I GZ 340/23

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 16 stycznia 2023 r. sygn. akt III SA/Gl 463/23 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na decyzję Zarządu Województwa Śląskiego z dnia 19 kwietnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu dofinansowania z udziałem środków z budżetu Unii Europejskiej postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2023 r., sygn. akt III SA/Gl 463/23 odmówił [...] (dalej: strona skarżąca, strona lub stowarzyszenie) wstrzymania wykonania decyzji Zarządu Województwa Śląskiego z dnia 19 kwietnia 2023 r., w przedmiocie zwrotu dofinansowania z udziałem środków z budżetu Unii Europejskiej. Sąd I instancji wskazał, że do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji - skarżąca nie dołączyła, żadnych dokumentów potwierdzających jej sytuację finansową. Jedynie w treści skargi strona podniosła, że jest organizacją pożytku publicznego i wykonanie decyzji grozi nieodwracalnymi skutkami w postaci faktycznej likwidacji majątku Stowarzyszenia. Odmawiając wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Sąd I instancji stwierdził, że dla oceny złożonego wnioskiem o wstrzymanie, strona winna uzasadnić ten wniosek powołując się na określenie okoliczności faktycznych, ewentualnie uprawdopodobnić możliwość ich wystąpienia działając we własnym interesie. Konieczna jest również spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniałyby wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. WSA pokreślił, że strona skarżąca miała obowiązek nie tylko dokładnego uzasadnienia rozpoznawanego wniosku, poparcia go konkretnymi twierdzeniami, czy tezami, ale także stosownymi dokumentami źródłowymi, celem wykazania okoliczności przywołanych na potwierdzenie spełnienia ustawowych przesłanek udzielenia jej ochrony tymczasowej. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła strona skarżąca, zaskarżając orzeczenie w całości oraz wnosząc o zmianę i wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono: a) naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ wydane rozstrzygnięcie, a to art. 106 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634; powoływanej dalej jako: p.p.s.a.) poprzez uznanie, że skarżąca nie wykazała w żaden sposób swojej sytuacji materialnej i majątkowej, podczas gdy sprawozdania finansowe organizacji pożytku publicznego, publikowane są na stronach Narodowego Instytutu Wolności i jako takie posiadają przymiot notoryjności, a Sąd winien je wziąć pod uwagę nawet bez powołania się na nie przez stronę skarżącą, b) Co skutkowało naruszeniem art.61 § 3 p.p.s.a i błędną odmową wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z dyspozycji powołanego przepisu wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia przesłanek tam zawartych. Oznacza to, że skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania aktu winien wskazać okoliczności, które w jego ocenie uzasadniają wniosek, że wykonanie aktu może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenie skutki. Jego twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej. Ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, jak wynika to z jego konstrukcji, spoczywa na skarżącym. Ponadto brak należytego wykazania (udokumentowania) przez wnioskodawcę przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. nie podlega uzupełnieniu na wezwanie sądu przed rozpoznaniem wniosku (por. postanowienia NSA z 31 maja 2016 r., sygn. akt I GZ 339/16 i I GZ 340/16; z 19 lipca 2016 r., sygn. akt I GZ 418/16 i I GZ 417/16; z 14 sierpnia 2019 r., sygn. akt I GZ 240/19; z 17 września 2019 r., sygn. akt I GZ 297/19; CBOSA). Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny podziela w pełni ocenę Sądu pierwszej instancji, że niniejsze postępowanie – z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jest postępowaniem, w którym wyłącznie od strony skarżącej zależą losy wniosku, gdyż to na niej ciążył obowiązek wykazania, że w razie wykonania zaskarżonej decyzji, mogłoby to narazić ją na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub/i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd rozpoznając wniosek związany był zatem tym, co w nim zostało wykazane, podniesione oraz jakimi dokumentami zostało to potwierdzone. Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela zdania wyrażonego przez stronę skarżącą w zażaleniu, że z uwagi na to, że sprawozdania finansowe organizacji pożytku publicznego, publikowane są na stronach Narodowego Instytutu Wolności i jako takie posiadają przymiot notoryjności, a Sąd winien je wziąć pod uwagę nawet bez powołania się na nie przez stronę skarżącą. Powyższe z tego względu, że to na stronie ciąży obowiązek poparcia swoich twierdzeń odpowiednimi dokumentami. Ocena przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest możliwa wyłącznie wtedy, gdy strona przedstawi konkretne dane dotyczące osiąganych przez nią dochodów, wydatków oraz posiadanego majątku i poprze je odpowiednimi dokumentami. Brak tych informacji uniemożliwia Sądowi pełną ocenę przesłanek ziszczenia się potencjalnego skutku w postaci zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody. Powyższe przekłada się na brak możliwości dokonania pozytywnej oceny zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, że zgodnie z art. 61 § 4 p.p.s.a. postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie art. 61 § 2 i 3 p.p.s.a., sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Gdyby zatem taka sytuacja wystąpiła w rozpoznawanej sprawie, strona może wówczas przedstawić stosowną dokumentację wraz z nowym wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji. Obecnie wnioskodawca nie dostarczył dokumentów, które pozwoliłyby na wstrzymanie wykonania decyzji, jednakże na każdym etapie postępowania może zostać złożony nowy wniosek o zastosowanie ochrony tymczasowej, wraz z dokumentami wykazującymi rzeczywiste możliwości finansowe strony skarżącej w konfrontacji z ciążącym na niej zobowiązaniem. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.