III OZ 519/24

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R.C. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 lipca 2024 r., sygn. akt II SA/Łd 525/24 o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za wydruki skargi w sprawie ze skargi R.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 17 czerwca 2024 r., nr SKO.4173.9.2024 w przedmiocie stwierdzenia braku zmiany stanu wody na działce oddziaływującej szkodliwie na sąsiednie grunty postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zarządzeniem z 17 lipca 2024 r., sygn. akt II SA/Łd 525/24 Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wezwał R.C. (dalej: skarżący) do uiszczenia w terminie 7 dniu pod rygorem odrzucenia skargi, opłaty kancelaryjnej za wydruki skargi wniesionej w formie elektronicznej w kwocie 133 złotych w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 17 czerwca 2024 r., nr SKO.4173.9.2024 w przedmiocie stwierdzenia braku zmiany stanu wody na działce oddziaływującej szkodliwie na sąsiednie grunty. W dniu 22 lipca 2024 r. skarżący uiścił kwotę 433 tytułem wpisu od skargi oraz opłaty kancelaryjnej za wydruki skargi wniesionej w formie elektronicznej. Jednocześnie, pismem z 22 lipca 2024 r. skarżący zażądał, aby zwrócono mu tę kwotę. Pismem z 6 listopada 2024 r. sprecyzował, że wnosi zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II WSA w Łodzi z 17 lipca 2024 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej oraz wnosi o dalsze prowadzenie sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z generalną zasadą odpłatności wymiaru sprawiedliwości, strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (art. 199 p.p.s.a.). Z kolei w myśl art. 47 § 3 p.p.s.a., w przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się. W celu doręczania dokumentów stronom, które nie stosują środków komunikacji elektronicznej do odbioru pism, sąd sporządza kopie dokumentów elektronicznych w postaci uwierzytelnionych wydruków, z zachowaniem wymogów określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. 2021 r., poz. 2070). W świetle art. 235a p.p.s.a. opłatę kancelaryjną pobiera się również za wydruki pism i załączników wniesionych w formie dokumentu elektronicznego sporządzane w celu ich doręczenia stronom, które nie posługują się środkami komunikacji elektronicznej do odbioru pism. Konsekwencje nieuiszczenia tej opłaty określa art. 220 § 3a p.p.s.a., zgodnie z którym skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie została uiszczona opłata, o której mowa w art. 235a p.p.s.a., podlegają odrzuceniu przez sąd. W okolicznościach niniejszej zaistniała hipoteza wynikająca z art. 235a w zw. art. 47 § 3 p.p.s.a., ponieważ skarga została wniesiona w formie elektronicznej, a uczestnicy postępowania sądowego w niniejszej sprawie nie posługują się środkami komunikacji elektronicznej do odbioru pism. A zatem w związku z treścią art. 235a p.p.s.a. zachodziły w okolicznościach niniejszej sprawy podstawy do wezwania skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za wydruk skargi celem doręczenia go uczestnikom postępowania. Jednocześnie należy wskazać, że w art. 236 p.p.s.a. zawarto delegację ustawową dla Rady Ministrów do określenia, w drodze rozporządzenia, wysokości opłat kancelaryjnych. W wykonaniu tej delegacji Rada Ministrów wydała rozporządzenie z 3 czerwca 2019 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych. Zgodnie z § 1 ust. 3 tego rozporządzenia, za wydruki pism i załączników wniesionych w formie dokumentu elektronicznego pobiera się opłatę kancelaryjną w wysokości 0,50 zł za każdą stronę wydruku czarno-białego w formacie 210 x 297 mm (A4) oraz 1 zł za każdą stronę wydruku kolorowego w formacie 210 x 297 mm (A4). W świetle przedstawionych uwag zaskarżone zarządzenie, którym wezwano do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za wydruki skargi wniesionej w formie elektronicznej w wysokości 133 zł, należało uznać za odpowiadające prawu. Zawarty w środku odwoławczym wywód nie odwołuje się do okoliczności, które mogłyby mieć ewentualne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy zażalenia na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej. Z tych względów i na podstawie art. 184 p.p.s.a. oraz w związku art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.