II SA/Rz 677/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Stanisław Śliwa Sędziowie WSA Piotr Godlewski /spr./ AWSA Maria Mikolik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 25 października 2023 r. sprawy ze skargi P. M. i J. M. na postanowienie Wojewody Podkarpackiego z dnia 23 marca 2023 r. nr I-III.7722.1.1.2023 w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego – skargę oddala – UZASADNIENIE II SA/Rz 677/23 U z a s a d n i e n i e Przedmiotem skargi J.M. i P.M. jest postanowienie Wojewody Podkarpackiego z 23 marca 2023 r. nr I-III.7722.1.1.2023 dotyczące zawieszenia postępowania administracyjnego. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, na wniosek z 23 grudnia 2022 r. złożony przez R. Sp. z o.o. z/s w R. (dalej: Spółka), Prezydent Miasta [...] wszczął postępowanie administracyjne w sprawie wydania pozwolenia na budowę budynku usługowego z zapleczem parkingowym na działkach nr [...] obr. [...] przy ul. [...] w [....]. Postanowieniem z 2 lutego 2023 r. nr AR-P.6740.3.74.2022.BP Prezydent M. [...] - na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2022 r., poz. 2000 ze zm., dalej: k.p.a.) - zawiesił z urzędu wskazane wyżej postępowanie administracyjne do czasu rozpatrzenia przez Sąd Rejonowy w [...], stanowiącego zagadnienie wstępne względem sprawy administracyjnej, sprawy z powództwa J.M. i P.M. (właścicieli sąsiedniej nieruchomości obejmującej działki nr [...]) przeciwko Spółce o przeniesienie za wynagrodzeniem prawa własności części nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] (sprawa zarejestrowana [...] stycznia 2023 r. pod sygn. akt [...]). W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że w przypadku przeniesienia przez Sąd własności części działki nr [...] na rzecz powodów, powstałaby sytuacja, w której inwestor nie ma prawa do dysponowania działką nr [...] na cele budowlane. W zażaleniu na to postanowienie Spółka (reprezentowana przez pełnomocnika – adwokata) zarzuciła błędne przyjęcie, że postępowanie toczące się pod sygn. akt [...] ma znaczenie dla toku postępowania administracyjnego, tym bardziej, że zarządzeniem z [...] stycznia 2023 r. pozew wraz z wnioskiem o zabezpieczenie został zwrócony (z uwagi na stwierdzone braki formalne), a zatem jego wniesienie nie wywołało jakichkolwiek skutków prawnych. Spółka zarzuciła ponadto nienależyte wyjaśnienie stanu faktycznego przy całkowitym pominięciu faktu, że nieruchomość której dotyczy postępowanie administracyjne w sprawie pozwolenia na budowę jest jej własnością, którą może swobodnie dysponować na cele budowlane. Po rozpatrzeniu zażalenia Wojewoda Podkarpacki – opisanym na wstępie postanowieniem z 23 marca 2023 r. - działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 144 k.p.a. - uchylił w całości postanowienie organu I instancji. Wojewoda podkreślił, że wnoszący zażalenie w piśmie z 17 stycznia 2023 r. wskazali, że planowana inwestycja nie uwzględnia kotłowni gazowej w piwnicy budynku na działce nr [...], przy granicy z działką nr [...], do której prowadzą schody zewnętrzne, jak również odziaływania na konstrukcję budynku wzniesionego na działce nr [...]. Zwrócił także uwagę na uzyskaną od żalących się informację, że wprawdzie pozew o przeniesienie własności nieruchomości został zwrócony, jednak po uzupełnieniu jego braków formalnych został ponownie wniesiony i przyjęty ze skutkiem od pierwotnej daty złożenia, na dowód czego przedłożyli kopię pisma SR w [...] Wydział Cywilny z [...] marca 2023 r. sygn. akt [...]. W dalszej kolejności Wojewoda wyjaśnił, że zgodnie z art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2021 r., poz. 2351 ze zm., dalej: u.P.b.), pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W aktach sprawy zalega takie oświadczenie Spółki z 2 stycznia 2023 r. w zakresie działek nr [...] oraz [...], a także wypis z księgi wieczystej prowadzonej dla działki nr [...], potwierdzający własność Spółki. Zatem zarówno w dniu złożenia wniosku o pozwolenie na budowę, jak i obecnie, Spółka wykazała się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, a zatem wynik prowadzonego przez SR w [...] postępowania o przeniesienie