I OSK 1386/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skarg kasacyjnych L. B. i T. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 października 2021 r., sygn. akt I SA/Wa 2264/20 w sprawie ze skarg L. B. i T. B. na decyzję Ministra Rozwoju z dnia 5 sierpnia 2020 r., nr DO3.7611.369.2019.MM w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: 1. umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym; 2. zwrócić T. B. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi kasacyjnej; 3. zwrócić L. B. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi kasacyjnej; UZASADNIENIE Pismami z 1 lutego 2022 r. i 9 lutego 2022 r. T. B. i L. B. (dalej także: "skarżący kasacyjnie") złożyli skargi kasacyjne od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28 października 2021 r., sygn. akt I SA/Wa 2264/20. Przy pismach z 20 października 2023 r. oboje skarżący kasacyjnie oświadczyli, że cofają skargi kasacyjne. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm. dalej: "ppsa"), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten w związku z art. 193 ppsa stosuje się odpowiednio w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Jak podniesiono w piśmiennictwie (vide. B. Dauter [w:] A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021, art. 60) odpowiednie stosowanie art. 60 ppsa oznacza, że sąd administracyjny drugiej instancji jest związany wnioskiem dotyczącym cofnięcia skargi kasacyjnej z uwagi na art. 183 § 1 zdanie pierwsze ppsa. Wynikająca z art. 183 § 1 ppsa zasada dyspozycyjności sprawia, że każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne. Z uwagi na powyższe należało na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 i art. 193 ppsa umorzyć postępowanie kasacyjne i dlatego orzeczono jak w pkt 1 postanowienia. Zwrot kosztów sądowych w pkt 2 i 3 postanowienia nastąpił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.