Ppolska.starec← UrzadnikУвійти

II SAB/Gl 157/23

Адміністративні суди2023-12-06
Номер справи
II SAB/Gl 157/23
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Дата рішення
2023-12-06
Тип
Postanowienie WSA w Gliwicach

Судді

Artur Żurawik

Резолютивна частина

Odrzucono skargę

Текст рішення

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Żurawik, , , po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. sp. z o. o. w K. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie przez Prezydenta Miasta K. postępowania w sprawie wniosku o zmianę celu użytkowania wieczystego nieruchomości p o s t a n a w i a odrzucić skargę. UZASADNIENIE J. sp. z o. o. w K. (dalej: strona skarżąca), reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie przez Prezydenta Miasta K. (dalej: organ) postępowania w sprawie wniosku o zmianę celu użytkowania wieczystego nieruchomości. W uzasadnieniu strona skarżąca podniosła, że pismem z dnia 27 maja 2023 r. zwróciła się do organu o zmianę celu użytkowania wieczystego nieruchomości objętych księgą wieczystą nr [...] na skutek zmiany sposobu korzystania z nieruchomości oraz z uwagi na fakt, że proponowana zmiana jest zgodną z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Wskazała, że w odpowiedzi na wniosek Prezydent pismem z dnia 2 sierpnia 2023 r. poinformował, że nie znajduje podstaw prawnych do zmiany celu użytkowania wieczystego i stawki procentowej opłaty rocznej. W ocenie strony skarżącej organ w niniejszej sprawie powinien wydać orzeczenie w formie decyzji lub postanowienia. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta K. wyjaśnił, że zgodnie z art. 73 ust. 2e ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 344 ze zm., dalej u.g.n.) w przypadku złożenia przez użytkownika wieczystego wniosku o zmianę celu użytkowania wieczystego właściwy organ wydaje pisemne stanowisko. Stwierdził, że ustawodawca nie reguluje w jakiej formie ma być to stanowisko przedstawione, a nawet dopuszcza nieprzedstawienie stanowiska w terminie 2 miesięcy, wówczas, po upływie tego terminu użytkownikowi przysługuje prawo wniesienia powództwa do sądu powszechnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2023 r.,poz. 1634 ze zm., dalej: p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 i 803), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a.) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Zatem, rozpatrywanie przedmiotowej sprawy należy zacząć od ustalenia, czy skarga na bezczynność Prezydenta Miasta K. w przedmiocie rozpoznania wniosku o zmianę celu użytkowania wieczystego nieruchomości podlega rozpatrzeniu przez sąd administracyjny. Z treści art. 73 ust. 2e u.g.n. wynika, że w przypadku złożenia przez użytkownika wieczystego wniosku o zmianę celu użytkowania wieczystego, właściwy organ przedstawia pisemne stanowisko w terminie 2 miesięcy. Jeżeli organ nie zgadza się na zmianę celu użytkowania wieczystego lub nie przedstawił stanowiska, użytkownik wieczysty może wnieść powództwo do sądu powszechnego właściwego ze względu na położenie nieruchomości. Powyższe oznacza, że w sprawach o zmianę celu użytkowania wieczystego, właściwy jest sąd powszechny. Skoro w tych sprawach nie jest właściwy sąd administracyjny, to skargę należało uznać za niedopuszczalną, albowiem, stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., skarga na bezczynność organu do sądu administracyjnego przysługuje w sprawach, w których organ administracji publicznej wydaje rozstrzygnięcie, które może być zaskarżone do sądu administracyjnego i gdy nie ma specjalnej podstawy do zaskarżenia bezczynności organu do sądu powszechnego. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji niniejszego postanowienia.