Ppolska.starec← UrzadnikУвійти

VII SA/Wa 1965/23

Адміністративні суди2023-11-14
Номер справи
VII SA/Wa 1965/23
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Дата рішення
2023-11-14
Тип
Postanowienie WSA w Warszawie

Судді

Jolanta Augustyniak-Pęczkowska

Резолютивна частина

Odrzucono skargę

Текст рішення

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Jolanta Augustyniak-Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "[...] sp. j. w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 20 czerwca 2023 r. nr KOC/1606/Ar/23 w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżącemu [...]sp. j. w [...]reprezentowanemu przez r.pr. M.C. 500 zł (pięćset złotych) z tytułu uiszczonego wpisu sądowego. UZASADNIENIE Spółka "[...]sp. j. w [...]złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 20 czerwca 20223 r. nr KOC/1606/Ar/23 w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Do skargi załączono jeden odpis skargi, natomiast w sprawie występuje czterech uczestników postępowania. Z tego względu zarządzeniem z dnia 25 sierpnia 2023 r. przy piśmie z dnia 28 sierpnia 2023 r. Sąd wezwał skarżącą spółkę, za pośrednictwem pełnomocnika, do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie trzech odpisów skargi, poświadczonych za zgodność z oryginałem, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Przy piśmie z dnia 28 sierpnia 2023 r. wezwano skarżącą Spółkę także do uzupełnenia wpisu sądowego. Jak wynika z treści zwrotnego potwierdzenia odbioru, wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 30 sierpnia 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634). Przesłankami tymi są m.in.: nieuzupełnienie braków formalnych skargi (pkt 3). Oceniając dopuszczalność wniesionej skargi wskazać należy, że zawierała ona brak formalny w postaci braku trzech odpisów skargi. Obowiązek w tym zakresie wynika z treści art. art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Nienadesłanie wymaganych odpisów skargi wskazuje, że skarga posiada braki formalne, które uniemożliwiają nadanie jej prawidłowego biegu. Braki te nie mogą zostać usunięte przez Sąd. W odniesieniu do kwestii skutków prawnych niedołączenia do skargi jej odpisów oraz nieuzupełnienia takiego braku formalnego w przepisanym do dokonania tej czynności terminie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 18 grudnia 2013 r. I OPS 13/13 (ONSAiWSA 2014/3/29 oraz http://orzeczenia.nsa.gov.pl) przyjmując, że niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Jednocześnie wskazać należy, że zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., podlega ona odrzuceniu. Na tle ww. przepisów wskazać należy, że w postępowaniu sądowo-administracyjnym strona winna stosować się do wezwań sądu, a tym samym przesłać wszystkie żądane od niej dokumenty oraz uzupełnić wszystkie braki, którymi dotknięte jest złożone przez nią pismo procesowe. Nieuzupełnieniem braków skargi jest nie tylko niewykonanie wezwania, ale także jego nieprawidłowe czy niepełne wykonanie. Stronie niewątpliwie należy umożliwić uzupełnienie braków skargi. Jeżeli jednak z takiej możliwości nie skorzysta w sposób odpowiedni, to ponosi konsekwencje procesowe swego zaniedbania. Każde nieuzupełnienie istotnych braków formalnych skargi skutkuje jej odrzuceniem. O takim braku formalnym skargi można przy tym mówić między innymi, gdy strona pomimo wezwania sądu nie nadsyła wymaganej liczby odpisów skargi. Brak taki uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu i w konsekwencji musi on prowadzić w razie niewykonania przez skarżącego wystosowanego do niego wezwania do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Jak wyżej zaznaczono zarządzeniem z 25 sierpnia 2023 r. przy piśmie z 28 sierpnia 2023 r. Sąd wezwał skarżącą Spółkę do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie trzech odpisów skargi, poświadczonych za zgodność z oryginałem, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Jak wynika z treści zwrotnego potwierdzenia odbioru, wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 30 sierpnia 2023 r. Skarżąca do dnia wydania niniejszego postanowienia nie nadesłała wymaganych trzech odpisów skargi. W piśmie z dnia 31 sierpnia 2023 r. wskazano jedynie, że skarżąca uzupełniła wpis, co zostało potwierdzone załączeniem kopii przelewu. Skarga posiada zatem braki formalne, które uniemożliwiają nadanie jej prawidłowego biegu. Braki te nie mogą zostać usunięte przez Sąd. Przesłankami niezbędnymi do zastosowania art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. jest istnienie braku formalnego skargi, wezwanie do jego uzupełnienia w określonym terminie i nieuzupełnienie braku w wyznaczonym terminie. Brak formalny skargi, mimo prawidłowego wezwania w tym zakresie, nie został uzupełniony. Skargę należało zatem odrzucić, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Z uwagi na powyższe w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1.