II SA/Ke 732/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Sędzia WSA Beata Ziomek (spr.), , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 24 kwietnia 2024 r. sprawy ze skargi I. sp. z o.o. na decyzję Wojewody Świętokrzyskiego z dnia 27 października 2023 r., znak: IR.I.7840.4.97.2023 w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania działki i projektu architektoniczno-budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę. UZASADNIENIE II SA/Ke 732/23 Uzasadnienie Decyzją z 27 października 2023 r., znak: IR.I.7840.4.97.2023, Wojewoda Świętokrzyski, po rozpatrzeniu odwołania I. Sp. z o.o. ., utrzymał w mocy decyzję nr 1132/2023 Starosty Kieleckiego z 8 sierpnia 2023 r., znak: B-IV.6740.1.46.6.2023.AG, zatwierdzającą projekt zagospodarowania działki i projekt architektoniczno-budowlany oraz udzielającą P. Sp. z o.o. pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej [...] wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną na działce nr ewid. [...], obr. [...], W., gm. M. W uzasadnieniu organ II instancji przedstawił następujący stan faktyczny i prawny sprawy. Decyzja organu I instancji została wydana na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ("Pb"). W odwołaniu I. Sp. z o.o. zarzucił tej decyzji naruszenie art. 35 ust. 1 pkt 1 lit a i b, pkt 2, pkt 3 lit. a w zw. z art. 34 ust. 3 pkt 2 lit. d i pkt 3 lit. d Pb oaz art. 107 § 3 w zw. z art. 8 § 1 i art. 11 k.p.a., a nadto art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. Organ odwoławczy przywołał treść art. 35 ust. 1 Pb i ustalił, że dla działki nr [...] obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego ("mpzp") zatwierdzony uchwałą nr [...] Rady Gminy M. z dnia 30 września 2014 r. w sprawie zmiany nr 3 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy M. część I. Teren, na którym zaplanowana została inwestycja znajduje się na obszarze Uc i PG, a oznaczony jest symbolem U.I.8-aens.PG. Zgodnie z § 88 mpzp dla terenów oznaczonych na rysunku planu symbolem identyfikacyjnym T ustala się jako przeznaczenie podstawowe - urządzenia teletechniczne. Zarazem jednak, stosownie do § 48 ust. 4 mpzp, dopuszcza się lokalizację sieci telekomunikacyjnych na całym obszarze objętym zmianą planu z wyjątkiem obszarów i obiektów chronionych na mocy przepisów odrębnych. Organ wskazał, że teren zamierzenia inwestycyjnego znajduje się na obszarze Chmielnicko-Szydłowskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu i nie narusza zakazów zawartych w uchwale nr XXXV/620/13 Sejmiku Województwa Świętokrzyskiego z dnia 23 września 2013 r. Według projektu budowlanego inwestycja nie będzie miała negatywnego wpływu na strefę biologiczną lasów oraz pomników przyrody. Teren położony jest poza obszarami Natura 2000 a inwestycja nie będzie oddziaływać negatywnie na te obszary. Budowa nie będzie miała negatywnego wpływu na ochronę gatunkową zwierząt, roślin i dziko występujących grzybów objętych ochroną. Jedynym elementem stacji bazowej mogącym potencjalnie wpływać na środowisko jest pole elektromagnetyczne emitowane przez anteny. Jest ono jednak tak niewielkie, że nie wywołuje żadnych negatywnych skutków w środowisku. Inwestycja zaplanowana została na terenie górniczym "W. I" i zaprojektowana tak, aby spełniała wymogi konstrukcyjne związane z wpływem wynikającym z położenia w strefie drgań sejsmicznych. Do projektu dołączono dokumentację geologiczną. Na podstawie przeprowadzonych badań obiekt zaliczony został do II kategorii geotechnicznej, a badany teren należy do prostych warunków gruntowych. Dalej organ wskazał, że zgodnie z § 1 pkt 1b rozporządzenia Rady Ministrów zamieniającego rozporządzenie w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko z dnia 5 maja 2022 r. instalacje radiokomunikacyjne, radionawigacyjne i radiolokacyjne, z wyłączeniem radiolinii, emitujące pola elektromagnetyczne o częstotliwościach od 0,03 MHz do 300.000 MHz zostały wyłączone z katalogu przedsięwzięć, o których mowa w § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Obszary pól elektromagnetycznych o poziomach nie mniejszych od dopuszczalnych będą występować wyłącznie w wolnej przestrzeni niedostępnej dla ludności. W otoczeniu planowanej inwestycji utrzymane są poziomy pól elektromagnetycznych poniżej dopuszczalnych. Z projektu zagospodarowania