II OZ 1517/17

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Czapska – Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia N. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 2 marca 2017 r. sygn. akt II SA/Gl 863/16 o odrzuceniu sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z dnia 8 grudnia 2016 r. sygn. akt II SA/Gl 863/16 w zakresie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi N. G. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach z dnia 2 marca 2017 r. odrzucił sprzeciw N. G. od postanowienia referendarza sądowego z dnia 8 grudnia 2016 r. w przedmiocie prawa pomocy. Jak wskazał Sąd pierwszej instancji, skarżąca wniosła kserokopię sprzeciwu od postanowienia z dnia 8 grudnia 2016 r., w związku z czym wezwano ją do uzupełnienia braku formalnego przez jego podpisanie wskazując, że brak ten może zostać uzupełniony przez nadesłanie oryginału sprzeciwu lub podpisanie go w siedzibie Sądu, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Wezwanie to zostało doręczone skarżącej w dniu 10 lutego 2017 r. W dniu 17 lutego 2017 r. skarżąca zwróciła się do Sądu z wnioskiem o przedłużenie terminu do uzupełnienia ww. braku, a w dniu 21 lutego 2017 r. podpisała go w siedzibie Sądu. Zdaniem Sądu koniecznym warunkiem formalnym pisma strony jest umieszczenie podpisu osoby, która to pismo wnosi. Podpis musi być własnoręczny, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej P.p.s.a.). Ponieważ pomimo skutecznego wezwania do podpisania sprzeciwu, skarżąca podpisała go po upływie terminu, to nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków, a sprzeciw w konsekwencji podlegał odrzuceniu na podstawie art. 259 § 2 P.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła N. G. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo procesowe powinno zawierać m.in. podpis strony. Jest to warunek formalny prawidłowego wniesienia pisma procesowego, którego brak jest usuwany w procedurze określonej art. 49 § 1 P.p.s.a. I tak, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek nie zachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba, że ustawa stanowi inaczej. Przepisem szczególnym w stosunku do art. 49 § 1 P.p.s.a. jest art. 259 § 2 P.p.s.a., który w przypadku sprzeciwu wniesionego po terminie oraz sprzeciwu, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciwu wniesionego przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierającego uzasadnienia, stanowi, że sąd taki sprzeciw odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Stwierdzić trzeba, że skarżąca uchybiła siedmiodniowemu terminowi do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu, co zresztą sama przyznaje. Podpisanie sprzeciwu po tym terminie było bezskuteczne, w związku z czym Sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił tak złożony sprzeciw. Niezależnie od powyższego zauważyć trzeba, że w rozpoznawanym zażaleniu skarżąca wskazuje jako przyczyny uchybienia ww. terminowi problemy zdrowotne oraz problemy z dojazdem do siedziby Sądu. Argumentacja ta nie ma znaczenia dla niniejszego zażalenia, gdyż skarżąca wezwana do sprecyzowania, czy analizowane pismo stanowi zażalenie, czy wniosek o przywrócenie terminu oświadczyła, że stanowi zażalenie i tak też je rozpoznano. Wyjaśnić też należy, iż rozpoznanie przedmiotowego zażalenia nastąpiło w konsekwencji postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 października 2017 r., którym uchylono postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 29 maja 2017 r. odrzucające zażalenie na postanowienie z dnia 2 marca 2017 r. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. oddalił wniesione zażalenie.