I FZ 262/23

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Hieronim Sęk po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. s.r.o. z siedzibą w R., działającej przez P. s.r.o. sp. z o.o. Oddział w Polsce z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 czerwca 2023 r., sygn. akt III SA/Wa 741/23 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. s.r.o. z siedzibą w R., działającej przez P. s.r.o. sp. z o.o. Oddział w Polsce z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia 30 grudnia 2022 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od sierpnia 2016 r. do stycznia 2017 r. postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE 1. Postanowienie Sądu pierwszej instancji P. s.r.o. z siedzibą w R. (a nie w C., jak omyłkowo podano w zaskarżonym postanowieniu - przyp. NSA), działająca przez P. s.r.o. sp. z o.o. Oddział w Polsce z siedzibą w W. (dalej: Spółka), pismem z dnia 26 czerwca 2023 r. wniosła zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 czerwca 2023 r., sygn. akt III SA/Wa 741/23. Postanowieniem tym Sąd negatywnie rozpoznał jej wniosek odmawiając wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. (dalej: Dyrektor IAS) z dnia 30 grudnia 2022 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od sierpnia 2016 r. do stycznia 2017 r. 2. Relacja ze stanu sprawy przedstawionego przez Sąd pierwszej instancji W skardze na powyższą decyzję Spółka zawarła wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Uzasadniając żądanie podała, że: - znajduje się w trudnej sytuacji finansowej ze względu na zajęte rachunki bankowe w ramach postępowania egzekucyjnego dotyczącego należności z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych; - nie ma możliwości prowadzenia działalności gospodarczej i pozyskania środków niezbędnych na uregulowanie zobowiązania podatkowego wynikającego z zaskarżonej decyzji; - wykonanie decyzji może prowadzić do jej definitywnej utraty płynności finansowej i postawienia w stan upadłości, czego potwierdzeniem są dokumenty finansowe załączone do wniosku o przyznanie prawa pomocy. 3. Uzasadnienie postanowienia Sądu pierwszej instancji 3.1. Podstawę prawną rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji stanowił art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634; dalej: P.p.s.a.). 3.2. W motywach Sąd stwierdził, że: - ze stosunkowo ogólnikowo sformułowanej argumentacji Spółki wynika, że już w chwili obecnej nie jest w stanie regulować swoich zobowiązań, co zostało potwierdzone w postanowieniu starszego referendarza sądowego z dnia 10 maja 2013 r., sygn. akt [...], wydanego w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy; - zatem okoliczności świadczące o prawdopodobieństwie wystąpienia znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków już wystąpiły; - w istocie czyni to bezprzedmiotową dalej idącą ocenę przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej; - wykonanie spornej decyzji może mieć bowiem wtórny skutek względem już zaistniałych okoliczności; - Spółka w żaden sposób nie wykazała związku między ewentualną upadłością a egzekucją należności, tj. różnicy w odniesieniu do bieżącego stanu rzeczy. 4. Zażalenie 4.1. Spółka pismem z dnia 26 czerwca 2023 r. zaskarżyła postanowienie w całości oraz wniosła o jego zmianę przez uwzględnienie jej wniosku i wstrzymanie wykonania decyzji w całości. 4.2. Sądowi pierwszej instancji Spółka zarzuciła naruszenie art. 61 § 3 P.p.s.a. przez nieuzasadnioną odmowę zastosowania tego przepisu, podczas gdy w sprawie zachodzi prawdopodobieństwo, że w przypadku wykonania decyzji dojdzie do wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Spółka wskazała, że szybkie zakończenie postępowania umożliwi jej kontynuowanie działalności gospodarczej. Ma co prawda trudną sytuację finansową, lecz nadal istnieje i w przypadku uwzględnienia skargi będzie miała możliwość uregulowania zaległości finansowych, w tym wynikających z decyzji administracyjnych. Wszczęcie zaś kolejnego postępowania egzekucyjnego doprowadzi do trudnych do odwrócenia skutków w postaci trwałej utraty środków finansowych. Nadto, w ocenie Spółki zachodzi wysokie prawdopodobieństwo uchylenia decyzji po rozpatrzeniu skargi przez Sąd. 5. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. 5.1. Zażalenie, jako pozbawione usprawiedliwionych podstaw, podlegało oddaleniu. 5.2. Stosownie do art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest zamknięty. Innymi słowy, podczas rozpoznawania przedmiotowego wniosku należy wziąć pod uwagę czy wykonanie decyzji odniesie skutek w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody dla wnioskującego lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. W związku z tym w pierwszej kolejności należało stwierdzić, że argumentacja Spółki wskazująca na duże prawdopodobieństwo uchylenia zaskarżonej decyzji nie podlegała ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w ramach rozpoznawania wniosku o wstrzymanie jej wykonania. 5.3. Analiza wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji potwierdza zaś stanowisko Sądu pierwszej instancji, że okoliczności świadczące o prawdopodobieństwie wystąpienia znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków w przypadku Spółki już się ziściły. 5.4. Ewentualna egzekucja związana z wykonaniem zaskarżonej decyzji nie może doprowadzić do utraty płynności finansowej Spółki, gdyż ta już nastąpiła. Potwierdzeniem tego stanu rzeczy są fragmenty uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w których to Spółka przyjęła, że "z uwagi na aktualną sytuację finansową Spółki nie jest możliwe wykonanie tej Decyzji. Jak wynika z przedmiotowej skargi, w tym też składanego wniosku o udzielenie pomocy prawnej na wzorze PPPr. Spółka nie posiada dostatecznych środków finansowych na uregulowanie kwoty dodatkowego zobowiązania podatkowego. (...) Spółka nie ma też możliwości normalnego prowadzenia działalności gospodarczej i pozyskania tym sposobem środków potrzebnych do uregulowania kwoty dodatkowego zobowiązania podatkowego." (str. 5 skargi). Przytoczone treści dowodzą, że bieżące położenie Spółki uniemożliwia jej uregulowanie należności finansowych wynikających z zaskarżonej decyzji. Obawy więc co do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków działalności i co za tym idzie wyrządzenia jej znacznej szkody w takim ujęciu musiały zostać ocenione jako w gruncie rzeczy gołosłowne. Spółka nie przedstawiła dalej idącej argumentacji, z której wynikałoby, że wykonanie zaskarżonej decyzji pogorszy jej położenie, zwłaszcza że - jak sama podniosła - nie posiada już środków finansowych oraz nie jest ich w stanie pozyskać w przyszłości w celu uregulowania spornego zobowiązania finansowego. Skutki w postaci złej sytuacji finansowej w rzeczywistości już wystąpiły i to bez wykonania zaskarżonej decyzji. Nie sposób było więc przyjąć, że to właśnie wykonanie tej decyzji spowoduje konieczność postawienia jej w stan upadłości. 5.5. Z przytoczonych wyżej względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 ab initio w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.