II SA/Ol 707/23

SENTENCJA Dnia 16 listopada 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tadeusz Lipiński (spr.) Sędziowie sędzia WSA Marzenna Glabas sędzia WSA Piotr Chybicki po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 16 listopada 2023 r. sprawy ze skargi Prokuratora Okręgowego w Olsztynie na uchwałę Rady Miejskiej w Piszu z dnia 31 sierpnia 2022 r., nr XLVIII/497/22 w przedmiocie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy Pisz postanawia umorzyć postępowanie sądowe. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z 18 maja 2023 r. sygn. akt II SA/Ol 304/23 po rozpoznaniu sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w Piszu na uchwałę Rady Miejskiej w Piszu z 31 sierpnia 2022 r. nr XLVIII/497/22 w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy Pisz, stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w części dotyczącej: § 2 pkt 6, § 12 ust. 3 i 4, § 15 zdanie drugie, § 16 ust. 3, § 17 zdanie drugie, - § 20 ust. 3 Załącznika nr 1 do uchwały, a w pozostałym zakresie skargę oddalił. Prokurator Okręgowy w Olsztynie w dniu 29 czerwca 2023 r. ponownie wniósł skargę na ww. uchwałę Rady Miejskiej w Piszu w zakresie § 4, § 5, § 8 ust. 2 i § 17 Załącznika nr 1 do ww. uchwały. Przepisom tym zarzucił istotne naruszenie: - art. 2 ust. 1 pkt 5 w zw. z art. 21 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. 2022 r. poz. 172 z późn. zm.; dalej: u.o.p.l) przez posłużenie się w § 8 ust. 2 Załącznika Nr 1 nieistniającym pojęciem lokalu socjalnego, zamiast najmu socjalnego lokalu, i tym samym nie uregulowano kryteriów wyboru osób, którym przysługuje pierwszeństwo zawarcia umowy takiego najmu, co było obligatoryjne; - art. 2 ust. 1 pkt 5 w zw. z art. 23 ust. 3 u.o.p.l. przez posłużenie się w § 17 ust. 2 Załącznika Nr 1 nieistniającym pojęciem lokalu socjalnego, zamiast najmu socjalnego lokalu, co w konsekwencji powoduje, iż przytoczony przepis prawa miejscowego pozbawiony jest treści normatywnej; - art. 21 ust. 1 pkt 2 i ust. 3 pkt 1 u.o.p.l. w zw. z art. 40 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (Dz. U. 2023 r. poz. 40 z późn. zm.; dalej: u.s.g.) w zw. z art. 94 Konstytucji RP przez przyjęcie, że wysokość dochodu gospodarstwa domowego uzasadniająca oddanie w najem lokalu z mieszkaniowego zasobu gminy powinna być udokumentowana, podczas gdy wystarczająca jest deklaracja osoby ubiegającej się o zawarcie najmu, a gmina może wezwać do udostępnienia dokumentów potwierdzających wysokość dochodów jedynie w razie wątpliwości co do wiarygodności informacji i danych zawartych w tej deklaracji,. Skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności ww. aktu w zaskarżonej części, w odniesieniu do § 4 i § 5 Załącznika Nr 1 jedynie w zakresie, w jakim przepisy te nakładają na osobę ubiegającą się o zawarcie najmu lokalu w każdym przypadku obowiązek udokumentowania wysokości dochodu gospodarstwa domowego. Prokurator wniósł o rozpoznanie skargi na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska wniosła o jej oddalenie w części i orzeczenie o kosztach postępowania według norm przepisanych. Wyjaśniła, że Wojewoda Warmińsko - Mazurski nie stwierdził naruszeń przepisów skutkujących nieważnością przedmiotowej uchwały w zakresie przepisów wyznaczających kompetencje do podejmowania uchwał, podstawy prawnej podjętej uchwały, przepisów prawa ustrojowego, przepisów prawa materialnego oraz przepisów regulujących procedurę podejmowania uchwał. Ponadto Rada Miejska zmieniła zaskarżoną uchwałę na podstawie uchwał: Nr LIX/579/23 z 23 lutego 2023 r. o zmianie uchwały w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy Pisz (Dz. Urz. Woj. Warm.-Maz. z 2023 r. poz. 1471) i Nr LX/590/23 z dnia 29 marca 2023 r. o zmianie uchwały w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy Pisz (Dz. Urz. Woj. Warm.-Maz. z 2023 r. poz. 2170). Dodała, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w uzasadnieniu wyroku w sprawie II SA/Ol 304/23 wywiódł, że użycie przez organ określenia "umowy najmu socjalnego" zamiast określenie ustawowego "najmu socjalnego lokalu" nie stanowi istotnego naruszenia prawa, uzasadniającego stwierdzenie nieważności tych postanowień. Rada Miejska zaznaczyła, że Burmistrz Pisza podzielił stanowisko Prokuratora w kwestii wymogu udokumentowania wysokości dochodu, o którym mowa w § 4 i § 5 Załącznika Nr 1 do uchwały Nr XLVIII/497/22, co zostało uwzględnione w przygotowanym projekcie uchwały Rady Miejskiej w Piszu o zmianie uchwały w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy Pisz. Dodała, że uchwała Nr LXIV/642/23 Rady Miejskiej w Piszu o zmianie uchwały w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy Pisz została podjęta na sesji Rady Miejskiej 12 lipca 2023 r. Pismem procesowym z 14 listopada 2023 r. Prokurator Okręgowy cofnął skargę z uwagi na podjęcie uchwał przez Radę Miejską w Piszu oraz prawomocne orzeczenie Sądu i wniósł o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Wobec skutecznego cofnięcia skargi postępowanie w sprawie należało umorzyć. Zgodnie bowiem z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1364, z późn. zm., dalej: p.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Z art. 60 p.p.s.a. wynika zaś, że skarżący może cofnąć skargę, a czynność ta wiąże Sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W rozpoznawanej sprawie cofnięcie skargi nie budzi wskazanych wyżej wątpliwości, a zatem wola strony skarżącej, jako dysponenta skargi, jest dla Sądu wiążąca. Związanie Sądu wolą skarżącego jest wynikiem przyjętej zasady, że skarżący może rozporządzać wniesioną przez siebie skargą od chwili jej wpływu do organu, do czasu jej rozpoznania przez sąd pierwszej instancji. Z uwagi na to, że cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym, oświadczenie strony złożone w tym przedmiocie należy uznać za dopuszczalne. Nie dopatrując się okoliczności przemawiających za niedopuszczalnością cofnięcia skargi, Sąd umorzył postępowanie w sprawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.