II GZ 886/17

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 7 września 2017 r., sygn. akt III SA/Po 351/15 w zakresie odrzucenia zażaleń w sprawie ze skargi R. P. na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...], w przedmiocie niedopuszczalności wniesienia zażalenia na pismo w sprawie pozostawienia wniosku o przyznanie płatności na 2010 rok bez rozpoznania w części postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z 7 września 2017 r., sygn. akt III SA/Po 351/15 odrzucił zażalenia R. P. na: wezwania z 12 kwietnia 2017 r. oraz 7 sierpnia 2017 r. do wykonania prawomocnych zarządzeń o wezwaniu do uiszczenia wpisu; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 18 listopada 2015 r. w przedmiocie oddalenia wniosku o wyłączenie referendarza sądowego; zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 29 września 2016 r. w przedmiocie pozostawienia wniosku o wyłączenie referendarza bez rozpoznania; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 8 grudnia 2016 r. w przedmiocie odrzucenia zażalenia oraz zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 8 grudnia 2016 r. w przedmiocie pozostawienia wniosków o wyłączenie bez rozpoznania. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł R. P., domagając się jego uchylenia w całości jako niezgodnego ze stanem faktycznym i prawnym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie R. P. na postanowienie WSA, którym odrzucono jego zażalenia nie jest zasadne. Podkreślenia wymaga, że zażalenie na wezwanie do wykonania zarządzenia w przedmiocie wpisu jest niedopuszczalne. Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje środka zaskarżenia od zarządzenia wzywającego do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Wyjaśnić bowiem należy, że ponowne wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi, po uprawomocnieniu się orzeczenia w przedmiocie przyznania prawa pomocy, nie stanowi zarządzenia, o którym mowa w art. 220 § 1 p.p.s.a. Jest to czynność techniczna zmierzająca do wykonania prawomocnego zarządzenia do uiszczenia wpisu sądowego. Nie jest to zatem zarządzenie w przedmiocie kosztów sądowych, w rozumieniu art. 227 § 1 p.p.s.a., od którego przysługuje zażalenie. Tym samym prawidłowo Sąd I instancji uznał zażalenia skarżącego na wezwania z 12 kwietnia 2017 r. oraz 7 sierpnia 2017 r. do wykonania prawomocnych zarządzeń Przewodniczącego Wydziału III o wezwaniu do uiszczenia wpisu za niedopuszczalne. Ponadto zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. Z uwagi na fakt, iż skarżący pomimo wezwania nie uiścił wpisu od zażalenia na: postanowienie Sądu I instancji z 18 listopada 2015 r. w przedmiocie oddalenia wniosku o wyłączenie referendarza sądowego; zarządzenie Sądu I instancji z 29 września 2016 r. w przedmiocie pozostawienia wniosku o wyłączenie referendarza bez rozpoznania; postanowienie Sądu I instancji z 8 grudnia 2016 r. w przedmiocie odrzucenia zażalenia; zarządzenie Sądu I instancji z 8 grudnia 2016 r. w przedmiocie pozostawienia wniosków o wyłączenie bez rozpoznania, zażalenia te prawidłowo Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. odrzucił. Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji