II OSK 782/23

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Ciąglewicz /spr./ po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku M. S. i I. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej M. S. i I. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Gliwicach z dnia 30 listopada 2022 r. sygn. akt II SA/Gl 265/22 w sprawie ze skargi M. S. i I. S. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia 13 grudnia 2021 r. nr IFXIV.7840.11.53.2021 w przedmiocie pozwolenia na budowę postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Uzasadnienie. Wyrokiem z dnia 30 listopada 2022 r., sygn. akt II SA/Gl 265/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę M. S., I. S.na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia 13 grudnia 2021 r. nr IFXIV.7840.11.53.2021 w przedmiocie pozwolenia na budowę – odmowy wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na rozbudowę budynku zakładu przetwórstwa mięsnego o pomieszczenie komory wędzarniczej z wewnętrznymi instalacjami sanitarnymi na działce [...], w T. przy ul. B.. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, albowiem zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a to poprzez prowadzenie postępowania w związku budową wędzarni bez pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu wniosku skarżący podnieśli, że nie wstrzymanie decyzji powoduje prowadzenie postępowania naprawczego, które wprost zmierza do wydania nakazu rozbiórki, a to z uwagi na treść decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżanego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z przyjętej wykładni powołanego przepisu wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dopuszczalne jest również na etapie postępowania kasacyjnego (por. uchwała NSA z 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07, ONSA i wsa 2007/4/77). Zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a., podstawą wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że w okolicznościach sprawy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zagrożenie wystąpieniem znacznej szkody należy rozumieć jako możliwość powstania szkody zarówno majątkowej, jak i niemajątkowej, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia prawne i faktyczne skutki to następstwa, które powodują istotną i trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Zauważyć także należy, że wstrzymaniu podlegają tylko takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Wykonanie aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów nakładających na adresata określony obowiązek, bądź przyznających mu określone uprawnienie. Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja odmawiająca zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na rozbudowę do takich aktów nie należy. Decyzja ta, na obecnym etapie postępowania przed organami nadzoru budowlanego, nie powoduje żadnych skutków w sferze interesu prawnego strony w tym sensie, że nie nakłada nowych praw i obowiązków, które podlegałyby wykonaniu, nie wiąże się z obowiązkiem działania, zaniechania czy też znoszenia zachowania innych podmiotów. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając niniejszą sprawę podziela pogląd, że cechy wykonalności, w rozumieniu art. 61 § 3 P.p.s.a., od którego wystąpienia ustawodawca uzależnia dopuszczalność wstrzymania wykonania aktu administracyjnego, pozbawione są co do zasady decyzje odmowne (por. np. postanowienia NSA: z dnia 23 sierpnia 2023 r., sygn. akt II OZ 424/22, z dnia 1 lipca 2022 r., sygn. akt II OZ 395/22, z dnia 13 listopada 2013 r., sygn. akt II GZ 641/13). Niewątpliwie zaś zaskarżona decyzja ma charakter decyzji odmownej.. Ponadto, brak podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji potwierdza już samo uzasadnienie wniosku o wstrzymanie, w którym to nie w zaskarżonej decyzji, lecz w jej ewentualnej dalszej konsekwencji, w postaci decyzji nakazującej rozbiórkę, upatruje się niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W zakresie rozbiórki właściwy organ nadzoru budowlanego będzie orzekał w odrębnym postępowaniu i wyda takie rozstrzygnięcie jeśli okaże się, że niemożliwa jest jego legalizacja. Wtedy też skarżący będą mogli złożyć skargę na decyzję w przedmiocie nakazu rozbiórki i w tym postępowaniu wnosić o udzielenie ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 1 października 2019 r., sygn. akt II OZ 857/19; postanowienie NSA z dnia 8 listopada 2018 r., sygn. akt II OZ 1082/18). W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.