III FSK 1293/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jolanta Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze o sprostowanie omyłki pisarskiej zawartej w sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 czerwca 2023 r., sygn. akt III FSK 1293/22 złożonego po rozpoznaniu skargi kasacyjnej P. S.A. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 26 lipca 2022 r. sygn. akt I SA/Go 188/22 w sprawie ze skargi P. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze z dnia 10 marca 2022 r. nr SKO-6210/778-P/21 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2020 r. postanawia: 1. odmówić sprostowania punktu 2 sentencji wyroku; 2. sprostować z urzędu oczywistą omyłkę zawartą w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 czerwca 2023 r., sygn. akt III FSK 1293/22, w ten sposób, że na 12 stronie w 8 wersie od dołu zamiast "5400" wpisać "2700". UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 15 czerwca 2023 r., sygn. akt III FSK 1293/22 Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi kasacyjnej P. S.A. z siedzibą w W. (dalej: "Skarżąca") od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 26 lipca 2022 r., sygn. akt I SA/Go 188/22 w sprawie ze skargi P. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze (dalej: "Organ") z dnia 10 marca 2022 r., nr SKO-6210/778-P/21 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2020 r.: 1) oddalił skargę kasacyjną; 2) zasądził od P. S.A. z siedzibą w W. na rzecz Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze kwotę 2700 (słownie: dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Wnioskiem z dnia 10 sierpnia 2023 r., pełnomocnik Organu, na podstawie art. 156 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm., dalej: "P.p.s.a.") wniósł o sprostowanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 czerwca 2023 r. w punkcie 2 poprzez zmianę treści i wpisanie kwoty 5400 zamiast 2700. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 P.p.s.a., Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie pierwsze P.p.s.a.). Wykładnia gramatyczna art. 156 § 1 P.p.s.a. wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości, muszą cechować się oczywistością, tzn. być bez trudu rozpoznawalne, mieć charakter bezsporny. Oczywistość wadliwości może wynikać z porównania niedokładności, błędu lub omyłki z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (por. postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 2009 r. sygn. akt I GZ 7/09). Rozpoznając wniosek Organu o sprostowanie wyroku w zakresie kosztów zawartych w wyroku NSA wskazać należy, że art. 156 § 1 P.p.s.a., który z mocy art. 193 P.p.s.a. ma odpowiednie zastosowanie do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, przewiduje możliwość rektyfikacji wyroku, gdy w jego treści dopuszczono się niedokładności, błędu pisarskiego lub rachunkowego albo innej oczywistej omyłki. Na tle powołanego przepisu, wskazuje się, że sprostowanie nie jest środkiem prawnym, który może prowadzić do istotnej zmiany treści rozstrzygnięcia i powinno dotyczyć omyłek, które nie wpływają w żaden sposób na treść rozstrzygnięcia, sprostowanie wyroku w rozumieniu powołanego przepisu nie może bowiem prowadzić do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia (por. m.in. postanowienia NSA z: 16 stycznia 2015 r., sygn. akt II OZ 1120/14; 3 stycznia 2015 r., sygn. akt II OZ 1401/14; 28 kwietnia 2011 r., sygn. akt II GSK 346/10; 10 grudnia 2007 r., sygn. akt II FSK 501/06), (dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przyjmuje się, że błąd pisarski to widoczne niewłaściwe użycie wyrazu, mylna pisownia, błąd gramatyczny, jak również niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. Błąd rachunkowy to błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia działań arytmetycznych, polegający najczęściej na niewłaściwym sumowaniu bądź odejmowaniu. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnioskowane przez Organ sprostowanie nie dotyczy żadnej z kategorii omyłek określonych w art. 156 § 1 p.p.s.a. Sprostowanie postanowienia o kosztach w sposób wskazywany we wniosku stanowiłoby niedopuszczalne ingerowanie w wydane orzeczenie i w istocie zmierzałoby do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia, co jest niedopuszczalne (por. postanowienie NSA z 28 lutego 2019 r., sygn. akt I GSK 2123/18). Z tego powodu złożony w tej sprawie wniosek nie mógł zostać uwzględniony. Natomiast z urzędu Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż błędnie oznaczono zwrot kosztów postępowania kasacyjnego, w ten sposób, że na 12 stronie w 8 wersie od dołu zamiast prawidłowo wpisać kwotę 2700 wpisano 5400. Pomyłka ta ma charakter oczywistej omyłki pisarskiej, co jednoznacznie wynika z sentencji zaskarżonego postanowienia w sprawie kosztów. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w związku z art. 166 P.p.s.a. oraz art. 157 § 1 i 2 w związku z 193 P.p.s.a.