II OSK 1261/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Leszek Kiermaszek Sędziowie Sędzia NSA Tomasz Zbrojewski Sędzia del. WSA Piotr Broda (spr.) po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku [...] S. [...] z siedzibą w R. o wykładnię wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lutego 2024 r. sygn. akt II OSK 1261/21 wydanego w sprawie ze skargi kasacyjnej [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 9 marca 2021 r. sygn. akt II SA/Op 185/20 w sprawie ze skargi A.K. na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 19 maja 2020 r. nr IN.I.7721.8.5.2019.ATŚ w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odmówić wykładni wyroku. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu wyrokiem z dnia 9 marca 2021 r. sygn. akt II SA/Op 185/20 uwzględnił skargę A.K. i uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 19 maja 2020 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia 4 grudnia 2019 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą inwestorowi tj. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej sieci [...] numer [...] wraz z kablową linią zasilającą w miejscowości O., na działce nr ewid. gr. [...], obręb ewidencyjny [...]. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 15 lutego 2024 r. sygn. akt II OSK 1261/21, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W., uchylił powyższy wyrok i oddalił skargę oraz zasądził zwrot kosztów postępowania kasacyjnego. Pismem z dnia 29 kwietnia 2024 r. uczestnik postępowania [...] Stowarzyszenie [...] z siedzibą w R. złożyło wniosek o wykładnię wskazanego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego poprzez: 1) wyjaśnienie wątpliwości, czy poświadczenie nieprawdy w wyroku o rzekomym zbadaniu zgodności projektu budowlanego z bliżej niewskazanymi przepisami miało podłoże materialne czy wynikało z rażącego niedbalstwa Sędziów; 2) podanie jakie konkretne jednostki prawe określonych aktów prawnych analizował NSA, ponieważ z wyroku wynika, iż rażąco naruszono art. 141 § 4 w zw. z art. 188 p.p.s.a. działając być może na zlecenie spółki; 3) wskazanie, z jakich powodów odstąpiono od zbadania zgodności projektu budowlanego z przepisami odrębnymi zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy prawo budowlane; 4) wskazanie, z jakich powodów odstąpiono od zbadania zgodności projektu budowlanego z przepisami techniczno – budowlanymi, czyli z art. 35 ust. 1 pkt 2 ustawy prawo budowlane. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634), dalej: p.p.s.a. sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Podkreślić należy, że potrzeba wyjaśnienia treści sentencji wyroku, bądź jego uzasadnienia zachodzi wówczas, gdy jest ono niejednoznaczne lub dotknięte zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia sprawy. Strona wnioskująca o wykładnię orzeczenia ma obowiązek wskazać, które konkretne elementy sentencji wyroku lub jego uzasadnienia są dla niej niezrozumiałe, bądź nasuwają określone wątpliwości i dlaczego. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że wyjaśnienie wątpliwości nie może prowadzić do nowej oceny stanu faktycznego lub prawnego ani powodować zmiany merytorycznej rozstrzygnięcia. Wniosek o wykładnię wyroku nie może zmierzać również do wyjaśnienia zawartych w uzasadnieniu orzeczenia wyrażeń prawnych i znaczenia słów ani do polemiki ze stanowiskiem Sądu orzekającego w sprawie. Konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi zatem wtedy, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania (por. m.in. postanowienia NSA: z dnia 2 marca 2021 r. sygn. akt II OSK 1069/19, sygn. akt II OSK 1017/19; z dnia 11 kwietnia 2014 r. sygn. akt I OSK 662/09; z dnia 22 stycznia 2015 r. sygn. akt II OZ 22/15). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego złożony w niniejszej sprawie wniosek o wykładnię wyroku jest bezzasadny. W uzasadnieniu orzeczenia Naczelny Sąd Administracyjny w sposób jasny i klarowny wskazał jakie przyczyny legły u podstaw uwzględnienia skargi kasacyjnej. W spornej w sprawie kwestii dotyczącej sumowania mocy promieniowanej izotropowo (EIRP) anten wchodzących w skład projektowanej stacji bazowej telefonii komórkowej oraz wskazania maksymalnych pochyleń osi głównych wiązek skumulowanego oddziaływania wszystkich anten, odwołano się wprost do uchwały NSA z 7 listopada 2022 r., którą uznano, że "przy kwalifikacji instalacji radiokomunikacyjnych, radionawigacyjnych i radiolokacyjnych na podstawie § 3 ust. 1 pkt 8 i § 3 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2016 r. poz. 71 ze zm.) jako inwestycji mogącej potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, należy brać pod uwagę równoważną moc promieniowaną izotropowo wyznaczoną dla pojedynczej anteny także wówczas, gdy w skład instalacji wchodzi kilka anten oraz wskazano jakie znaczenie ma ona dla przedmiotowej sprawy. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z wywodów przedstawionych we wniosku wynika, że uczestnik postępowania zdaje się nie akceptować treści uzasadnienia prawomocnego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego i w ramach instytucji określonej w art. 158 p.p.s.a. zmierza do kwestionowania zasadności podjętego przez Sąd rozstrzygnięcia. Wykładnia orzeczenia nie może jednak prowadzić do zmian merytorycznych, polegających na reinterpretacji uzasadnienia, uzupełniania norm prawnych, które legły u podstaw zajętego przez sąd stanowiska, czy jego poszerzenia o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy ani też do formułowania przez sąd dodatkowych motywów podjętego rozstrzygnięcia lub modyfikacji motywów poprzednio wskazanych. Przedmiotem wykładni mogą być jedynie rzeczywiste wątpliwości co do istoty rozstrzygnięcia zawartego w sentencji orzeczenia. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego treść uzasadnienia wyroku z dnia 15 lutego 2024 r. jest jasna, nie nastręcza trudności w prawidłowym odczytaniu stanowiska i poglądu sądu w omawianych tam kwestiach, stąd wbrew twierdzeniu zawartym we wniosku, nie zachodzi potrzeba rozstrzygania wątpliwości co do treści uzasadnienia. Mając powyższe na uwadze, skoro nie zachodzi potrzeba rozstrzygnięcia zgłoszonych wątpliwości, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 158 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.