Ppolska.starec← UrzadnikУвійти

II OZ 1273/18

Адміністративні суди2018-11-29
Номер справи
II OZ 1273/18
Суд
Naczelny Sąd Administracyjny
Дата рішення
2018-11-29
Тип
Postanowienie NSA

Судді

Zofia Flasińska

Резолютивна частина

Oddalono zażalenie

Текст рішення

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Zofia Flasińska po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 lipca 2018 r., sygn. akt VII SA/Wa 754/18 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi K. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2018 r., znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 31 lipca 2018 r., sygn. akt VII SA/Wa 754/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę K. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2018 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Sąd wskazał, iż Przewodnicząca Wydziału VII zarządzeniem z 29 marca 2018 r. wezwała skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. K. W., w piśmie z dnia 16 kwietnia 2018 r., w wyznaczonym terminie do uiszczenia wpisu od skargi, złożyła do Sądu wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Starszy referendarz sądowy postanowieniem z 7 czerwca 2018 r. odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy. W związku z tym, zarządzeniem z 26 czerwca 2018 r., skarżąca została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia z 29 marca 2018 r. i uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Przesyłka polecona zawierająca powyższe pismo została doręczona skarżącej w dniu 16 lipca 2018 r. Wpis od skargi do dnia 25 lipca 2018 r. nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, iż zgodnie z art. 220 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). W rozpatrywanej sprawie referendarz sądowy prawomocnym postanowieniem odmówił skarżącej zwolnienia od kosztów sądowych. W związku z tym skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego. Termin zaś do uiszczenia wpisu upłynął z dniem 23 lipca 2018 r. Ponieważ skarżąca nie uiściła wpisu sądowego wniesiona skarga nie może być rozpoznawana i podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 powołanej ustawy. Zażalenie na to postanowienie wniosła K. W., podnosząc, iż w związku z odmową przyznania jej prawa pomocy Sąd zażądał od niej podwójnej opłaty po 500 zł w tej samej sprawie, co jest niedopuszczalne. Poza tym skarżąca wniosła o zawieszenie postępowania w związku ze złożonym zawiadomieniem do prokuratury i nie otrzymała odpowiedzi na ten wniosek. Skarżąca wniosła o uchylenie lub zmianę zaskarżonego postanowienia. Równocześnie z zażaleniem skarżąca wystąpiła z kolejnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z treścią art. 214 § 1 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Natomiast art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący obowiązany jest wezwać wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Stosownie do treści art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami wszczynającymi postępowanie przed sądem administracyjnym są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 marca 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu zostało doręczone skarżącej po raz pierwszy w dniu 9 kwietnia 2018 r. W odpowiedzi na to wezwanie skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy. Starszy referendarz sądowy postanowieniem z 7 czerwca 2018 r. odmówił przyznania skarżącej prawa pomocy. W związku z tym, zarządzeniem z 26 czerwca 2018 r., skarżąca została ponownie wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia z 29 marca 2018 r. i uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Przesyłka polecona zawierająca powyższe pismo została doręczona skarżącej w dniu 16 lipca 2018 r. Wpis od skargi nie został przez skarżącą uiszczony. W złożonym zażaleniu skarżąca nie zakwestionowała w sposób skuteczny ani istnienia podstaw do wezwania do uiszczenia wpisu, ani prawidłowości doręczenia tego wezwania. Błędne jest twierdzenie skarżącej, iż została ona wezwana do uiszczenia podwójnej opłaty po 500 zł, gdyż drugie wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi dotyczyło tej samej opłaty. W odniesieniu do twierdzeń skarżącej, iż jej wniosek o zawieszenie postępowania nie został uwzględniony, wskazać należy, iż postanowieniem z dnia 27 lipca 2018 r. Sąd odmówił zawieszenia postępowania w tej sprawie. Ponadto, kwestia zawieszenia postępowania nie miała wpływu na konieczność opłacenia złożonej skargi. W związku z tym, że skarżąca w ustawowym terminie nie usunęła braków fiskalnych skargi należało uznać, że Sąd I instancji prawidłowo orzekł o jej odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 220 § 3 p.p.s.a. Kolejny wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych złożony wraz z zażaleniem nie ma wpływu na prawidłowość zaskarżonego postanowienia. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.