własności nieruchomości stanowiącej działkę nr [...] za wynagrodzeniem nie ma w chwili obecnej znaczenia dla możliwości wydania decyzji administracyjnej w sprawie pozwolenia na budowę. Brak jest zatem podstaw do zawieszenia postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., czego warunkiem jest ustalenie związku przyczynowego między rozstrzygnięciem sprawy a zagadnieniem wstępnym, przy czym o zależności takiej przesądza brzmienie regulacji materialnoprawnych, a zależność ta musi mieć charakter realny i bezpośredni. Rozstrzygnięcie sprawy w postępowaniu zawisłym przed SR nie uniemożliwia kontynuowania postępowania w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno - budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę. Obowiązkiem organu jest ustalić, czy inwestor legitymuje się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w dacie wydania pozwolenia na budowę, zaś kwestia ewentualnej późniejszej własności nieruchomości pozostaje bez wpływu na dokonane rozstrzygnięcie w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę. Ewentualną przeszkodę w wydaniu pozwolenia na budowę może stanowić rozstrzygnięcie Sądu powszechnego w przedmiocie zabezpieczenia roszczenia, o ile jego zakres kolidował będzie z planami inwestycyjnymi. We wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skardze na postanowienie Wojewody z 23 marca 2023 r. J.M. i P.M. (reprezentowani przez pełnomocnika - radcę prawnego) zarzucili naruszenie: 1) art. 32 ust. 4 pkt 2 u.P.b. poprzez jego błędną wykładnię i uznanie, że oświadczenie złożone przez inwestora o posiadanym tytule prawa własności do przedmiotowej nieruchomości zwalnia organ administracji z prawidłowego zbadania materiału dowodowego sprawy, 2) art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie, pomimo że rozpatrzenie sprawy sądowej toczącej się przed SR w [...] pod sygn. akt [...] będzie miało istotne znaczenie dla niniejszego postępowania administracyjnego, 3) art. 97 § 1 pkt 4 w zw. z art. 100 § 1 k.p.a. poprzez błędne przyjęcie, że w sprawie nie mamy do czynienia z zagadnieniem wstępnym które będzie miało znaczenie w rozpatrywanej sprawie i wpływ na wydaną decyzję administracyjną, 4) art. 7 w zw. z art. 77 § 1 i art. 78 § 2 k.p.a. poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, a tym samym nieprzeprowadzenie w sposób wyczerpujący postępowania dowodowego w zakresie potrzebnym do prawidłowej oceny zasadności zawieszenia postępowania administracyjnego. W związku z powyższymi zarzutami skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie na ich rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Podnieśli, że nieruchomość obejmująca działki nr [...] i [...] bezpośrednio sąsiaduje z należącymi do nich działkami nr [...] i [...], na których od wielu lat posadowiony jest budynek użytkowy. Na potrzeby realizacji tego budynku oraz dalszego prawidłowego jego użytkowania, pod powierzchnią gruntu działki nr [...] w odległości ok. 4 m od granicy z działką nr [...], poprowadzono ławę fundamentową wraz z drenażem opaskowym biegnącym wzdłuż tej ławy celem prawidłowego odprowadzania wody z grząskiego terenu działek nr [...] i nr [...], na których znajduje się budynek. Od czasu wybudowania budynku na działkach nr [...] i nr [...], każdoczesny właściciel działki nr [...] nie kwestionował powyższego, a wręcz wyrażał zgodę na korzystanie z części działki nr [...] w zakresie, jakim było to niezbędne do posadowienia budynku przy ul. [...] [...]. Tym samym skarżący przez wiele lat użytkowali część działki nr [...] jako samoistni posiadacze. W chwili kiedy Spółka kupiła działkę nr [...] i zakazała skarżącym korzystania z sąsiedniej nieruchomości w dotychczasowym zakresie, po stronie właścicieli budynku przy ul. [...] [...] pojawiła się uzasadniona obawa, że bezpowrotnie utracą prawa do działki nr [...] w części odpowiadającej prawidłowemu funkcjonowaniu ich budynku. W związku z powyższym postanowili zalegalizować dotychczasową formę użytkowania części działki nr [...] i w tym celu [...] stycznia 2023 r. wystąpili do SR w [...] z pozwem o nakazanie Spółce przeniesienia za wynagrodzeniem prawa własności do części działki nr [...]