działki wynika, że przedmiotowa stacja bazowa zaprojektowana została w całości na działce nr ewid. [...], położonej na obszarze wiejskim. Najbliższe sąsiednie tereny charakteryzuje się jako tereny rolne i leśne. Najbliższa zabudowa w postaci budynku przemysłowego znajduje się w odległości ok. 105 m w kierunku północno-zachodnim od planowanej inwestycji. Stacja bazowa jest obiektem bezobsługowym, niewymagającym stałego dojazdu, ani obecności personelu., a zatem nie ma obowiązku budowania do niej drogi dojazdowej. Dostęp technologiczny do planowanej inwestycji jest zapewniony z drogi wewnętrznej, dojazdowej, gminnej na działce nr [...], mającej połączenie z drogą publiczną – ul. T.ą, przez działki nr [...], do których inwestor posiada prawo przechodu i przejazdu do działki nr [...] wynikające z umowy najmu. Zgodnie ze stanowiskiem organu, przepis § 14 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ("war.tech.") nie ma zastosowania do budowy obiektów telekomunikacyjnych, ponieważ rozporządzenie dotyczy budowy budynków i ich usytuowania. W skardze do tut. Sądu I. Sp. z o.o. zarzuciła powyższemu rozstrzygnięciu naruszenie: – art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. a Pb przez utrzymanie w mocy decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę, pomimo niezgodności projektu z ustaleniami mpzp; – art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. b w zw. z art. 3 pkt 20 i art. 5 ust. 1 pkt 9 Pb przez uznanie, że projekt budowlany jest zgodny z wymogami ochrony środowiska i w sprawie prawidłowo został ustalony obszar odziaływania obiektu, zamykający się w terenie, do którego inwestor posiada tytuł prawny; – art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 2 Pb w zw. z § 205 war.tech. przez uznanie, że planowana inwestycja spełnia warunki techniczne określone w ww. rozporządzeniu; – art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 3a lit. a w zw. z art. 34 ust. 3 pkt 2 lit. d i pkt 3 lit. d Pb przez uznanie, że projekt budowlany jest kompletny, pomimo braku wymaganej opinii geotechnicznej orz dokumentacji geologiczno-inżynierskiej; – art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 107 § 3 w zw. z art. 8 § 1 i art. 11 k.p.a. przez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji niezawierającej uzasadnienia podjętego rozstrzygnięcia, co uniemożliwiało dokonanie kontroli zaskarżonej decyzji; – art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez wadliwą ocenę materiału dowodowego polegającą na przyjęciu, że inwestor spełnił wszystkie wymogi ustawowe i z tego powodu nie ma przeszkód do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Mając na uwadze powyższe, skarżąca spółka wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji i zasądzenie kosztów postępowania, a nadto o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. W uzasadnieniu podniesiono, że planowana inwestycja nie spełnia warunku zgodności z ustaleniami mpzp, gdzie możliwość lokalizowania urządzeń związanych z telekomunikacją przewidziana została na terenach oznaczonych symbolem T, co wynika z § 88 mpzp. W § 9 ust. 1 planu uznaje się lokalizowanie w granicach obszaru nie wyznaczonych na rysunku zmiany planu m.in. urządzeń infrastruktury technicznej, w tym telekomunikacyjnej, ale w przypadku gdy lokalizacja ta nie pozostaje w sprzeczności z pozostałymi ustaleniami zmiany planu. Dopuszczalność planowanej inwestycji pozostaje w sprzeczności z § 74 mpzp. Wskazana przez inwestora działka znajduje się na terenie oznaczonym symbolem PG – tereny zakładów górniczych. Jako przeznaczenie uzupełniające dopuszczono obiekty i urządzenia technologiczne związane z podstawową funkcją terenu, zaplecza magazynowo-składowe, zaplecza administracyjno-techniczne i socjalne, urządzenia towarzyszące, ciągi infrastruktury technicznej, dojścia, dojazdy, zieleń urządzoną. Zdaniem skarżącej, stacja bzowa telefonii komórkowej nie jest obiektem, czy urządzeniem technologicznym pozostającym w związku z podstawową funkcją terenu. Przepis § 74 mpzp nie dopuszcza nowej zabudowy, ustala jedynie warunki dla istniejącej zabudowy, lokalizację wyłącznie urządzeń technologicznych, nie dopuszcza możliwości remontów, rozbudowy, przebudowy, tak jak to ma miejsce w § 88 odnoszącym się do terenów przeznaczonych dla urządzeń