I SA/Gd 235/24

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Sędzia NSA Joanna Zdzienicka - Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. Sp. z o.o. z siedzibą w G. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 8 stycznia 2024 r. nr 2201-IEW.7192.1.2024/UP w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzonego postępowania egzekucyjnego postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 7 października 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił przywrócenia S. Sp. z o.o. z siedzibą w G. terminu do złożenia wniosku o sporządzenia uzasadnienia wyroku z dnia 19 czerwca 2024 r. Odpis postanowienia został doręczony stronie skarżącej w dniu 29 października 2024 r. W związku z wniesionym zażaleniem strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 złotych. Wezwanie zostało doręczone zastępczo ze skutkiem na dzień 3 grudnia 2024 r. (k. 82 akt). W dniu 13 grudnia 2024 r. strona skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, przedkładając dowód wpłaty kwoty 100 złotych z dnia 12 grudnia 2024 r. W uzasadnieniu wniosku strona wskazała, że otrzymała tylko jedno awizo, będące awizem powtórnym. Niedoręczenie przez pocztę pierwszego awiza lub wyjęcie ze skrzynki tego awiza przez osobę trzecią spowodowało przekonanie strony, że doręczone awizo jest pierwszym dokumentem pocztowym. . Strona wskazała, że złożona została reklamacja dotycząca nieprawidłowego doręczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W aktach sprawy znajduje się koperta, na której pracownik Poczty Polskiej poczynił adnotacje o awizowaniu przesyłki w dniu 19 listopada 2024 r. oraz powtórnym awizowaniu w dniu 27 listopada 2024 r. W sprawie nie jest sporne doręczenie stronie skarżącej drugiego awiza. Awizo wtórne zawiera informację, że stanowi ponowną informację o przesyłce. Przekonanie strony, że awizo wtórne stanowiło pierwsze awizo w sprawie wynikało, jako podała strona, z chronologii zdarzeń – niedoręczenia wcześniejszego awiza. Strona nie odwołuje się do treści doręczonego dokumentu – awiza powtórnego. Wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie 7 dni od dnia powzięcia przez stronę informacji o uchybieniu terminu. Strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu i dopełniła czynność uiszczenia wpisu. W tym zakresie wniosek spełnia wymogi określone w art. 87 § 1 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. – dalej p.p.s.a.). W ocenie Sądu przedstawione przez stronę przyczyny uchybienia terminu nie potwierdzają braku winy strony skarżącej w uchybieniu terminu. Reprezentujący stronę skarżącą Prezes Zarządu T. Ł. nie wykazał dochowania należytej staranności odczytania dokumentu drugiego awiza, w szczególności nie wskazywał treści doręczonego awiza. Wywodzone z braku doręczenia awiza pierwotnego przekonanie o możliwości późniejszego odbioru przesyłki stanowi okoliczność subiektywną, która nie wpływa na brak winy w uchybieniu terminu. Przesłaną zasadności wniosku o przywrócenie terminu jest kryterium braku winy. Kryterium to wymaga uprawdopodobnienia, że pomimo dołożenia szczególnej staranności przy prowadzeniu własnej sprawy, wystąpiły okoliczności od strony niezależne, które uniemożliwiły dochowanie tej staranności (por. wyrok NSA z dnia 25 października 2023 r., sygn. akt III OZ 522/23). Kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu nie jest więc możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa w tym zakresie. Przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy (wyrok NSA z dnia 11 maja 2022 r., sygn. akt I GZ 134/22). W rozpoznawanej sprawie strona nie wykazała należytej staranności uprawdopodobniającej brak winy (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Przywrócenie terminu nie jest zasadne, jeżeli brak podstaw do stwierdzenia, że strona bez swojej winy nie dokonała czynności w terminie. Z tych przyczyn na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w postanowieniu.