I OZ 498/23
Адміністративні суди2023-11-10
Номер справи
I OZ 498/23
Суд
Naczelny Sąd Administracyjny
Дата рішення
2023-11-10
Тип
Postanowienie NSA
Судді
Monika Nowicka
Резолютивна частина
Oddalono zażalenie
Текст рішення
SENTENCJA
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia L. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 sierpnia 2023 r., sygn. akt I SA/Wa 1008/23 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi L. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 14 marca 2022 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku węglowego postanawia oddalić zażalenie.
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia
25 sierpnia 2023 r. odrzucił skargę L. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 14 marca 2022 r. nr [...]
w przedmiocie odmowy przyznania dodatku węglowego.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że zarządzeniem z 22 maja 2023 r. Przewodniczący Wydziału I wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Skierowana do skarżącego przesyłka sądowa z 1 czerwca 2023 r. zawierająca powyższe wezwanie była dwukrotnie awizowana w dniach 9 czerwca 2023 r. i 19 czerwca 2023 r.
a następnie została zwrócona do Sądu i uznana za doręczoną z dniem 23 czerwca 2023 r. – w trybie art. 73 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: "p.p.s.a."). Siedmiodniowy termin na wykonanie tego wezwania upłynął bezskutecznie
w dniu 30 czerwca 2023 r., jednak strona do dnia wydania postanowienia nie uzupełniła ww. braku formalnego skargi.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł L.W. W uzasadnieniu wskazywał, że nie odebrał przesyłki sądowej, gdyż w tym czasie musiał wyjechać, aby pomóc chorej ciotce, która jest inwalidką. Pracownik poczty nie chciał natomiast wydać listu jego matce, wyjaśniając, iż adresat musi odebrać przesyłkę sądową osobiście.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W myśl art. 57 § 1 p.p.s.a. (t.j. Dz. U z 2023 r., poz. 1643 ze zm.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma sądowego, a ponadto zawierać inne elementy, wskazane w ustawie. Jednym z wymogów formalnych, jakie ustawa stawia pierwszemu w sprawie pismu procesowemu, jest konieczność wskazania w nim numeru PESEL osoby wnoszącej pismo (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a.). W sytuacji zaś, gdy nie uzupełniono braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, sąd skargę odrzuca (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie, zarządzeniem z 22 maja 2023 r., skarżący został wezwany do podania numeru PESEL. Jak wynika z akt sprawy, przesyłka zawierająca powyższe wezwanie była dwukrotnie awizowana: 9 czerwca 2023 r. i 19 czerwca 2022 r., co potwierdzają adnotacje na kopercie. Wobec bezskutecznego upływu terminu do odbioru przesyłki, zwrócono ją do nadawcy, tj. WSA w Warszawie (adnotacja na kopercie "Zwrot nie podjęto w terminie" z datą 27 czerwca 2023 r.). Wobec tego, zarządzeniem z dnia 25 sierpnia 2023 r. sędzia sprawozdawca uznał przesyłkę za doręczoną z dniem 23 czerwca 2023 r., stosownie do treści art. 73 § 4 p.p.s.a. Termin na uzupełnienie braków bezskutecznie upłynął więc w dniu 30 czerwca 2023 r. Do dnia wydania zaskarżonego postanowienia skarżący nie wykonał jednak wezwania Sądu, czego zresztą nie neguje.
Odnosząc się natomiast do wskazywanych w zażaleniu przyczyn uchybienia terminowi, wyjaśnić należy, iż wywody skarżącego w tym zakresie mogłyby mieć jedynie znaczenie przy rozpoznawaniu wniosku o przywrócenie terminu. Nie mają natomiast wpływu na ocenę prawidłowości zastosowania przez Sąd Wojewódzki art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, wobec stwierdzenia, że skarżący – mimo stosownego wezwania - nie usunął braku formalnego skargi w postaci podania numeru PESEL, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zasadnie Sąd I instancji skargę tę odrzucił.
Z tych względów, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.