I OZ 687/24

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Niczyporuk po rozpoznaniu w dniu 29 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 września 2024 r., sygn. akt II SA/Gd 819/24 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 8 lipca 2024 r. nr SKO.420.106.2024 w przedmiocie opłaty z tytułu pobytu małoletniego w rodzinnej pieczy zastępczej postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Pismem z 16 lipca 2024 r. A. S. (dalej: Skarżąca), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku (dalej: Sąd I instancji) skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z 8 lipca 2024 r. nr SKO.420.106.2024 w przedmiocie opłaty z tytułu pobytu małoletniego w rodzinnej pieczy zastępczej. Pismem z 9 sierpnia 2024 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 7 sierpnia 2024 r., wezwano Skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi przez podanie numeru PESEL, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez wskazanie numeru PESEL Skarżąca odebrała 12 sierpnia 2024 r. (k.12 akt sądowych), natomiast PESEL wskazała 22 sierpnia 2024 r. (data nadania pisma z 16 sierpnia 2024 r. w Urzędzie Pocztowym k.14 akt sądowych). W związku z nieuzupełnieniem w terminie przez Skarżącą braku formalnego skargi - Sąd I instancji, postanowieniem z dnia 19 września 2024 r., sygn. akt II SA/Gd 819/24, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") odrzucił skargę. Nie zgadzając się z tym rozstrzygnięciem Skarżąca złożyła zażalenie w terminie. W uzasadnieniu wskazała, że jej numer PESEL znajdował się w aktach administracyjnych sprawy więc nie było potrzeby wzywania o jego wskazanie. Dodała, że nie zna się na przepisach prawa oraz nie zauważyła, że na wskazanie swojego numeru PESEL ma jedynie 7 dni. Ponadto wskazała na swoją złą sytuację rodzinną i zdrowotną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Pismo procesowe strony powinno spełniać określone warunki formalne, bez których nie można nadać mu prawidłowego biegu. Wymogi formalne składanych pism uregulowane zostały w art. 46 p.p.s.a. W myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., poza elementami wymienionymi w § 1 tego przepisu, pismo strony powinno ponadto zawierać, w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie – numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Numer PESEL jest więc obligatoryjnym elementem skargi jako pierwszego pisma w sprawie. Wynika to wprost z cytowanych przepisów p.p.s.a. Natomiast w sytuacji, gdy brak jest jednego z elementów pisma wymienionych w art. 46 p.p.s.a., obowiązkiem sądu, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jest wezwanie strony do uzupełnienia lub poprawienia pisma w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.. Zgodnie z jego treścią, sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Podkreślenia wymaga, że powyższe przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem w przypadku nieuzupełnienia przez stronę skarżącą braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi. Jednocześnie wskazać należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 3 lipca 2023 r. sygn. akt II GPS 3/22, podjął uchwałę o następującej treści: "Niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259), wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd". Jak wynika z treści podjętej przez Naczelny Sąd Administracyjny uchwały numer PESEL musi znajdować się w aktach sądowych sprawy, a w przypadku jego braku na wezwanie Sądu winien być w zakreślonym terminie nadesłany. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, za bezsporne uznać należało, że skarga z 16 lipca 2024 r. dotknięta była brakiem formalnym – nie wskazano w niej bowiem numeru PESEL Skarżącej. W tej sytuacji słusznie, pismem z 9 sierpnia 2024 r. wezwano Skarżącą do uzupełnienia tego braku formalnego, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Z akt sprawy wynika, że powyższe wezwanie z 9 sierpnia 2024 r., zostało doręczone Skarżącej 12 sierpnia 2024 r. (zwrotne potwierdzenia odbiorów - k. 12 akt sądowych), a zatem termin do uzupełnienia powyższego braku skargi upłynął 19 sierpnia 2024 r. Skarżąca natomiast wskazała swój numer PESEL dopiero 22 sierpnia 2024 r., a więc po upływie 7 dniowego terminu. Odnosząc się do zarzutów zażalenia wskazać należy, że są one całkowicie chybione. Po pierwsze, jak już wspominano powyżej numer PESEL musi znajdować się w aktach sądowych i nie ma żadnego znaczenia, czy znajduje się on w aktach administracyjnych sprawy, a w przypadku jego braku na wezwanie Sądu winien być w zakreślonym terminie nadesłany. Ponadto odnosząc się do nieznajomości przez Skarżącą przepisów prawa, zauważyć należy, że została ona prawidłowo pouczona przez Sąd I instancji, w piśmie z 9 sierpnia 2024 r. o skutkach nieuzupełnienia braku formalnego skargi w terminie i jak wynika z akt sądowych sprawy zrozumiała o co jest wzywana, gdyż podała swój numer PESEL, jednakże po upływie siedmiodniowego terminu. Tym samym w rozpoznawanej sprawie brak było podstaw do zmiany bądź uchylenia prawidłowego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.