III OZ 595/23

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia I.Ś. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 sierpnia 2023 r., sygn. akt VIII SA/Wa 350/23 w sprawie ze skargi I.Ś. na uchwałę Zarządu Powiatu B. z dnia 30 listopada 2022 r., nr 164/353/2022 w przedmiocie odwołania z funkcji dyrektora postanawia uchylić zaskarżone postanowienie i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 8 sierpnia 2023 r., sygn. akt VIII SA/Wa 350/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę I.Ś. na uchwałę Zarządu Powiatu B. z 30 listopada 2022 r., nr 164/353/2022 w przedmiocie odwołania z funkcji dyrektora. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że termin do wniesienia niniejszej skargi liczyć należy od dnia, w którym skarżąca odebrała zaskarżoną uchwałę, tj. od 1 grudnia 2022 r. Stąd też termin na złożenie skargi do sądu administracyjnego upłynął w dniu 2 stycznia 2023 r. Skarga natomiast została złożona w dniu 26 kwietnia 2023 r., a zatem z uchybieniem terminu. Pismem z 23 sierpnia 2023 r. skarżąca wywiodła zażalenie na postanowienie WSA w Warszawie z 8 sierpnia 2023 r., sygn. akt VIII SA/Wa 350/23. W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że WSA w Warszawie swoje rozstrzygnięcie oparł o brzmienie przepisu art. 53 §2 p.p.s.a. mówiącego, iż "jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności". Natomiast, zdaniem skarżącej, w niniejszej sprawie powinien znaleźć zastosowanie przepis art. 53 §2a p.p.s.a. wskazujący, iż "w przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, skargę można wnieść w każdym czasie". W odpowiedzi Zarządu Powiatu B. na zażalenie wniesiono o jego oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie. Przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie stanowi uchwała zarządu powiatu w przedmiocie odwołania z funkcji dyrektora szkoły. Odwołanie nauczyciela ze stanowiska kierowniczego ma charakter kompetencji władczej, związanej z wykonywaniem publicznoprawnych zadań w zakresie oświaty, określonych w przepisach mających charakter publicznoprawny (zob. wyrok NSA z 22 czerwca 2005 r., sygn. akt I OSK 296/05). Personalny charakter aktu odwołania z funkcji kierowniczej nie stanowi zatem o jego prywatnoprawnym charakterze, gdyż obsada stanowiska kierowniczego w szkołach jest formą zarządzania szkołą publiczną, a zarządzanie szkołą wchodzi w zakres administracji publicznej. Okoliczność, że akt taki wywołuje konsekwencje w sferze pracy, ma jedynie ten skutek, że osoba odwołana może własnego interesu prawnego w sferze stosunków pracowniczych dochodzić przed sądem pracy. Podobne stanowisko wyrażono w wyroku NSA z 5 sierpnia 2010 r. sygn. akt I OSK 805/10, wyroku WSA w Gdańsku z 23 października 2014 r., sygn. akt III SA/Gd 674/14, w wyroku NSA z 14 października 2014 r., sygn. akt I OSK 1584/14, w wyroku WSA we Wrocławiu z 6 października 2014 r. sygn. akt IV SA/Wr 103/14, w wyroku WSA w Warszawie z 6 października 2017 r. sygn. II SA/Wa 47/17, w wyroku WSA w Bydgoszczy z 13 listopada 2019 r. sygn. akt II SA/Bd 724/19 oraz w orzeczeniach tam powołanych. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się jednolicie, że akt (uchwała, zarządzenie) organu samorządu terytorialnego w sprawie odwołania ze stanowiska dyrektora szkoły jest zaskarżalnym do sądu administracyjnego "aktem podjętym w sprawie z zakresu administracji publicznej" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a. (zob. np. wyrok WSA w Poznaniu z 19.11.2021 r., sygn. akt IV SA/Po 720/21, CBOSA). Skoro zatem zaskarżony akt ma charakter aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a., to stosownie do art. 53 § 2a p.p.s.a. skarga może być wniesiona w każdym czasie. Skarga I.Ś. została zatem wniesiona z zachowaniem terminu. Sąd I. instancji błędnie zakwalifikował zaskarżoną uchwałę jako inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.), a w konsekwencji niewłaściwie zastosował w niniejszej sprawie art. 53 § 2 p.p.s.a. i uznał, że skarga nie została wniesiona w terminie. Ponownie rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie będzie miał na względzie wyżej przedstawioną ocenę prawną, co do zachowania terminu do wniesienia skargi. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 185 § 1 zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.