I SA/Bd 428/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Wójcik Sędziowie: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski Sędzia WSA Urszula Wiśniewska (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 21 listopada 2023 r. sprawy ze skargi J. L. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 28 czerwca 2023 r. nr 0401-IEW.621.2.2023 w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego oddala skargę UZASADNIENIE Pismem z [...]. złożonym za pośrednictwem platformy e-PUAP J. L. ("Strona", "Skarżący", "Podatnik") wystąpił do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, w trybie art. 253a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 2651 ze zm., dalej "O.p."), z wnioskiem o zmianę decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z [...] r. utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w T. z [...] r. rozkładającą na 10 rat zapłatę zaległości w zryczałtowanym podatku dochodowym z tytułu zbycia nieruchomości za 2018r. w kwocie [...]zł wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie [...]zł, obliczonymi na dzień złożenia wniosku, tj. [...] r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w B., postanowieniem z [...]. zawiesił z urzędu postępowanie zainicjowane wnioskiem skarżącego z [...] r. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że w sprawie zachodzi przesłanka zawieszenia postępowania, o której mowa w art. 201 § 1 pkt 2 O.p. Zgodnie z tym przepisem, organ podatkowy zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd (tutaj przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy). Pismem z [...]. złożonym za pośrednictwem platformy e-PUAP Podatnik wystąpił do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej o podjęcie zawieszonego postępowania wobec uprawomocnienia się [...]. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 07 marca 2023 r. sygn. akt I SA/Bd 696/22. We wniosku Strona opisała przebieg postępowania w sprawie udzielenia ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych w zryczałtowanym podatku dochodowym z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości za 2018 rok. Postanowieniem z [...]. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej odmówił podjęcia zawieszanego - postanowieniem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z [...]. postępowania o zmianę decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z [...] r. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, pismem z [...] r. złożonym za pośrednictwem platformy e-PUAP Podatnik złożył do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej zażalenie. W uzasadnieniu podniósł, że Dyrektor Izby Administracji Skarbowej ponownie odmówił podjęcia zawieszonego postępowania z [...]. o zmianę ostatecznej decyzji z [...]., utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w T. z [...] r. Natomiast, jako powód odmowy wskazał, że na dzień wydania postanowienia (tj. na [...] r.) do Izby Administracji Skarbowej w B. nie wpłynął odpis orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w B. z 07 marca 2023r. sygn. akt I SA/Bd 696/22 oddalającego skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z [...] r. Strona podniosła że niezrozumiałe jest, że Dyrektor Izby Administracji Skarbowej mając wiedzę o korzystnym nieprawomocnym orzeczeniu nie zwrócił się z wnioskiem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy o sporządzenie uzasadnienia wraz z nadaniem klauzuli uprawomocnienia się wyroku. Stwierdził, że takie działanie jest świadome i opieszałe. Postanowieniem z dnia [...] r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej umorzył postępowanie zażaleniowe. W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z art. 233 § 1 pkt 3 O.p. organ odwoławczy wydaje decyzję, w której umarza postępowanie odwoławcze. Stosownie natomiast do art. 239 O.p. w sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań. Rozstrzygnięcie oparte na ww. przepisie powinno być podjęte w każdym przypadku, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe. Organ wyjaśnił, że przesłanka bezprzedmiotowości występuje, gdy brak jest podstaw prawnych do merytorycznego rozstrzygnięcia danej sprawy w ogóle, bądź nie było podstaw do jej rozpoznania w drodze postępowania administracyjnego. W ocenie organu, w rozpatrywanej sprawie taka bezprzedmiotowość postępowania zaistniała. Organ odwoławczy podniósł, że jak wynika z akt sprawy, w związku z zażaleniem Podatnika z [...] r. złożonym za pośrednictwem platformy e-PUAP wszczęte zostało przed Dyrektorem Izby Administracji Skarbowej postępowanie zażaleniowe od postanowienia tego organu z [...]