II OSK 664/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński, Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak (spr.), Sędzia WSA (del.) Marta Laskowska – Pietrzak, Protokolant starszy asystent sędziego Tomasz Muszyński, po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2023 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej P. J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 5 listopada 2020 r. sygn. akt II SA/Kr 930/20 w sprawie ze skargi P. J. na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 4 czerwca 2020 r. nr 447/2020, znak: WOB.7722.53.2019.JNOW w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia oddala skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie (dalej WSA) wyrokiem z dnia 5 listopada 2020 r., II SA/Kr 930/20, oddalił skargę P. J. na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie (dalej WINB) z dnia 4 czerwca 2020 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. Wyrok zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy: P. J. wniósł skargę na postanowienie z dnia 4 czerwca 2020 r. WINB stwierdzające, że jego zażalenie na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Wadowicach (dalej PINB) z dnia 31 stycznia 2019 r. wniesione zostało z uchybieniem terminu przewidzianego dla jego wniesienia w art. 141 § 2 k.p.a. WSA oddalił wniesioną skargę. Sąd wskazał, że postanowienie PINB z 31 stycznia 2019 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 4 lutego 2019 r. Przesyłkę odebrał dorosły domownik. Okoliczności tej skarżący nie kwestionuje. W ocenie Sądu doręczenie było prawidłowe i skuteczne w świetle art. 43 k.p.a., zgodnie z którym w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Wobec powyższego należało uznać, że termin do wniesienia zażalenia rozpoczął bieg 5 lutego 2019 r. (wtorek), a upłynął 11 lutego 2019 r. (poniedziałek). Tymczasem przesyłkę zawierającą przedmiotowe zażalenie nadano w dniu 25 lutego 2019 r. Niewątpliwie zatem P. J. wniósł zażalenie po upływie ustawowego terminu, a ustalenia organu II instancji okazały się, zdaniem Sądu, prawidłowe. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł P. J., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, domagając się uchylenia zaskarżonego wyroku i uwzględnienia skargi, ewentualnie uchylenia wyroku i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, a także zasądzenia kosztów postępowania. Wyrokowi temu zarzucił naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, a to: a) art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t.Dz.U.2019.2167; dalej p.u.s.a.) poprzez niezasadne ograniczenie i zawężenie kontroli działalności administracji publicznej sprawowanej przez Sąd, b) art. 134 i art. 151 w zw. z art 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.Dz.U.2019.2325; dalej p.p.s.a.) poprzez oddalenie skargi mimo naruszenia przez organy administracyjne art. 7 i art 77 § 1 k.p.a. przejawiające się pominięciem faktów i dowodów istotnych dla rozstrzygnięcia, a podnoszonych przez stronę skarżącą, c) art. 9 k.p.a. poprzez przyjęcie, że udzielanie stronie skarżącej przez organ administracyjny błędnych informacji mających istotne znaczenie dla sprawy nie ma znaczenia dla oceny zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.Dz.U.2023.1634; dalej p.p.s.a.), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W niniejszej sprawie nie występują, enumeratywnie wyliczone w art. 183 § 2 p.p.s.a., przesłanki nieważności postępowania sądowoadministracyjnego. Z tego względu, przy rozpoznaniu sprawy Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej. Granice te są wyznaczone każdorazowo wskazanymi w skardze kasacyjnej podstawami, którymi – zgodnie z art. 174 p.p.s.a. – może być: 1) naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie lub 2) naruszenie przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego granicami skargi kasacyjnej polega na tym, że jest on władny badać naruszenie jedynie tych przepisów, które zostały wyraźnie wskazane przez stronę skarżącą. Ze względu na ograniczenia wynikające ze wskazanych regulacji prawnych, Naczelny Sąd Administracyjny nie może we własnym zakresie konkretyzować zarzutów skargi kasacyjnej, uściślać ich, ani w inny sposób korygować. Rozpoznając w tak zakreślonych granicach skargę kasacyjną wniesioną w tej sprawie należy stwierdzić, iż nie została ona oparta na usprawiedliwionych podstawach. Podnoszone przez skarżącego kasacyjnie zarzuty i argumenty mające wykazywać ich zasadność nie mają wpływu na wynik niniejszej sprawy, prowadzonej w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. Nie podważają bowiem faktu zastępczego doręczenia skarżącemu postanowienia PINB z 31 stycznia 2019 r. w dniu 4 lutego 2019 r. oraz złożenia przez stronę zażalenia w dniu 25 lutego 2019 r., a więc z upływem ustawowego terminu do wniesienia zażalenia. Zarzuty te i wspierające je argumenty mogłyby mieć znaczenie w sprawie o przywrócenie terminu do wniesienia przedmiotowego zażalenia, jednak kwestia ewentualnego przywrócenia terminu nie była przedmiotem niniejszej sprawy. Nie są zatem zasadne podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty naruszenia art. 1 p.u.s.a., art. 134 i art. 151 w zw. z art 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w powiazaniu z art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 9 k.p.a. Jak już wyżej zaznaczono, podejmując zaskarżone postanowienie WINB nie rozpoznawał kwestii ewentualnego przywrócenia terminu do złożenia zażalenia, a jedynie stwierdzał, że zostało ono wniesione z uchybieniem terminu. Nie jest zaś ograniczeniem i zawężeniem kontroli działalności administracji publicznej sprawowanej przez Sąd oraz pominięciem faktów i dowodów istotnych dla rozstrzygnięcia brak rozważenia okoliczności nie będących przedmiotem rozpoznawanej sprawy i podlegających rozpoznaniu w odrębnym postępowaniu. Podobnie – jeżeli organ udzielił stronie błędnych informacji mających istotne znaczenie dla spóźnionego złożenia zażalenia, to jest to również okoliczność podlegająca rozpoznaniu w sprawie o przywrócenie terminu, jednak nie mająca znaczenia dla stwierdzenia, że zażalenie złożono po terminie do jego wniesienia. W tym stanie rzeczy, skoro wszystkie podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty nie znalazły usprawiedliwionych podstaw, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.