II OZ 1222/18

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 marca 2018 r., sygn. akt VII SA/Wa 2083/17 odrzucające zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 9 lutego 2018 r. w sprawie ze skargi R. B. na decyzję M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2017 r., nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania w postępowaniu wznowieniowym postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 12 marca 2018 r., sygn. akt VII SA/Wa 2083/17, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 poz. 1369 ze zm. , dalej jako P.p.s.a.), odrzucił zażalenie R. B. (dalej jako skarżący) na postanowienie tego Sądu z dnia 9 lutego 2018 r., którym to z uwagi na nieuzupełnienie w wyznaczonym do tego terminie braków formalnych skargi (4 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych) odrzucono jego skargę na decyzję M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2017 r., nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w postępowaniu wznowieniowym. Sąd wskazał, że odpis postanowienia z dnia 9 lutego 2018 r. o odrzuceniu skargi został doręczony skarżącemu w dniu 19 lutego 2018 r. Zażalenie nadano na poczcie w dniu 27 lutego 2018 r. Termin do wniesienia zażalenia upływał zaś 26 lutego 2018 r. Wobec czego zażalenie zostało wniesione po upływie terminu przewidzianego dla tej czynności w art. 194 § 2 P.p.s.a. i w związku z tym na podstawie art. 178 P.p.s.a. podlegało odrzuceniu. Skarżący zaskarżył powyższe postanowienie w całości. Zarzucił mu naruszenie art. 7 K.p.a. poprzez niewszechstronne zbadanie okoliczności faktyczno-prawnych sprawy, pominięcie okoliczności stosowania się skarżących do wezwań sądu. Zaskarżona decyzja nie została poddana wnikliwej kontroli instancyjnej WSA. Naruszono też art. 7 K.p.a. w zw. z art. 8 K.p.a. w zw. z art. 12 K.p.a. w zw. z art. 80, art. 127 § 3 i art. 107 § 3 K.p.a. poprzez uznanie zaskarżonej decyzji MWINB z dnia [...] lipca 2017 r. jako odpowiadającej przepisom prawa, podczas gdy treść decyzji stanowi przykład niezwykłego chaosu przy stanowieniu prawa i uprawnień strony. Warunki formalne skargi powinny być ustalone na etapie organu administracji, który po ocenie złożonej dokumentacji w sprawie winien wezwać do uzupełnienia braków skargi do WSA, czego organ nie uczynił przekazując akta sprawy do Sądu. Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia w całości i orzeczenie o kontynuowaniu postępowania przez WSA w sprawie ewentualnie uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu skarżący stwierdził, że wykonał wszystkie zobowiązania nałożone nań przez Sąd, stąd zażalenie winno zostać przyjęte do rozpoznania merytorycznego. Błędnym jest stanowisko Sądu, jakoby skarżący nie wykonał obowiązków dotyczących treści skargi, skoro działał zgodnie z prawem i własnym interesem prawnym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 194 § 2 P.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od doręczenia postanowienia. Z tego wynika, że kwestionując orzeczenie wydane w postępowaniu sądowoadministracyjnym przez sąd (postanowienie o odrzuceniu skargi z 9 lutego 2018 r.) skarżący jest zobligowany wnieść zażalenie w terminie 7 dni od doręczenia mu postanowienia, które podważa. Skoro w niniejszej sprawie zaskarżone postanowienie z dnia 9 lutego 2018 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 19 lutego 2018 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 45 akt), to od tego dnia zaczął biec termin do wniesienia zażalenia, który wynosił 7 dni (art. 194 § 2 P.p.s.a.). Upływał zatem 26 lutego 2018 r. Tym samym wniesienie zażalenia w dniu 27 lutego 20128 r. (data stempla Urzędu Pocztowego na kopercie, w której nadesłano zażalenie - k. 49 akt) nastąpiło po upływie ustawowego terminu i w związku z tym należało odrzucić ten środek odwoławczy stosownie do art. 178 P.p.s.a. Zdaniem NSA, w zażaleniu nie przedstawiono żadnych okoliczności, które podważałyby prawidłowość ustalenia przez Sąd I instancji terminu do wniesienia zażalenia i fakt jego uchybienia. Skarżący nie zastosował się do pouczeń Sądu bowiem dopuścił do uchybienia 7 dniowemu terminowi do wniesienia zażalenia. Legalność zaskarżonej decyzji nie była przedmiotem zaskarżonego postanowienia bowiem Sąd zajmował się oceną dochowania terminu do wniesienia zażalenia a nie kwestią legalności zaskarżonej decyzji. To mogło nastąpić dopiero po skutecznym wniesieniu skargi. Wbrew temu co podnosi się w zażaleniu skarżący nie działał zgodnie z prawem bowiem nie dochował ustawowego terminu 7 dni do zaskarżenia postanowienia o odrzuceniu skargi, wskazanego w art. 194 § 2 P.p.s.a. W tych okolicznościach należało przyjąć, jak słusznie uczynił to Sąd I instancji, że zażalenie zostało wniesione po terminie i w związku z tym na mocy art. 178 P.p.s.a. orzec o jego odrzuceniu. Z powyższych względów NSA, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.