I FZ 455/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sylwester Marciniak po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia R. J. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 września 2009 r., sygn. akt III SA/Kr 1129/08 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi R. J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia 8 października 2008 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za kwiecień 2002 r. postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE I FZ 455/09 UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 15 września 2009 r., sygn. akt III SA/Kr 1129/08, w oparciu o art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej P.p.s.a.) Przewodniczący Wydziału WSA w Krakowie wezwał R. J. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia 8 października 2008 r. w przedmiocie podatku akcyzowego za kwiecień 2002 r. Wysokość wpisu określono na 250 zł, powołując jako podstawę prawną § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). W zażaleniu na powyższe zarządzenie skarżący wniósł o jego uchylenie, podnosząc, że w WSA jest w tym momencie 14 spraw, od których, wskutek wniosku o udzielenie prawa pomocy, wpis został obniżony do 250 zł za każdą z nich, co daje kwotę 3.500 zł. Dwie kolejne sprawy dają kwotę w sumie 4.000 zł. Referendarz uznał częściowo wniosek skarżącego, ale to i tak nic mu nie daje, bowiem zmusi go do wyboru kilku ze spraw, na które uda mu się zebrać pieniądze. Skarżący chciałby, by Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż zasadnym jest rozpatrzenie wszystkich jego skarg i udzielił mu prawa pomocy zgodnie z pierwotnym wnioskiem. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Wskazać przede wszystkim należy, iż strona nie zakwestionowała podstaw określenia wysokości wpisu. Co więcej, Naczelny Sąd Administracyjny wypowiedział się już w kwestii prawidłowości określenia wysokości wpisu w przedmiotowej sprawie (postanowienie z dnia 28 maja 2009 r., I FZ 133/09), oddalając zażalenie skarżącego w tym względzie. Różnica w wysokości wpisu, o którego uiszczenie obecnie wezwano stronę (poprzednio – 1.087 zł, teraz – 250 zł), wynika z przyznanego skarżącemu prawa pomocy – postanowieniem z dnia 31 lipca 2009 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym, zwalniając go z opłat sądowych ponad kwotę 250 zł. W istocie rozpatrywane obecnie zażalenie stanowi polemikę nie tyle z zarządzeniem o wezwaniu do uiszczenia wpisu, co ze wskazanym postanowieniem referendarza. Skarżący podnosi bowiem, że w dalszym ciągu nie stać go na uiszczenie opłat sądowych we wskazanej w tym postanowieniu wysokości (250 zł). Podkreślić należy, iż kwestionowanie postanowienia o przyznaniu prawa pomocy nie jest możliwe na obecnym etapie postępowania, które dotyczy prawidłowości określenia kwoty wpisu, do której uiszczenia zobowiązany jest skarżący. Strona, otrzymując odpis postanowienia referendarza, została pouczona o przysługującym jej prawie wniesienia sprzeciwu oraz o terminie, w którym skorzystanie z tego prawa jest możliwe. Strona nie wniosła sprzeciwu w przewidzianym dla tej czynności procesowej terminie, co skutkowało uprawomocnieniem się postanowienia referendarza. Naczelny Sąd Administracyjny nie może w ramach badania zasadności zarządzenia o wysokości wpisu kwestionować prawomocnego postanowienia o przyznaniu prawa pomocy, nawet jeśli rezultat tego postanowienia bezpośrednio wpływa na wysokość wpisu. Stwierdzić zatem należy, iż w świetle prawomocnego postanowienia o przyznaniu skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie z opłat sądowych ponad kwotę 250 zł, wezwanie strony do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 250 zł jest zasadne i zgodne z prawem. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 w związku z art. 198 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji