydarzeń pogodowych duże drzewa są kluczowe. Zadrzewienia posiadają znaczący potencjał ograniczania zawartości gazów cieplarnianych w atmosferze. Miejskie wyspy ciepła i rosnące z powodu globalnego ocieplenia temperatury są wiązane z przedwczesnymi zgonami, chorobami układu krążeniowo-oddechowego i większą liczbą hospitalizacji. Skarżący podkreślił, że wszystkie sprawy dotyczące usuwania drzew dotyczą interesu społecznego ze względu na społeczną rolę drzew w oczyszczaniu powietrza i kształtowaniu mikroklimatu oraz krajobrazu. W ocenie skarżącego in concreto za wystarczające należy uznać powołanie się na dbałość o przyrodę, dążenie do zapewnienia maksymalnej ochrony środowiska w odniesieniu do przedmiotowej inwestycji. Cele statutowe pozostają w bardzo ścisłym związku z przedmiotem postępowania, co wskazywałoby, że istnieje także interes społeczny. Interes społeczny zawsze przemawia za tym, aby organizacja podejmowała działalność podyktowaną jej statutowymi celami. Skarżący zgłosił wniosek o dopuszczenie do udziału w przedmiotowym postępowaniu, gdyż ochrona przyrody, środowiska leży w interesie społecznym. W interesie społecznym jest bowiem niedopuszczenie do sytuacji, w której dojdzie do niekorzystnych zmian w środowisku. Tym bardziej, że w przedmiotowej sprawie nie chodzi o usunięcie pojedynczego drzewa, ale aż 96 drzew. W interesie społecznym jest wydanie decyzji w oparciu o jak najpełniejszą dokumentację i rozpatrzenie argumentów wszystkich zainteresowanych wydawana decyzją. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Odpowiedź na skargę wniosła również spółka [...] E. wnosząc o oddalenie skargi i zasądzenie kosztów postępowania. W piśmie podkreślono znaczenie zadania inwestycyjnego, tj. budowy kablowo-napowietrznej sieci elektroenergetycznej WN 110kV zasilającej podstację trakcyjną [...], dla którego wykonania planowana jest wycinka drzew, a także konieczność zapewnienia sieci bezpieczeństwa. Dodatkowo spółka zapewniła, że dokona nasadzeń zastępczych w ilości 96 sztuk drzew oraz 682 m2 krzewów, celem zapewnienia odpowiedniej kompensacji przyrodniczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie miał na uwadze, co następuje. Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, w składzie trzech sędziów, na podstawie art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 2497) oraz art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze - w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu, stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. Z istoty kontroli wynika również, że zgodność z prawem zaskarżonej decyzji lub postanowienia podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego aktu. Na podstawie art. 145 § 1 p.p.s.a. uwzględnienie skargi na decyzję lub postanowienie następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (pkt 1 lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. c); a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność aktu lub wydanie go z naruszeniem prawa (pkt 2 i pkt 3). W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw, podlega ona oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a. Skarga okazała się zasadna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie miał na uwadze, że sprawa w zbliżonym stanie sprawy została rozpoznana w tym Sądzie w dniu 19 października 2023 r., sygn. akt II SA/Kr 1002/23, w której Prezydent Miasta Krakowa również odmówił dopuszczenia Towarzystwa [...], jako organizacji społecznej, do udziału na prawach strony w postępowaniu administracyjnym w sprawie wydania decyzji zezwalającej na usunięcie drzew. Zaprezentowana w tym orzeczeniu argumentacja dotycząca stosowania prawa – tj. przede wszystkim art. 31 § 1 i 2 k.p.a. - została przyjęta przez skład orzekający w sprawie niniejszej. I tak, w sprawie jest oczywiste i niesporne, że instytucję dopuszczenia organizacji społecznej do udziału w postępowaniu administracyjnym reguluje art. 31 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. 