III SA/Łd 760/12

SENTENCJA Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 23 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi Z. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] znak [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych postanawia przyznać skarżącemu Z. S. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata R.A. UZASADNIENIE III SA/Łd 760/12 Uzasadnienie Pismem z dnia 30 lipca 2012 r. Z. S. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi w dniu 10 października 2012 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, załączając następnie urzędowy formularz "PPF". Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną. W części oświadczenia dotyczącej majątku i dochodów podał, że zajmuje mieszkanie komunalne (nie określając jego wielkości), nie jest właścicielem żadnych nieruchomości. Nie posiada także żadnych oszczędności, ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Jedyne dochody w gospodarstwie domowym skarżącego stanowi dochód z tytułu umowy o pracę jego żony w kwocie 1.500 zł. Referendarz Sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów zastępstwa procesowego, co stanowi przesłankę do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Rozpoznając wniosek, referendarz miał na względzie przede wszystkim fakt, że prawo pomocy jest instytucją, której zasadniczym celem jest umożliwienie realizacji prawa do sądu osobom ubogim, nie dysponującym wystarczającymi środkami na prowadzenie sporów przed sądem. Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną. Jedyne dochody gospodarstwa domowego stanowi wynagrodzenie żony skarżącego z tytułu umowy o pracę w kwocie 1.500 zł. Z tego dochodu skarżący ponosi koszty bieżącego utrzymania, pokrywa też inne wydatki. W ocenie referendarza, wysokość uzyskiwanych przez skarżącego dochodów, a także brak bieżących oszczędności, uprawdopodobnia twierdzenie, że nie jest on obecnie w stanie pokryć dodatkowych kosztów opłacenia pomocy profesjonalnego pełnomocnika. Ewentualna konieczność poniesienia kosztów pomocy adwokata w sprawie mogłaby wpłynąć na sytuację materialną skarżącego. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji. R.A.