. o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania, zainicjowanego wnioskiem strony z [...] r. o zmianę decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z [...] r. utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w T. z [...] r. Uzasadniając rozstrzygnięcie w przedmiocie odmowy podjęcia zawieszonego postępowania Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wskazał, że rozpatrzenie sprawy z wniosku z [...]. będzie możliwe dopiero po otrzymaniu z Sądu prawomocnego orzeczenia kończącego postępowanie rozstrzygające zagadnienie wstępne, a więc gdy ustanie przyczyna jego zawieszenia. Wyrokiem z 07 marca 2023 r. sygn. akt I SA/Bd 696/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę Strony na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z [...] r. We wniosku z [...]. złożonym za pośrednictwem platformy e-PUAP o podjęcie zawieszonego postępowania Podatnik wskazał, że wyżej wymienione orzeczenie uprawomocniło się [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odpis prawomocnego wyroku przekazał do kancelarii Izby Administracji Skarbowej w B. - za pośrednictwem platformy e-PUAP - [...] r. (orzeczenie jest prawomocne od [...] r.). Z uwagi na ustanie przyczyny uzasadniającej zawieszenie postępowania w przedmiotowej sprawie, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej na podstawie art. 205a § 1 pkt 4 O.p. postanowieniem z [...] r. podjął zawieszone z urzędu postępowanie o zmianę decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z [...]. Wydanie tego postanowienia spowodowało, że postępowanie zainicjonowane wnioskiem skarżącego z [...] r. o podjęcie zawieszonego postępowania, zakończyło się. W związku z tym organ odwoławczy stwierdził, że postępowanie zażaleniowe wszczęte zażaleniem z [...]. na postanowienie w przedmiocie odmowy podjęcia zawieszonego postanowieniem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej postępowania, stało się bezprzedmiotowe. Na marginesie Dyrektor Izby Administracji Skarbowej nadmienił, że postępowanie zainicjonowane wnioskiem strony z [...] r. w przedmiocie zmiany decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z [...] r. zostało zakończone decyzją z [...] r. Na powyższe rozstrzygnięcie złożona została skarga. W jej uzasadnieniu Skarżący podał, że Dyrektor Izby Administracji Skarbowej decyzją z [...] r., doręczoną [...] r., rozpatrzył jego wniosek z [...]. o zmianę decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z [...]. Skarżący stanął na stanowisko, że działania Dyrektor Izby Administracji Skarbowej - z uwagi na termin upływu spłaty ostatniej raty, który mijał [...]. - miały doprowadzić do bezcelowości rozpoznania wniosku z [...] r. W dalszej części skargi Podatnik przedstawił okoliczności mające wpływ na sprzedaż nieruchomości przed upływem pięciu lat, stwierdzając, że działanie to nie było zależne od sposobu jego postępowania. W tej materii wskazał, że w wyniku aktu oskarżenia wniesionego przez Prokuraturę Rejonową T. [...], przed Sądem Rejonowym II Wydział Karny w T. zapadł 13 stycznia 2020r. wyrok sygn. akt II K 1413/18, uznający oskarżonego za winnego doprowadzenia Skarżącego jako pokrzywdzonego do niekorzystnego rozporządzania mieniem o łącznej wartości ponad [...] zł. W wyniku czego orzeczono karę więzienia oraz naprawienia szkody. Wobec powyższego, aby spłacać m. in. "wyłudzony" kredyt bankowy (zagrożony egzekucją komorniczą) Skarżący został zmuszony do sprzedaży przed upływem pięciu lat od zakupu zabudowanej nieruchomości, oznaczonej numerem działki [...], wraz z udziałem 3/50 części, we własności niezabudowanej nieruchomości oznaczonej numerem działki [...], za kwotę [...]zł. Zdaniem Strony, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej okoliczności związanych z wyłudzeniem kredytu bankowego w ogóle nie bierze pod uwagę i w decyzji z [...]