2023 r. poz. 1634, dalej: k.p.a.), zgodnie z którym organizacja społeczna może w sprawie dotyczącej innej osoby występować z żądaniem: 1) wszczęcia postępowania, 2) dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu, jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji i gdy przemawia za tym interes społeczny. Organ administracji publicznej, uznając żądanie organizacji społecznej za uzasadnione, postanawia o wszczęciu postępowania z urzędu lub o dopuszczeniu organizacji do udziału w postępowaniu. Na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania lub dopuszczenia do udziału w postępowaniu organizacji społecznej służy zażalenie (§ 2). Definicję pojęcia organizacji społecznej zawiera art. 5 § 2 pkt 5 k.p.a. określając kategorie podmiotów mieszczących się w pojęciu organizacji społecznych, poprzez wymienienie: organizacji zawodowych, samorządowych, spółdzielczych i "innych organizacji społecznych". Definicja ta nie wskazuje cech, którymi powinien charakteryzować się tego rodzaju podmiot. Trzeba zatem, za poglądami wyrażonymi w literaturze przyjąć, że "przez organizacje społeczne należy rozumieć wszelkie trwałe zrzeszenia osób fizycznych i prawnych powołane do wypełniania określonych, ważnych społecznie celów, posiadające stałą więź organizacyjną, niewchodzące w skład aparatu organów administracji publicznej, zarówno rządowej, jak i samorządowej" (M. Romańska, w: H. Knysiak-Sudyka (red.), "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz", Warszawa 2019, s. 304). W sprawie nie ma sporu co do tego, że istnieje związek między celami statutowymi Towarzystwa [...] a przedmiotem postępowania. Natomiast organy orzekające w sprawie uznały, że nie została w sprawie spełniona przesłanka, zgodnie z którą za dopuszczeniem organizacji społecznej do udziału w postępowaniu przemawia interes społeczny. Pojęcie "interesu społecznego" jest pojęciem nieostrym (niedookreślonym), zwanym również klauzulą generalną. Ze swej istoty pojęcie takie nie ma ogólnej definicji ustawowej, wobec czego wypełnienie treścią, nadanie mu znaczenia w okolicznościach konkretnej sprawy należy do organu administracji publicznej. Interes społeczny nie może być zatem traktowany w sposób abstrakcyjny, w oderwaniu od konkretnej sprawy, gdyż nie jest pojęciem stałym i jednolitym (tak: H. Knysiak-Sudyka, w: H. Knysiak-Sudyka (red.), "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz", Warszawa 2019, s. 130 oraz podana tam literatura). Pojęcie interesu społecznego, ze względu na swoją niedookreśloność, jest więc traktowane jako kategoria luzu decyzyjnego przyznanego organowi administracji. Ta swoboda decyzyjna organu nie jest nieograniczona. Treść pojęcia nieoznaczonego, któremu organ nadaje sens i znaczenie, musi opierać się o wartości istotne w systemie prawnym, jak też wartości istotne w kontekście rozpatrywanej sprawy, istotne ze względu na ratio legis aktu prawnego, na tle którego rozstrzygana jest sprawa administracyjna, cele i zadania, jakie ustawodawca pragnął osiągnąć przez określoną regulację itp. (Por. T. Woś, "Obowiązek uwzględniania interesu społecznego i słusznego interesu obywateli w toku postępowania administracyjnego (art. 7 in fine k.p.a.)", KSP 1987/20). Sąd podziela stanowisko wyrażone w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, zgodnie