II SAB/Po 151/23

SENTENCJA Dnia 21 listopada 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Rzyminiak - Owczarczak po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2023 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia odrzucić skargę UZASADNIENIE A. G., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do tut. Sądu skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 września 2023 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu (lub jego uwierzytelnionego odpisu) określającego umocowanie pełnomocnika do reprezentowania strony skarżącej przed sądami administracyjnym oraz do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie doręczono pełnomocnikowi w dniu 18 października 2023 roku (k.[...]) lecz pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 57 § 1 ab initio ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r.poz. 1634 - dalej "p.p.s.a.") skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, warunki te zaś określa art. 46 tej ustawy. Stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony - w tym skarga - powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Przepis art. 29 p.p.s.a. nakłada zaś obowiązek wykazania umocowania do działania w imieniu strony przy pierwszej czynności w sprawie. Zgodnie z przyjętym w orzecznictwie poglądem brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji osoby prawnej jest brakiem formalnym podlegającym usunięciu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 6 kwietnia 2005 r., sygn. II GZ 19/2005 - LexPolonica nr 380771). Niewykonanie nałożonego przez Sąd obowiązku przedłożenia dokumentu w terminie powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (wyrok NSA z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. GSK 1337/2004, publ. ONSAiWSA 2005, Nr 5, poz. 91). Wnoszący skargę pełnomocnik skarżącego mimo prawidłowo skierowanego do niego wezwania oraz pouczenia o procesowych konsekwencjach niewykonania nałożonego obowiązku nie przedłożył dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i reprezentowania strony skarżącej. Tym samym wskazany brak formalny skargi nie został uzupełniony. Ponadto zauważyć należy, iż zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Natomiast zgodnie z art. 220 § 3 powołanej ustawy skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu. Również ten brak fiskalny skargi nie został uzupełniony mimo wezwania. W tym stanie rzeczy Sąd orzekł o odrzuceniu skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 49 § 1 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a.