. jedynie stwierdza, że Podatnik reguluje ratę kredytu w wysokości [...] zł miesięcznie, dlatego udzielenie wnioskowanej ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych prowadziłoby do uprzywilejowania innych wierzycieli kosztem Skarbu Państwa. Według Strony również kwestia dotycząca obciążenia hipotecznego ciążącego na domu, w którym skarżący aktualnie mieszka nie została wzięta pod uwagę przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej. Skarżący zwrócił uwagę, że od [...]. z powodu poważnego stanu zdrowia, spowodowanego zaistniałymi działaniami przestępczymi, skutkującymi między innymi próbami samobójczym zawiesił działalność gospodarczą, która od 1992 r. stanowiła jego źródło utrzymania. Skarżący podał, że żyje w skrajnej nędzy, na "krawędzi życia", pomimo otrzymywania od marca tego roku [...] zł emerytury (poprzednio [...] zł), z której zmuszony jest spłacać odsetki w wysokości [...] zł związane z "wyłudzonym" i obciążającym go kredytem w wysokości [...] zł. Skarżący nie zgodził się z twierdzeniem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, że z powodu braku odpisu orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, który wyrokiem z 07 marca 2023 r, sygn. akt I SA/Bd 696/22 oddalił jego skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z [...] r., nie mógł podjąć zawieszonego postępowania w sprawie wniosku z [...] r. o rozłożenie na 15 rat płatności zaległości podatkowej i odsetek za zwłokę z tytułu PIT-39 za 2018 rok. Skarżący stwierdził, że w decyzji z [...]. celowo pomijane są fakty dotyczące wniosków o ulgę w spłacie określającej zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2018 od dochodu uzyskanego z odpłatnego zbycia zabudowanej nieruchomości składanych do Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w T. czterokrotnie. Wszystkie wnioski zostały rozpatrzone negatywnie. Z kolei po rozpatrzeniu piątego wniosku skarżącego z [...] r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej "drwi" z sytuacji w jakiej się znalazł stwierdzając ostatecznie, że sytuacja finansowa Skarżącego jest korzystna. Podsumowując Podatnik wskazał, że "bez względu na usankcjonowane bezprawie zawarte w polskiej Ordynacji Podatkowej, na które powołuje się Dyrektor Izby Administracji Skarbowej (...) oraz mając świadomość fasadowości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, który będzie tylko sprawdzał czy zostały zachowane terminy i odpowiednie przepisy z wielu tysięcy paragrafów zawartych w Ordynacji Podatkowej", wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z [...] r. Dodatkowo Skarżący zażądał wyjaśnień od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, który mając wiedzę o korzystnym dla niego nieprawomocnym orzeczeniu nie zwrócił się pisemnie z wnioskiem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy o wydanie uzasadnienia wraz z nadaniem klauzuli uprawomocnienia wyroku tylko czekał, aż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy przekaże orzeczenie w sprawie. W opinii Strony przedstawione okoliczności sprawy w zakresie ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych w postaci rozłożenia mu na 10 rat zapłatę zaległości w zryczałtowanym podatku dochodowym z tytułu zbycia nieruchomości za 2018 rok w kwocie [...]zł wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie [...]zł, obliczonymi na dzień złożenia wniosku, tj. [...] r., doprowadziły do poważnej utraty zdrowia (13 lipca 2023r. udar mózgu z paraliżem lewej strony ciała). W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się niezasadna. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2492) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej: "p.p.s.a."), sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W wyniku takiej kontroli postanowienie może zostać uchylone w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 §1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). Zgodnie natomiast z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Należy również wskazać, że w myśl art. 119 pkt 3 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Przenosząc określone w przepisach ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi kryteria oceny zaskarżonego aktu