Ppolska.starec← UrzadnikУвійти

I FZ 477/13

Адміністративні суди2013-11-29
Номер справи
I FZ 477/13
Суд
Naczelny Sąd Administracyjny
Дата рішення
2013-11-29
Тип
Postanowienie NSA

Судді

Arkadiusz Cudak

Резолютивна частина

Zwrócono zażalenie do WSA w celu usunięcia dostrzeżonych braków

Текст рішення

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Arkadiusz Cudak, , , po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Zakładu "W." sp. z. o.o. w B. na zawarte w pkt 2 postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach postanowienie w zakresie zwrotu kosztów postępowania sądowego z dnia 23 września 2013 r. sygn. akt III SA/Gl 1629/12 w sprawie ze skargi Zakładu "W." sp. z. o.o. w B. w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego zakończonego wyrokiem WSA w Gliwicach z 20 maja 2011 r. w sprawie o sygn. akt III SA/GL 1892/10 w sprawie ze skargi Zakładu "W." sp. z. o.o. w B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 20 maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do lipca 2003 r. postanawia zwrócić zażalenie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach w celu usunięcia dostrzeżonych braków. UZASADNIENIE W wyniku wstępnego badania zażalenia Zakładu "W." sp. z o.o. w B. na zawarte w punkcie 2 postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 23 września 2013 r., III SA/Gl 1629/12, postanowienie o uzupełnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 29 maja 2013 r. poprzez dodanie pkt 3 o następującej treści "uzupełnić wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 29 maja 2013 r. poprzez dodanie pkt 3 o następującej treści "zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w K. na rzecz skarżącej Zakładu "W." sp. z o.o. w B. kwotę 12.278,00 zł (dwanaście tysięcy dwieście siedemdziesiąt osiem złotych) tytułem kosztów postępowania". Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł, iż zażalenie to nie spełnia wszystkich wymagań koniecznych do jego merytorycznego rozpatrzenia, nie został mianowicie uiszczony wpis od tego zażalenia. W związku z tym wskazać należy na ogólną regułę, zgodnie z którą strony są zobowiązane ponosić koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, w tym są zobligowane do opłacania wpisów od wnoszonych przez siebie pism, wśród nich − zażaleń (por. art. 199 i art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). W świetle art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Ustawa przewiduje wyjątki od tej zasady, powinny być one jednak interpretowane ściśle. Stąd też warto zauważyć, że zgodnie z art. 227 § 2 p.p.s.a. opłat sądowych nie pobiera się od zażaleń na zarządzenia przewodniczącego oraz postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy. Zarówno wykładnia językowa, jak i systemowa wskazuje jednak, że przepis ten nie znajduje zastosowania w przypadku zażalenia na postanowienie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania. Zażalenie takie nie jest bowiem zażaleniem wniesionym na podstawie art. 227 § 1 p.p.s.a. (do którego to przepisu odnosi się zwolnienie z art. 227 § 2), lecz na podstawie art. 194 § 1 pkt 9 tej ustawy. Konieczność rozróżnienia omawianych środków zaskarżenia potwierdza też to, że pojęcia kosztów postępowania, o których mowa w art. 194 § 1 pkt 9 p.p.s.a. i kosztów sądowych, do których odwołuje się art. 227 tej ustawy, nie mogą być ze sobą utożsamiane. Kategoria kosztów postępowania jest pojęciem szerszym, obejmującym swym zakresem, obok kosztów sądowych (opłaty sądowe i zwrot wydatków – art. 211 p.p.s.a.), również inne należności wymienione w art. 205 § 1 i 2 p.p.s.a. (np. wynagrodzenie pełnomocnika, koszty przejazdów). Nie bez znaczenia pozostaje również umiejscowienie art. 227 § 2 p.p.s.a. w rozdziale 2 zatytułowanym "Koszty sądowe", stanowiącym wyróżnioną i odrębną od rozdziału dotyczącego zwrotu kosztów postępowania (rozdział 1) część działu V poświęconego problematyce kosztów postępowania. W świetle powyższych uwag uznać trzeba, że zwolnienie przewidziane w art. 227 § 2 ustawy dotyczy jedynie postanowień (zarządzeń) wydanych w przedmiocie kosztów sądowych. Wyłączenie − w oparciu o analizowany przepis − obowiązku uiszczenia opłaty sądowej (wpisu) w przypadku zażaleń na postanowienia w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania pozostawałoby w sprzeczności z literalnym brzmieniem tej regulacji i systematyką aktu prawnego, prowadząc tym samym do zakwestionowania racjonalności rozwiązań prawnych przyjętych przez ustawodawcę. Analogiczne stanowisko wyrażone zostało przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 10 lipca 2008 r., II FZ 284/08, postanowieniu z 23 kwietnia 2010 r., II OZ 374/10, w postanowieniu z 19 sierpnia 2011 r., I FZ 170/11, postanowieniu z 26 maja 2011 r., I FZ 129/11, postanowieniu z 26 kwietnia 2011 r., II GZ 159/11 – poglądy w tych orzeczeniach zaprezentowane Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznający niniejszą sprawę podziela w pełni. Odnosząc powyższe uwagi do przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że nie ulega wątpliwości, że od wniesionego przez skarżącą zażalenia na zawarte w punkcie 2 postanowienia z 23 września 2013 r. postanowienie dotyczące zwrotu kosztów postępowania nie został uiszczony należny wpis stały (§ 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi − Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Stąd też zażalenie obarczone jest brakiem, uniemożliwiającym nadanie prawidłowego biegu temu pismu procesowemu. Wskazany brak powinien być uzupełniony w trybie określonym w art. 220 § 1 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.