. Sprawa sądowa toczy się pod sygnaturą akt [...], a jej rozstrzygnięcie ma istotne znaczenie dla postępowania administracyjnego o udzielenie pozwolenia na budowę. Jeśli bowiem zapadnie orzeczenie przenoszące własność części nieruchomości stanowiącej działkę nr [...] na stronę skarżącą, to w tym zakresie Spółka utraci prawo własności co do części tej działki, a co za tym idzie, jej wniosek o wydanie pozwolenia na budowę w zakresie części powierzchni działki nr [...] będzie bezprzedmiotowy. Skoro prawo dysponowania nieruchomością ma istotne znaczenie przy rozpatrywaniu niniejszej sprawy, to w ocenie strony skarżącej niezbędne pozostaje wstrzymanie niniejszej procedury w celu ostatecznego i jednoznacznego ustalenia kręgu podmiotów /osób uprawnionych do dysponowania przedmiotową nieruchomością, w szczególności przyjmując fakt, że uwzględnienie stanowiska inwestora może spowodować szkodę po stronie skarżącej. W sytuacji bowiem gdyby doszło do wydania pozwolenia na budowę oraz realizacji inwestycji, zaś skarżący otrzymają tytuł własności do części tej nieruchomości, rozpoczęcie inwestycji spowoduje nieodwracalne skutki w postaci trwałego zagospodarowania tego terenu. To zaś bezpowrotnie pozbawi ich możliwości swobodnego rozporządzania swoją częścią nieruchomości i będzie dla niej ogromną stratą finansową. Ponadto, jak słusznie wyjaśnia się w doktrynie, oświadczenie inwestora o prawie dysponowania nieruchomością również jest dowodem w sprawie i wymaga odpowiedniego zbadania przez organ administracji, w szczególności gdy pojawiły się wątpliwości co do prawidłowości złożonego oświadczenia . W odpowiedzi na skargę Wojewoda Podkarpacki wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. W piśmie oznaczonym datą 27 kwietnia 2023 r. (zatytułowanym również jako odpowiedź na skargę) Spółka (reprezentowana przez pełnomocnika – adwokata) wniosła o oddalenie skargi w całości i zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W ocenie Spółki, sprawa cywilna wszczęta przez skarżących nie stanowi zagadnienia wstępnego względem toczącego się postępowania w sprawie pozwolenia na budowę. Nadal bowiem właścicielem nieruchomości jest Spółka, która w całości może dysponować nią na cele budowlane. Co istotne, roszczenie skarżącej w sprawie o sygn. akt [...] oparte jest na treści art. 231 § 1 Kodeksu cywilnego, z którego wynika, iż skutecznie dochodzić roszczeń tam wskazanych może jedynie posiadacz samoistny, a skarżący byli jej dzierżawcami. Co więcej, zgodnie z umową dzierżawy, po jej zakończeniu mają przywrócić nieruchomość nr [...] do stanu poprzedniego. Musieli zatem zdawać sobie sprawę, że wszelkie nakłady poczynione na nieruchomości będą musiały zostać przez nich usunięte. Skarżący przez cały czas byli świadomi stosunku dzierżawy, nie byli więc w błędnym i usprawiedliwionym przekonaniu, że przysługuje im prawo własności. Skoro więc nie są prawnymi właścicielami nieruchomości, nie do przyjęcia byłoby utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia. Ponadto samo roszczenie strony skarżącej dotyczy powierzchni 0,89 ara, tj. pasa biegnącego wzdłuż działki, a nie dotyczy wszystkich działek (nieruchomości) objętych wnioskiem o udzielenie pozwolenia na budowę. Nie do przyjęcia więc jest uwzględnienie żądań skarżącej do zawieszenia postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę w stosunku do całości nieruchomości obejmującej działki nr [...] i [...]. Ponadto skarżący nigdy nie kwestionowali prawa własności Spółki, co potwierdza chociażby domaganie się pozwoleń wejścia w teren działki. Samo stwierdzenie, że wynik innego postępowania może mieć, a nawet będzie miał wpływ na losy sprawy administracyjnej, nie daje jeszcze podstaw do zawieszenia postępowania, jeżeli w chwili orzekania możliwe jest rozpatrzenie sprawy przez organ administracyjny i wydanie decyzji. Zawieszenie postępowania jest dopuszczalne, gdy bez rozstrzygnięcia zagadnienia prejudycjalnego przez inny organ nie jest możliwe wydanie decyzji, a taka sytuacja w sprawie nie zachodzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022 r., poz. 2492), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jej zakres wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: P.p.s.a.), wg którego sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Stosownie do art. 145 § 1 P.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia (jeżeli dotknięte są naruszeniem prawa materialnego które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania bądź innym naruszeniem przepisów postępowania jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy), do stwierdzenia ich nieważności lub ich wydania z naruszeniem prawa (jeżeli zachodzą przyczyny określone w k.p.a. lub innych przepisach). Przedmiotem skargi jest postanowienie Wojewody Podkarpackiego z 23 marca 2023 r., którym organ ten uchylił postanowienie Prezydenta M. [...] z 2 lutego 2023 r. o zawieszeniu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie o udzielenie dla R. Sp. z o.o. z/s w [...] pozwolenia na budowę na działkach nr [...] i [...] obr. [...] przy ul. [...] w [...] budynku usługowego z zapleczem parkingowym. Organ administracji II instancji nie podzielił stanowiska Prezydenta, iż rozpoznanie przez SR w [...] pozwu skarżących o przeniesienie na nich własności części działki nr [...] (w pasie ok. 4 m wzdłuż granicy ze stanowiącą ich własność działką nr [...]) stanowi zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., od którego uprzedniego rozstrzygnięcia zależy rozpatrzenie sprawy o udzielenie pozwolenia na budowę. Dokonana przez Sąd pod względem wskazanych wyżej kryteriów kontrola zaskarżonego postanowienia nie wykazała, by rozstrzygnięcie to dotknięte było wadami uzasadniającymi jego eliminację z obrotu prawnego. Zawieszenie postępowania administracyjnego jest instytucją procesową uregulowaną w rozdziale 6 k.p.a. (art. 97-103). Jej celem jest zapewnienie racjonalności postępowania i oznacza przejściowe przerwanie przez organ administracji czynności procesowych w wynikających z tych przepisów sytuacjach niepozwalających na dalsze jego prowadzenie, które będzie możliwe dopiero po usunięciu zaistniałych przeszkód. W niniejszej sprawie podstawę prawną zawieszenia postępowania przez organ I instancji stanowił art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., zgodnie z którym organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Przez pojęcie "zagadnienia wstępnego" rozumieć należy sytuację, w której rozstrzygnięcie merytoryczne sprawy administracyjnej uzależnione jest od wcześniejszego rozstrzygnięcia zagadnienia materialnoprawnego, które ze swej istoty należy do kompetencji innego organu lub sądu. Oznacza to, że zagadnienie wstępne musi wpływać na rozpatrzenie sprawy głównej, a treść rozstrzygnięcia innego organu lub sądu jest koniecznym elementem rozpatrzenia sprawy i wydania decyzji przez organ administracji. Zagadnieniem wstępnym mogą być wyłącznie kwestie prawne, które albo ujawniły się w toku postępowania i dotyczą istotnej dla sprawy przesłanki wydania decyzji, albo z przepisów prawa materialnego wynika wprost konieczność rozstrzygnięcia danej kwestii prawnej, bez czego nie jest możliwe rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji w postępowaniu "głównym", które z tego powodu musi ulec zawieszeniu. Kluczowe dla przyjęcia, że sytuacja wymieniona w tym przepisie zaistniała, jest istnienie związku przyczynowego pomiędzy rozpoznaniem konkretnej sprawy a wcześniejszym wyjaśnieniem określonej kwestii prawnej, przy czym brak jej wyjaśnienia stanowi bezwzględną przeszkodę dla wydania decyzji w prowadzonym przez organ postępowaniu. Istota kwestii prejudycjalnej wyraża się w tym, że brak jej uprzedniego rozstrzygnięcia wyklucza każde, to znaczy zarówno pozytywne, jak i negatywne dla stron zakończenie postępowania administracyjnego. To zaś, że wynik innego postępowania może mieć wpływ na treść decyzji nie przesądza samo w sobie o istnieniu zagadnienia wstępnego, o którym mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. (por. m.in. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 maja 2021 r. II GSK 461/20 - LEX nr 3182808 i z 20 grudnia 2012 r. II OSK 1570/11 - LEX nr 1367328). W okolicznościach sprawy Sąd w pełni identyfikuje się ze stanowiskiem Wojewody, który nie podzielił stanowiska organu I instancji, że w przypadku ewentualnego uwzględnienia złożonego przez skarżących pozwu o przeniesienie własności części działki nr [...] powstałaby sytuacja, w której inwestor (Spółka) nie miałaby prawa do dysponowania tą działką na cele budowlane, co sprawia, że brak jest aktualnie możliwości zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczo – budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę w odniesieniu do mającej być zlokalizowanej m.in. na tej działce inwestycji. W ocenie Sądu, trafnie uznał Wojewoda, że jako punkt wyjścia dla oceny powyższej kwestii należy przyjąć regulację art. 32 ust. 4 pkt 2 u.P.b., wg której "pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane"; przepis ten pozostaje w związku z art. 33 ust. 2 pkt 2 u.P.b., stosownie do którego "do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane". Złożenie przez inwestora oświadczenia o posiadanym prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane, co do zasady zwalnia organy administracji z konieczności badania prawdziwości tego oświadczenia. Takie oświadczenie jest jednak tylko skuteczne, gdy z zebranego w sprawie materiału nie wynika wniosek przeciwny albo nie zachodzą wątpliwości co do jego zgodności z rzeczywistym stanem prawnym (tak m.in. wyroki NSA z 24 listopada 2022 r. II OSK 1950/21 - LEX nr 3436503 i z 17 marca 2022 r. II OSK 832/21 - LEX nr 3341783). W sprawie nie budzi wątpliwości – co potwierdza znajdujący się w aktach sprawy organu II instancji wydruk z księgi wieczystej – że położona w [...] obr. [...] działka nr [...] stanowi własność Spółki, z czym pozostaje zgodne złożone w jej imieniu przez osobę uprawnioną do reprezentacji oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, stanowiące niezbędny warunek do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Wobec zatem skutecznie złożonego oświadczenia o posiadanym przez Spółkę prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, której to Spółce prawo własności działki nr [...] rzeczywiście przysługuje, brak było podstaw prawnych do uznania, że rozpoznanie przez SR w [...] pozwu o przeniesienie na skarżących części własności tej działki stanowi zagadnienie wstępne, warunkujące prowadzenie postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę. Odmienne w tym zakresie stanowisko organu I instancji zostało więc prawidłowo zweryfikowane w trybie zażaleniowym przez Wojewodę, który zaskarżonym postanowieniem uchylił postanowienie Prezydenta M. [...] o zawieszeniu z tej przyczyny postępowania administracyjnego w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę, trafnie przy tym stwierdzając, że ewentualną przeszkodę do wydania pozwolenia na budowę mogłoby stanowić rozstrzygnięcie sądu powszechnego w przedmiocie zabezpieczenia roszczenia; jak wynika z przedłożonego do akt sprawy przez skarżących odpisu pozwu, został w nim zawarty wniosek o zabezpieczenie roszczenia, niemniej brak jest informacji co do jego uwzględnienia. Prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane musi przysługiwać w chwili składania o tym stosownego oświadczenia (składanego pod rygorem odpowiedzialności karnej) i w dacie wydawania decyzji o pozwoleniu na budowę. Dysponowanie takim prawem przez inwestora (przy założeniu, że spełnione zostaną wszystkie pozostałe związane z tym przesłanki) stanowi warunek wydania takiego pozwolenia i legalnego prowadzenia robót budowlanych, nawet jeżeli później doszłoby do sytuacji, w której inwestor takie prawo do nieruchomości by utracił. W okolicznościach sprawy podkreślenia wymaga, że dla oceny zaistnienia przesłanki zawieszenia postępowania o jakiej mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. nie ma znaczenia "prawdopodobieństwo" ewentualnego uwzględnienia przez sąd powszechny wytoczonego przez skarżących przeciwko Spółce powództwa o przeniesienie własności części działki nr [...]; ani organy administracji, a tym bardziej Sąd orzekający w sprawie nie dokonują w tym zakresie analizy argumentacji pozwu. Powyższe wykluczało skuteczność zarzutów skargi i uzasadniało jej oddalenie, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 151 P.p.s.a.