administracyjnego na grunt niniejszej sprawy, Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Zgodnie z art. 208 § 1 O.p., gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ podatkowy wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Według art. 219 O.p. do postanowień stosuje się odpowiednio m.in. przepis art. 208 O.p. W myśl zaś art. 233 § 1 pkt 3 O.p. organ odwoławczy wydaje decyzję, w której umarza postępowanie odwoławcze. Natomiast z mocy art. 239 O.p. ww. unormowanie ma odpowiednie zastosowanie również do postanowień. Stosownie zaś do art. 201 §1 pkt 2 O.p. organ podatkowy zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Istotą decyzji (postanowienia) o umorzeniu postępowania odwoławczego jest to, że nie rozstrzyga ona o istocie sprawy i kończy to postępowanie, gdy stało się ono bezprzedmiotowe. Na wstępie rozważań należy zaznaczyć, że z bezprzedmiotowością postępowania odwoławczego mamy do czynienia wówczas, kiedy z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych nie może się ono toczyć, gdyż brak jest przedmiotu stosunku prawnego, którego dotyczyło, a więc konkretnej sprawy, która mogłaby stanowić ów przedmiot. Istotą umorzenia postępowania jest jego przerwanie, uchylenie wszystkich dokonanych w nim czynności oraz orzeczenie o dalszym jego nieprowadzeniu. Wymaga też podkreślenia, że organ wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania nie tylko wówczas, gdy postępowanie było od początku bezprzedmiotowe z uwagi na jego podmiot lub przedmiot. Organ podejmuje takie rozstrzygnięcie również wówczas, gdy bezprzedmiotowość wystąpiła w toku postępowania, również w toku postępowania zażaleniowego. Zatem bezprzedmiotowość postępowania występuje m.in. w sytuacji braku przedmiotu stosunku prawnego. Tym przedmiotem jest zaś konkretna sprawa, w której organ administracji państwowej jest władny i jednocześnie zobowiązany rozstrzygnąć na podstawie przepisów prawa materialnego o uprawnieniach lub obowiązkach indywidualnego podmiotu (wyrok NSA z 24 kwietnia 2003 r., sygn. akt III SA 2225/01). Brak przedmiotu stosunku prawnego oznacza, że elementy badanego stanu prawnego i faktycznego są tego rodzaju, że niepotrzebne jest postępowanie mające na celu wyjaśnienie wszystkich okoliczności w sprawie. Bezprzedmiotowość odnosząca się do postępowania ma ten skutek, że wydana decyzja nie ma merytorycznego charakteru rozstrzygnięcia w sprawie, lecz jest formalnym zakończeniem wszczętego postępowania. W art. 233 § 1 pkt 3 O.p. nie określono wyraźnie przesłanek umorzenia postępowania odwoławczego, lecz w piśmiennictwie i orzecznictwie jednolicie przyjmuje się, że do umorzenia postępowania odwoławczego może dojść, po pierwsze, w razie skutecznego cofnięcia odwołania przez stronę, po drugie z powodu bezprzedmiotowości (J. Borkowski [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, R. Mastalski, J. Zubrzycki, Ordynacja podatkowa. Komentarz, Wrocław 2003, s. 677, wyrok NSA z 12 października 2010 r., sygn. akt I FSK 826/10). Bezprzedmiotowość może dotyczyć zarówno sprawy "głównej", jak i "kwestii wpadkowych" wynikających w toku postępowania. W tym zakresie organ nie może działać w ramach tzw. uznania administracyjnego. Bezprzedmiotowość jest bowiem kategorią obiektywną, a jej wystąpienie wiąże organ i obliguje go do umorzenia postępowania (wyroki: WSA w Opolu z 30 listopada 2020 r., sygn. akt II SA/Op 272/20, WSA w Gliwicach z 26 sierpnia 2014 r., sygn. akt III SA/Gl 124/14). Podkreślenia wymaga wpadkowość postanowień w przedmiocie zawieszenia postępowania w relacji do toku postępowania głównego. Rozstrzygnięcie wpadkowe nie uzyskuje charakteru samoistnego, ponieważ samo w sobie nie kształtuje obowiązków adresata jako podatnika i powiązane jest z toczącym się postępowaniem podatkowym. Pełną kontrolą zarówno aspektów formalnych, jak i materialnych objęta jest decyzja, wydana w pierwszej i drugiej instancji przez organ podatkowy. Od niej to przysługuje podatnikowi odwołanie do organu wyższego stopnia, a od jego decyzji - skarga do sądu administracyjnego. Aspekt badania merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy podatkowej związany jest zatem z tokiem postępowania głównego, które to poddane jest pełnej kontroli legalności