III OSK 2636/23

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku B. S.A. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skarg kasacyjnych C. S.A. z siedzibą we W. oraz B. S.A. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 kwietnia 2023 r. sygn. akt II SA/Wa 1942/22 w sprawie ze skarg C. S.A. z siedzibą we W. oraz B. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia 26 sierpnia 2022 r. nr DS.523.6463.2021.FT.UD w przedmiocie przetwarzania danych osobowych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 25 kwietnia 2023 r. sygn. akt II SA/Wa 1942/22, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.), dalej "p.p.s.a." oddalił skargi C. S.A. z siedzibą we W. oraz B. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z 26 sierpnia 2022 r. nr DS.523.6463.2021.FT.UD w przedmiocie przetwarzania danych osobowych. Skargi kasacyjne od powyższego wyroku wnieśli C. S.A. z siedzibą we W. oraz B. S.A. z siedzibą w W., dalej zwane "B. S.A." W skardze kasacyjnej B. S.A. wniosło o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w części, a to w zakresie nakazu zawartego w pkt. 1 zaskarżonej decyzji, tj. w zakresie nakazu usunięcia danych osobowych uczestnika, w zakresie zapytania kredytowego z 3 marca 2021 r., przekazanego przez C. S.A. z siedzibą we W. przy ul. [...]. Na uzasadnienie wniosku wskazano, że wykonanie nakazu będzie prowadzić do wyłączenia możliwości dalszego przetwarzania informacji w postaci danych osobowych uczestnika, a wykonanie decyzji skutkowałoby znaczną szkodą oraz skutkami niemożliwymi do odwrócenia w postaci braku możliwości zaskarżenia i prowadzenia niniejszego postępowania. Operacja usunięcia danych lub anonimizacji danych jest bowiem w swojej istocie działaniem nieodwracalnym, a zaprzestanie przetwarzania danych osobowych wiąże się z ich trwałym usunięciem lub anonimizacją. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej pozbawiony jest usprawiedliwionych podstaw. Na wstępie rozważań wskazać należy, że zagadnienie udzielenia ochrony tymczasowej w niniejszym postępowaniu było już przedmiotem prawomocnego orzeczenia. Sąd I instancji postanowieniem z 22 listopada 2022 r., II SA/Wa 1942/22, odmówił C. S. A. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż każde orzeczenie w przedmiocie przetwarzania danych osobowych rodzi określone skutki, zaś aby możliwe było wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania takiej decyzji, wnioskodawca jest zobowiązany do wskazania niebezpieczeństwa wystąpienia szkody i wykazania, że szkoda, która powstanie na skutek wykonania decyzji o zaprzestaniu przetwarzania danych osobowych będzie znaczna, a jej skutki trudne do odwrócenia. Co istotne, zażalenie na to postanowienie zostało oddalone na mocy postanowienia NSA z 9 lutego 2023 r., III OZ 40/23. Jak wynika z uzasadnienia tego postanowienia, "celem ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, przewidzianej w art. 61 § 3 P.p.s.a. jest uchronienie wnioskodawcy przed określonymi w tym przepisie negatywnymi skutkami wykonania decyzji do czasu zakończenia kontroli sądowoadministracyjnej, jednak należy uwzględnić, że podejmując decyzję w sprawie zastosowania bądź odmowy zastosowania ochrony tymczasowej sąd administracyjny powinien wziąć pod uwagę nie tylko interes prawny skarżącego, czy interes publiczny, ale także interesy prawne i stanowiska innych stron i uczestników postępowania. W tej sprawie ryzyko związane z możliwością utrzymywania stanu bezprawnego przetwarzania danych osobowych uczestnika postępowania przemawia przeciwko zastosowaniu ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym". Naczelny Sąd Administracyjny w składzie orzekającym związany jest stanowiskiem zawartym w powyższym orzeczeniu. Stosownie do art. 170 p.p.s.a. orzeczenie prawomocne wiąże sąd i strony postępowania. Związanie dotyczy zarówno prawa (związania dyspozycją zawartej w wyroku skonkretyzowanej normy prawnej wywiedzionej przez sąd z norm generalnych zawartych w przepisach prawnych), jak i ustaleń faktycznych. Jakkolwiek zapadłe w sprawie postanowienia: WSA i NSA zostały wydane na skutek wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej złożonego przez drugiego ze skarżących, to dotyczyły one wstrzymania wykonania decyzji Prezesa UODO w całości, a więc także w zakresie nakazu zawartego w pkt. 1 zaskarżonej decyzji. Jednocześnie skarżącym, a więc i stroną postępowania, jest także B. S.A. Naczelny Sąd Administracyjny dostrzega, że połączenie spraw ze skargi B. S.A. i ze skargi C. S. A. miało miejsce już po wydaniu postanowienia WSA w Warszawie z 22 listopada 2022 r., II SA/Wa 1942/22, niemniej wnioskodawcy umożliwiono udział w postępowaniu przed wydaniem postanowienia NSA z 9 lutego 2023 r., III OZ 40/23, doręczając mu odpis zażalenia oraz odpis postanowienia NSA rozstrzygającego ww. zażalenie. Jednakże kluczowe znaczenie należy przypisać ustaleniu, że skoro w niniejszej sprawie mamy do czynienia ze współuczestnictwem materialnym, to hipotetyczne wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości na skutek wniosku C. S. A. odniosłoby skutek także wobec B. S.A. Analogicznie, negatywne rozstrzygnięcie wniosku jednego ze skarżących o udzielenie ochrony tymczasowej wiąże także pozostałe strony postępowania sądowoadministracyjnego. Wszak w istocie rozstrzygnięcie tej kwestii przekłada się na obowiązek usunięcia przez skarżących danych osobowych uczestnika D. G. Oczywiście, strony mogą składać własne wnioski o zastosowanie art. 61 § 3 p.p.s.a., opierając się na okolicznościach faktycznych dotyczących ich bezpośrednio, niemniej sąd administracyjny pozostaje związany wykładnią prawa dokonaną w uprzednio zapadłym prawomocnym orzeczeniu dotyczącym udzielenia ochrony tymczasowej. W konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny związany wykładnią dokonaną w postanowieniu z 9 lutego 2023 r., III OZ 40/23, przyjął, że ryzyko związane z możliwością utrzymywania stanu bezprawnego przetwarzania danych osobowych uczestnika postępowania przemawia przeciwko zastosowaniu ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, co przesądziło o bezzasadności wniosku strony skarżącej. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.