II OSK 2884/13

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bożena Popowska po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A. T. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 11 września 2013 r., sygn. akt III SA/Lu 589/13 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi A. T. na decyzję Lubelskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Lublinie z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Jak wskazał Sąd, skarżący wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Lubelskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Lublinie z dnia [...] lipca 2013 r. w przedmiocie choroby zawodowej. Skarga ta została w dniu 13 sierpnia 2013 r. przekazana do organu właściwego tj. Lubelskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Lublinie. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. odrzucił skargę, jako wniesioną po upływie 30 - dniowego terminu przewidzianego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Jak ustalił Sąd, zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 10 lipca 2013 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi za pośrednictwem organu upływał więc 9 sierpnia 2013 r. Skarga wniesiona została przez skarżącego bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w dniu 8 sierpnia 2013 r. W przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd na adres właściwego organu administracji publicznej. W dniu 13 sierpnia 2013 r. Sąd przesłał wymienioną wyżej skargę organowi. Sąd stwierdził zatem, że skarga wniesiona została z uchybieniem ustawowego terminu i z tego powodu jest niedopuszczalna. Od powyższego postanowienia A. T. wniósł skargę kasacyjną, domagając się jego uchylenia, zarzucając naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. 1) art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. w zw. z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. poprzez nie wyjaśnienie istotnych wątpliwości, co do terminu wniesienia skargi, pomimo, iż z odpowiedzi na skargę wynika, że skarga została wniesiona w terminie; 2) art. 53 w zw. z art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie tych przepisów, na skutek przyjęcia, że terminem, w którym dokonano wniesienia skargi w przedmiotowej sprawie, a którego przekroczenie powoduje odrzucenie skargi, jest data przekazania skargi przez sąd do organu właściwego, za pośrednictwem którego powinna być wniesiona tj. 13 sierpnia 2013 r., w sytuacji, gdy A. T. równolegle, w dniu 8 sierpnia 2013 r. w przedmiotowej sprawie wniósł skargę za pośrednictwem organu właściwego, a zatem jako termin wniesienia skargi należało przyjąć datę 8 sierpnia 2013 r. Powyższe uchybienie doprowadziło do przyjęcia, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu, a w konsekwencji do odrzucenia skargi; 3) art. 54 p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie wskutek błędnego przyjęcia, że skarżący nie wniósł skargi za pośrednictwem organu odwoławczego, co doprowadziło do przyjęcia, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu, a w konsekwencji do odrzucenia skargi, pomimo, że A. T. w dniu 8 sierpnia 2013 r. wniósł skargę za pośrednictwem Lubelskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Lublinie co potwierdza prezentata na załączonym egzemplarzu skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., który był podstawą wydania zaskarżonego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie – sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Stwierdzić należy, że w sprawie niniejszej zarzut naruszenia tego przepisu jest uzasadniony. W rozpoznawanej sprawie został on bowiem niezasadnie zastosowany, co miało miejsce wskutek niepełnego ustalenia przez Sąd okoliczności faktycznych sprawy. Jak wynika z uzasadnienia skargi kasacyjnej, skarżący składając w dniu 8 sierpnia 2013 r. skargę w biurze podawczym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, został poinformowany, że skargę należało złożyć za pośrednictwem organu. W takiej sytuacji skarżący jeszcze tego samego dnia złożył drugi egzemplarz skargi w sekretariacie Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w Lublinie. Powyższy fakt potwierdza, załączony do skargi kasacyjnej, egzemplarz skargi A. T. z widoczną prezentatą Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w Lublinie na dzień 8 sierpnia 2013 r. Powyższe potwierdza również pośrednio, znajdująca się w aktach sprawy, odpowiedź organu na skargę, z której wynika, że została ona złożona w terminie. Do odpowiedzi została załączona skarga wraz z aktami sprawy. W tym stanie rzeczy, biorąc pod uwagę również konstytucyjną zasadę prawa do sądu (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP), należało uchylić zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 11 września 2013 r. o odrzuceniu skargi, jako oparte o niepełne ustalenia faktyczne. Wobec powyższego, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 182 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.