przez sądy administracyjne, co w konsekwencji gwarantuje zachowanie prawa obywatela do dwuinstancyjnego postępowania (wyroki: WSA w Poznaniu z 20 kwietnia 2016 r., sygn. akt III SA/Po 10/16, wyrok WSA w Opolu z 30 listopada 2020 r., sygn. akt II SA/Op 272/20). W związku z tym nie ma ryzyka przyznania organom podatkowym możliwości działania poza rzeczywistą kontrolą sądową poprzez umarzanie postępowania zażaleniowego przez organ odwoławczy za każdym razem, gdy nie będzie już przedmiotu postępowania, a w konsekwencji obawy przed instrumentalnym korzystaniem przez organy z możliwości umorzenia postępowania zażaleniowego, skoro w toku kontroli sądowej decyzji ostatecznej badaniu podlegają zarówno wszystkie aspekty formalne, jak i materialne, sprawy podatkowej zakończonej wydaniem tej decyzji. Odnosząc dotychczasowe rozważania natury ogólnej na grunt badanej sprawy zdaniem Sądu organ odwoławczy prawidłowo orzekł, że w sprawie zachodzi bezprzedmiotowość postępowania zażaleniowego. W niniejszej sprawie przedmiotem postępowania zażaleniowego była kwestia odmowy podjęcia zawieszonego postępowania. W wyniku złożonego przez Skarżącego zażalenia z [...] r. (k. 268-270) za pośrednictwem platformy e-PUAP przed Dyrektorem Izby Administracji Skarbowej, wszczęte zostało postępowanie zażaleniowe od postanowienia tego organu z [...]. (k. 199-201) o odmowie podjęcia zawieszonego postanowieniem z [...]. (k. 184-188) postępowania, zainicjowanego wnioskiem (k. 164-171) Skarżącego z [...]. o zmianę decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z [...]. utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w T. z [...]. Organ w uzasadnieniu rozstrzygnięcia w przedmiocie odmowy podjęcia zawieszonego postępowania zaznaczył, że rozpatrzenie sprawy z wniosku Skarżącego z [...]. będzie możliwe dopiero po otrzymaniu z Sądu prawomocnego orzeczenia kończącego postępowanie rozstrzygające zagadnienie wstępne, a więc gdy ustanie przyczyna jego zawieszenia. Na dzień wydania postanowienia z [...]. (k. 199-201) o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania do Izby Administracji Skarbowej w B. nie wpłynął odpis orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 07 marca 2023r. sygn. akt I SA/Bd 696/22 ze stwierdzeniem prawomocności (k. 189-190). Odpis prawomocnego wyroku, w którym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę Strony na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z [...]. (k. 126-132) został przekazany do kancelarii Izby Administracji Skarbowej w B. - za pośrednictwem platformy e-PUAP - [...] r. (k. 221). Sąd wskazał, że orzeczenie jest prawomocne od [...] r. (k. 219-221). Mając na względzie fakt otrzymania wyroku, organ postanowieniem z [...]. (k. 223-225) - w trybie art. 205a § 1 pkt 4 O.p. - podjął zawieszone z urzędu postępowanie o zmianę decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z [...]. utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w T. z [...]. Ustała bowiem przyczyna uzasadniająca zawieszenie postępowania w przedmiotowej sprawie. Tym samym, postępowanie zainicjonowane wnioskiem Skarżącego z [...] r. o podjęcie zawieszonego postępowania, zakończyło się, poprzez wydanie postanowienia z [...] r. To zaś oznaczało, że sprawa zainicjowana zażaleniem stała się bezprzedmiotowa. Wobec powyższego w sytuacji gdy podjęto zawieszone wcześniej postępowanie bezprzedmiotowym w myśli art. 208 O.p. stało się rozstrzyganie zażalenia na odmowę podjęcia zawieszenia tegoż postępowania. Tym samym organ II instancji prawidłowo na podstawie art. 233 §1 pkt 3 w zw. z art. 239 O.p. umorzył postępowanie zażaleniowe. Podkreślić należy, że Podatnik podnosi w skardze szereg zarzutów , które jednak nie dotyczą niniejszego postępowania a skierowane są do decyzji organu z dnia [...]. w przedmiocie odmowy zmiany decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...]. Sąd będąc na mocy przywołanego wyżej art. 134 p.p.s.a. związany granicami sprawy w której złożono skargę nie może zajmować stanowiska co do innych decyzji lub postanowień wydanych przez organ w innych postępowaniach prowadzonych wobec Skarżącego. Wobec powyższego nie stwierdzając naruszenia przepisów Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.