III SA/Gd 582/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Maja Pietrasik po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Spółki z o.o. z siedzibą w S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 7 sierpnia 2023 r., nr BP.501.1305.2022.2058.SZ16.443639 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym postanawia odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 25 października 2023 r., sygn. akt III SA/Gd 582/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę "A" Spółki z o.o. z siedzibą w S., wniesioną w dniu 29 sierpnia 2023 r. Podstawą wskazanego rozstrzygnięcia był art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") oraz ustalenie, że w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania Sądu nie uzupełniono braku formalnego skargi. Wezwanie wskazywało na konieczność nadesłania w oznaczonym terminie odpisu KRS-u spółki aktualnego w dacie sporządzenia skargi, pod rygorem odrzucenia skargi. W dniu 15 listopada 2023 r. do Sądu wpłynęło pismo "A" Spółki z o.o. z siedzibą w S. zatytułowane "Zażalenie dotyczące przywrócenia terminu w sprawie uchybienia terminu". Z uwagi na treść pisma i jego adresata, którym nie jest Naczelny Sąd Administracyjny, lecz Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, zarządzeniem z dnia 16 listopada 2023 r. Przewodniczący Wydziału zakwalifikował pismo jako wniosek o przywrócenie terminu. W piśmie zawarto prośbę o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W celu uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu wskazano, że w przedmiotowej sprawie uchybienie wynikało z niezamierzonego przeoczenia karty z wezwaniem o uzupełnienie braków formalnych, co miało miejsce w okresie intensywnych działań firmy, w tym uczestnictwa w konferencjach branżowych oraz implementacji nowych technologii. Piszący podkreślił, że "zaniedbanie to było wyrazem nadzwyczajnej sytuacji i nieświadomego niedopatrzenia, a nie celowego zignorowania obowiązków formalnych. W dniu otrzymania postanowienia z dnia 2 października 2023 r. członek zarządu spółki niezwłocznie sporządził odpowiednie pismo oraz uiścił wymaganą opłatę w wysokości 100 zł, co świadczy o gotowości do pełnej współpracy z organami sądowymi. Uważamy, że niedopatrzenie jakim było ominięcie karty z wezwaniem o uzupełnienie braków formalnych w postaci przesłania odpisu KRS-u spółki było spowodowane nieświadomie". Do wniosku załączono odpis KRS-u spółki według stanu na dzień 9 listopada 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi podlega oddaleniu. Dokonywanie czynności przez stronę w postępowaniu sądowoadministracyjnym ograniczone jest w przeważającej części terminami procesowymi. Mają one służyć m.in. zdyscyplinowaniu, zdynamizowaniu postępowania, jak również potrzebie rozstrzygnięcia sprawy w rozsądnym czasie i stabilizacji już podjętego rozstrzygnięcia. Uchybienie terminu prowadzi do bezskuteczności podjętej czynności, o czym wyraźnie mówi art. 85 p.p.s.a. Przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu strona może bronić się poprzez złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Na podstawie dyspozycji przepisu art. 86 § 1 p.p.s.a. sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Z przytoczonego przepisu wynika, że przywrócenie terminu determinuje wykazanie przez stronę braku winy w niedokonaniu czynności w terminie. Przesłanki przywrócenia terminu, wynikające z art. 87 p.p.s.a., to uprawdopodobnienie przez zainteresowany podmiot braku swojej winy, wniesienie wniosku o przywrócenie terminu, dochowanie terminu do wniesienia takiego wniosku i dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony termin. Przywrócenie terminu uwarunkowane jest wystąpieniem łącznie wymienionych przesłanek. W orzecznictwie sądowym podnosi się, że jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. W razie gdy ustalone przez sąd okoliczności uchybienia terminu świadczą o zachowaniu się strony noszącym znamiona winy - w jakiejkolwiek jej postaci, a zatem także winy polegającej na niedbalstwie, sąd nie może dokonać przywrócenia uchybionego terminu. Brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania staranności przy dokonywaniu czynności procesowych i można mówić o niej tylko wówczas, gdy dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody niezależnej od strony. Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że okoliczności podniesione we wniosku nie uprawdopodobniają braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W treści wniosku wskazano bowiem, że nieuzupełnienie braków formalnych wynikało z tego, że otrzymując przesyłkę z Sądu zapoznając się z jej treścią omyłkowo pominięto wezwanie do uzupełnienia braków skargi. Okoliczność tą podnosi sama skarżąca. Wbrew przekonaniu strony nie świadczy to o nadzwyczajnych okolicznościach, które uniemożliwiły wykonanie wezwania Sądu, a jedynie o braku należytej staranności w prawidłowym zorganizowaniu prowadzenia swoich spraw. Nawet jeśli strona istotnie nie zauważyła wezwania, nie zmienia to faktu, że wezwanie zostało wysłane i skutecznie doręczone, a zatem stworzono warunki aby strona mogła zapoznać się z jego treścią i tego jakiego konkretnie braku skargi dotyczyło wezwanie do uzupełnienia braków skargi. Fakt, że strona nie zapozna się z treścią skutecznie doręczonego jej wezwania, nie może być podstawą do przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, gdy jednocześnie wnioskodawca nie podaje żadnych nadzwyczajnych okoliczności o charakterze nagłym, które by to obiektywnie uniemożliwiały. Okoliczność przeoczenia wezwania nie może być w szczególności uznana za usprawiedliwioną z powodu natłoku pracy członków zarządu spółki w czasie gdy doręczono wezwanie. W takiej sytuacji trudno przyjąć, aby strona nie ponosiła winy w tym, że osoby uprawnione do działania w jej imieniu nie zapoznały się z należytą starannością z treścią otrzymanej z Sądu korespondencji. Jak zaznaczono wyżej, poza wskazaniem, że członek zarządu przeoczył wezwanie, we wniosku nie przytoczono żadnych okoliczności, które wskazywałyby, że faktycznie napotkał jakiekolwiek inne przeszkody, które obiektywnie i w sposób niemożliwy do przezwyciężenia uniemożliwiały wykonanie wezwania do uzupełniania braków formalnych. Okoliczności takie nie zostały przez stronę wskazane, ani uprawdopodobnione. Biorąc zaś pod uwagę treść art. 86 i 87 p.p.s.a., to na stronie wnoszącej wniosek o przywrócenie terminu spoczywa obowiązek wykazania, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu, ponieważ z obiektywnych i niezależnych od niej przyczyn nie można było dokonać czynności w określonym czasie. Skutki zaniedbań członka zarządu w należytym prowadzeniu czynności procesowych, obciążają zaś stronę, w imieniu której członek zarządu działa i którą reprezentuje. Niezależnie od tego Sąd wskazuje, że akta sprawy nie potwierdzają, aby strona nie miała świadomości, że skierowano do niej dwa wezwania, to jest wezwanie do uiszczenia wpisu oraz wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi. W dniu 9 października 2023 r. strona uiściła bowiem wpis od skargi i wysłała też pismo, w którym wskazała, że odnosząc się do wezwania Sądu przesyła numer PESEL. Strona odpowiedziała zatem na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, jednak wskazała w nim dane, o które Sąd w ogóle nie wystąpił. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł o odmowie przywrócenia terminu do uzupełniania braków formalnych skargi.