z którym pojęcie interesu publicznego (społecznego) " jest pojęciem szerokim i nieostrym, nie ulega jednak wątpliwości, że obejmuje ono interes ogółu (określonej wspólnoty), a nie jedynie interesy indywidualne. Warto zwrócić uwagę, że w doktrynie przyjmuje się, że "jest w interesie indywidualnym" bądź "jest w interesie ogółu" oznacza, że wyprowadzona z danego stanu obiektywnego określona korzyść przypada jednostce względnie całemu społeczeństwu. O ile zatem interes indywidualny jest relacją pomiędzy jakimś stanem obiektywnym a oceną tego stanu z punktu widzenia korzyści, jaką on przynosi lub może przynieść jednostce, to interes ogółu oznacza relację między jakimś stanem obiektywnym a oceną tego stanu z punktu widzenia korzyści, jaką on przynosi lub może przynieść ogółowi (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lutego 2019 r., sygn. akt I OSK 770/17, orzeczenia.nsa.gov.pl). Poza tym, co szczególnie istotne w tej sprawie, trzeba mieć na względzie, że zadaniem organizacji społecznej, która w danej sprawie dąży do wszczęcia postępowania z urzędu lub dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu, jest uprawdopodobnienie istnienia interesu społecznego. Na tym etapie nie można domagać się od niej – jak w rozpoznawanej sprawie chcą tego organy - aby wykazała ona przemawiające za tym konkretne okoliczności, a to z kilku istotnych względów. Po pierwsze, organizacja społeczna, która dopiero żąda dopuszczenia do udziału w postępowaniu lub składa wniosek o wszczęcie postępowania nie ma przymiotu strony czy uczestnika postępowania, a zatem nie ma wglądu w akta administracyjne danego postępowania. Tym samym nie posiada takich informacji, które pozwoliłyby jej na wskazanie bardzo szczegółowych, konkretnych okoliczności popartych materiałem dowodowym. Po drugie, ustawodawca w przepisie art. 31 § 2 k.p.a. używa sformułowania "uznając żądanie organizacji społecznej za uzasadnione". Takie sformułowanie przepisu nie daje podstaw do żądania od organizacji społecznej udowodnienia konkretnych okoliczności, ale podania okoliczności, które czynią jej wniosek uzasadnionym, a więc okoliczności, które uprawdopodabniają, że wskazywany przez organizację społeczną skutek może wystąpić (tak też NSA w wyroku z dnia 5 września 2017 r., sygn. akt II OSK 2989/15). Przenosząc powyższe na okoliczności rozpatrywanej sprawy, zdaniem Sądu, organy nie oceniły w sposób właściwy, czy w świetle przesłanek i celów z art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a. Towarzystwo powinno zostać dopuszczone do udziału w postępowaniu, którego przedmiotem jest udzielenie zezwolenia na usunięcie 99 drzew oraz krzewów z powierzchni 589,3 m2 z terenu ul. [...] w K. dz. nr [...] obr. [...] i [...] [...] obr. [...], kolidujących z budową kablowo-napowietrznej sieci elektroenergetycznej. Skarżące Towarzystwo podnosiło w toku postępowania, że sprawa z zakresu usuwania drzew dotyczy interesu społecznego ze względu na społeczną rolę drzew w oczyszczaniu powietrza i kształtowania mikroklimatu. Podnoszono, że w związku z tym, w interesie społecznym jest w przypadku usunięcia drzew zapewnienie odpowiedniej kompensacji przyrodniczej i naliczenie (lub nienaliczenie) opłat za usunięcie drzew. Towarzystwo zwróciło też uwagę, że sprawa jest przedmiotem obrad Zespołu ds. zieleni powołanego przez Prezydenta Miasta Krakowa, który to Zespół zapoznaje się ze sprawami usuwania drzew tylko w sytuacjach wyjątkowych, dotyczących drzew o wyjątkowych walorach przyrodniczych lub społecznych. Zauważyć należy, że argumentacja organów, w zakresie interesu społecznego, skupia się na deprecjonowaniu argumentacji zawartej we wniosku, m.in. przez wskazanie, że planowana inwestycja nie wpłynie znacząco na dotychczasowe walory przyrodnicze terenu objętego wnioskiem i nie wpłynie negatywnie na jakość życia okolicznych mieszkańców, ponieważ i tak teren ten był dla nich niedostępny i mało atrakcyjny w kontekście jego zurbanizowania, zaś drzewa, o których usunięcie chodzi w postępowaniu stanowią w większości samosiewy. Nie jest dla Sądu jasne, dlaczego organ utożsamia brak dostępu do spornego terenu i sposób jego zagospodarowania z wyłączeniem na tym terenie istnienia interesu społecznego w zachowaniu czy w innym sposobie ochrony zadrzewienia. Nie można przecież kwestionować, że skoro znajdują się tam drzewa, to również tam oczyszczają powietrze, redukują hałas stanowiąc ekrany akustyczne, tworzą mikroklimat, co - szczególnie w ilości drzew o jakiej mowa w sprawie i w warunkach miejskich - ma istotne znaczenie nie tylko dla samego dysponenta działek. Ponadto, w ocenie Sądu, urbanizacja nie stoi w sprzeczności z dążeniem do zapewnienia zachowania istniejących drzew, a w przypadku ich koniecznej wycinki – do zapewnienia odpowiedniej kompensacji przyrodniczej. Ustalając elementy składowe pojęcia interesu społecznego, a więc wartości, które mogą być brane pod uwagę przy wykładni tego pojęcia, można do nich zaliczyć racjonalnie pojmowaną społeczną kontrolę nad postępowaniami w sprawie zezwolenia na usunięcie drzew. Ma to znaczenie o tyle, że stronami w tego rodzaju postępowaniach są jedynie podmioty zainteresowane usunięciem drzew. Sąd miał na uwadze, że w odpowiedzi na skargę spółka [...] E. podkreśliła m.in. gospodarcze znaczenie inwestycji, tj. budowy kablowo-napowietrznej sieci elektroenergetycznej zasilającej podstację trakcyjną [...] oraz zapewniła o zasadzeniu kompensacyjnym. Te kwestie są oczywiście istotne, jednak nie są przedmiotem niniejszego postępowania. Nie jest bowiem zadaniem Sądu na tym etapie postępowania ważenie interesów gospodarczych i ekologicznych, a kontrola zgodności z prawem sposobu rozpatrzenia wniosku organizacji społecznej o dopuszczenie do udziału w postępowaniu na podstawie art. 31 § 1 k.p.a. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w składzie rozpoznającym sprawę niniejszą, zarówno Prezydent Miasta Krakowa jak i SKO dokonały błędnej oceny tego wniosku, uznając, że organizacja społeczna nie wykazała zaistnienia przesłanki interesu społecznego, o której mowa w art. 31 §1 k.p.a. Sąd stanął bowiem na stanowisku, że Towarzystwo nie tylko wykazało celowość przystąpienia do postępowania z uwagi na cele statutowe, ale również uprawdopodobniło w sposób wystarczający, że wycięcie 99 drzew, a zatem wycinka na dużą skalę w warunkach miejskich, stanowi kwestię mającą znaczenie dla interesu społecznego. Nie ma bowiem wątpliwości, zarówno co do wpływu takiego zadrzewienia i jego likwidacji na jakość powietrza, jego natlenienia, eliminacji zapylenia, tworzenia naturalnych ekranów akustycznych, jak i co do tego, że zachowanie tych czynników jest w interesie społecznym. Przy ponownym rozpoznaniu wniosku Towarzystwa o dopuszczenie do udziału w sprawie, organy wezmą pod uwagę wyżej przedstawione rozważania i ocenę w sprawie. Biorąc pod uwagę powyższe należało uchylić zarówno zaskarżone postanowienie, jak i poprzedzające je postanowienie Prezydenta Miasta Krakowa na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 135 p.p.s.a., z uwagi na błędną ocenę materiału dowodowego, o czym Sąd orzekł jak w punkcie I sentencji wyroku. O kosztach postępowania (zwrocie uiszczonego wpisu od skargi w wysokości 100 zł) Sąd orzekł w pkt. II na podstawie art. 200 i 205 § 1 p.p.s.a.