II OSK 455/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Paweł Miładowski Sędzia del. NSA Jerzy Stankowski Protokolant starszy asystent sędziego Tomasz Bogdan Godlewski po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2023 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej K. D. i A. D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 września 2020 r. sygn. akt VII SA/Wa 2513/19 w sprawie ze skargi B. Z. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 28 sierpnia 2019 r. nr 1137/2019 w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 22 września 2020 r., VII SA/Wa 2513/19, w sprawie ze skargi B. Z. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 28 sierpnia 2019 r. w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego, uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wnieśli K. D. i A. D., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika. Na rozprawie w dniu 16 listopada 2023 r. pełnomocnik skarżących kasacyjnie oświadczył, że cofa skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.Dz.U.2023.1634 ze zm.; dalej p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten ma również odpowiednie zastosowanie do skarg kasacyjnych na mocy art. 193 p.p.s.a. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Z powyższego wynika, że podmiot wnoszący skargę kasacyjną może rozporządzać skargą kasacyjną po jej wniesieniu, ponieważ jego oświadczenie w tej kwestii jest, co do zasady, wiążące dla sądu. Natomiast odpowiednie stosowanie w postępowaniu kasacyjnym art. 60 p.p.s.a. oznacza, że należy odmówić uwzględnienia żądania skarżącego w sytuacji, gdy cofnięcie spowodowałoby uprawomocnienie się zaskarżonego orzeczenia wydanego w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotkniętym wadą nieważności, którą stosownie do art. 183 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny bierze pod rozwagę z urzędu, niezależnie od granic skargi kasacyjnej (por. postanowienia NSA z 20 czerwca 2008 r., II FSK 575/07; z 27 czerwca 2008 r.; II FSK 573/07; z 23 września 2010 r., I OSK 1517/10). W ocenie NSA, analiza akt sprawy pozwala stwierdzić, że brak jest podstaw do przyjęcia, że zachodzi jakakolwiek z przesłanek nieważności postępowania wymieniona w art. 183 § 2 p.p.s.a. Ponadto cofnięcie skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie nie zmierza do obejścia prawa. W konsekwencji NSA uznał, że cofnięcie to jest dopuszczalne. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 60 oraz art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.