teletechnicznych, obiektów i urządzeń towarzyszących. Uzasadniając zarzut braku zgodności projektu budowlanego z wymogami ochrony środowiska oraz potencjalnego zasięgu oddziaływania stacji bazowej skarżąca wskazała na wynikający z § 314 war.tech. zakaz wznoszenia budynków z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi na obszarach stref, w których występuje przekroczenie dopuszczalnego poziomu oddziaływania pola elektromagnetycznego, określonego w przepisach odrębnych. Negatywne oddziaływanie pola elektromagnetycznego występującego w przestrzeni nad gruntem nie może naruszać granic nieruchomości innej niż ta, na terenie której jest wytwarzane i do której inwestor posiada tytuł prawny. W niniejszej sprawie projekt zagospodarowania terenu zawiera informację o obszarze oddziaływania obiektu stacji bazowej nie tylko na działce nr [...], ale też na działkach nr [...]. Plan miejscowy nie wprowadza na tym terenie ograniczeń w zakresie dostępności dla ludzi. Ograny nie zweryfikowały jednak, czy inwestor posiada tytuł prawny do ww. działek, które znajdują się w obszarze oddziaływania, nie wyjaśniły według jakich kryteriów wyznaczono obszar oddziaływania. Dalej skarżąca zarzuciła brak weryfikacji, czy zgodnie z § 205 war.tech. w rozwiązaniach projektowych zastosowano zabezpieczenia konstrukcji budynków, odpowiednie do stanu zagrożenia wynikającego z prognozowanych oddziaływań powodowanych eksploatacją górniczą. Naruszenie art. 35 ust. 1 pkt 3a Pb polega natomiast na braku opinii geotechnicznej oraz dokumentacji geologiczno-inżynierskiej, wymaganej przez przepisy rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie ustalania geotechnicznych warunków posadawiania obiektów budowlanych. Z uwagi na fakt, że inwestycja zaplanowana jest na działce znajdującej się w terenie górniczym, a więc w obszarze szkód górniczych, poważne wątpliwości budzi zaliczenie projektowanego obiektu do II kategorii geotechnicznej oraz przyjęcie dla terenu prostych warunków gruntowych. Zdaniem skarżącej, obiekt powinien być zakwalifikowany do III kategorii geotechnicznej, a projekt budowlany powinien zawierać nie tylko opinię geotechniczną, ale także dokumentację geologiczno-inżynierską. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Świętokrzyski wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odpowiedź na skargę złożył również inwestor, wnosząc o jej oddalenie w całości i przyłączając się do wniosku o jej rozpoznanie w trybie uproszczonym. W uzasadnieniu stwierdził, że zarzuty skargi stanowią jedynie powtórzenie zarzutów z odwołania, a w konsekwencji jedynie nieuzasadnioną polemikę z rozstrzygnięciem organu II instancji. Skarga została skierowana do rozpoznania w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634), dalej jako p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania w sposób, który odpowiednio miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Rozpatrując skargę w ramach powyżej zakreślonej kognicji Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością uchylenia zakwestionowanego rozstrzygnięcia. Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w niniejszej sprawie była decyzja Wojewody Świętokrzyskiego, utrzymująca w mocy decyzję Starosty Kieleckiego zatwierdzającą projekt zagospodarowania działki i projekt architektoniczno-budowlany oraz udzielającą P. Sp. z o.o. pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej [...] wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną na działce nr ewid. [...], obr. [...], W., gm. M . U podstaw stanowiska organów obu instancji legło stwierdzenie, że zostały spełnione wymogi przewidziane w art. 35 ust. 1 Pb, zgodnie z którym przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza: 1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z: a) ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, b) wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, c) ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, w tym dołączenie kopii zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, dotyczącego projektanta i projektanta sprawdzającego, 3a) dołączenie: a) wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, b) oświadczeń, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 9 i 10; 4) posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych na podstawie: a) kopii dokumentów, o których mowa w art. 34 ust. 3d pkt 1 - w przypadku uprawnień niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane, b) danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku uprawnień wpisanych do tego rejestru; 4a) przynależność projektanta i projektanta sprawdzającego do właściwej izby samorządu zawodowego Oceniając zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego organy przyjęły, że przedmiotowe działki, na których ma znajdować się wnioskowana inwestycja, na rysunku zmiany miejscowego planu znajdują się na obszarze Uc i PG, oznaczonym w mpzp symbolem U.I.8-aens.PG, gdzie: 1) Uc w § 59 przeznaczenie podstawowe - zabudowa usług komercyjnych (handlowych, gastronomicznych, rzemiosła itp); przeznaczenie uzupełniające - zabudowa usługowo - mieszkalna, budynki produkcyjne, składy i magazyny, urządzenia i obiekty towarzyszące, dojścia, dojazdy, parkingi, obiekty małej architektury, zieleń; 2) PG w § 74 przeznaczenie podstawowe - zakłady górnicze (eksploatacji powierzchniowej kamienia i piasku) oraz zwałowiska nadkładów i odpadów eksploatacyjnych przeznaczonych do rekultywacji terenów poeksploatacyjnych, zakłady przeróbcze, tereny dla prowadzenia badań geologicznych poszerzających złoża i ich eksploatację; przeznaczenie uzupełniające - obiekty i urządzenia technologiczne związane z podstawową funkcją terenu, zaplecza magazynowo-składowe, zaplecza administracyjno-techniczne i socjalne, urządzenia towarzyszące, ciągi infrastruktury technicznej, dojścia, dojazdy, zieleń urządzona; 3) cyfra rzymska I oznacza strefę intensywnego wielofunkcyjnego rozwoju K-M.; 4) cyfra 8 oznacza teren górniczy "W. I". Zgodnie z § 51 ust. 4 mpzp wprowadza się oznaczenia literowe na rysunku planu, które zostają przypisane poszczególnym terenom ze względu na ograniczenia wynikające z odrębnych przepisów w następujący sposób: a - obszar w obszarze i w terenie górniczym - ograniczenia w użytkowaniu wynikające z § 74 przy lokalizacji nowych obiektów należy spełnić wymogi konstrukcyjne związane z wpływem wynikającym z położenia w strefie drgań sejsmicznych; e - obszar na terenie Obszaru Chronionego Krajobrazu (Chmielnicko-Szydłowskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu) - ograniczenia w użytkowaniu wynikające z § 11; n - obszar w bezpośrednim sąsiedztwie lasu - ograniczenia w użytkowaniu terenu wynikające z § 10 i przepisów odrębnych odnoszących się do ochrony przeciwpożarowej; s — obszar w strefie ograniczenia wysokości zabudowy w związku z lokalizacją lotniska - ograniczenia w użytkowaniu wynikające z § 40. Lokalizację na obszarze PG ciągów infrastruktury technicznej dopuszcza § 74 ust. 1 pkt 2 mpzp jako funkcję uzupełniającą przeznaczenie podstawowe. Przedmiotowa stacja bazowa telefonii komórkowej, jak wynika z projektu zagospodarowania działki, składa się z typowej wieży kratowej BOT-E2/54 o wysokości trzonu 54,0 oraz łącznej wysokości 55,95 m n.p.m. wraz z betonowymi cokołami oraz kotwami wystającymi ponad poziom terenu, a także odgromnikami. Planowana bezobsługowa stacja bazowa telefonii komórkowej ma znajdować się w południowej części działki nr ewid. [...]. Pod pojęciem infrastruktury technicznej, zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 733) należy rozumieć - każdy element infrastruktury lub sieci, który może służyć do umieszczenia w nim lub na nim elementów infrastruktury lub sieci telekomunikacyjnej, nie stając się jednocześnie aktywnym elementem tej sieci telekomunikacyjnej, taki jak rurociągi, kanalizacja, maszty, kanały, komory, studzienki, szafki, budynki i wejścia do budynków, instalacje antenowe, wieże i słupy, z wyłączeniem: a) kabli, w tym włókien światłowodowych, b) elementów sieci wykorzystywanych do zaopatrzenia w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi, c) kanałów technologicznych w rozumieniu art. 4 pkt 15a ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 320); Będąca przedmiotem wniosku inwestora stacja bazowa telefonii komórkowej, z uwagi na charakter i zakres budowy (wieża kratowa) niewątpliwie mieści się w pojęciu infrastruktury technicznej, jako ciąg infrastruktury technicznej, to zaś oznacza, że w świetle § 74 ust. 2 mpzp, co do zasady dopuszczalna jest jej budowa na terenie oznaczonym symbolem PG. W tym aspekcie nie zasługuje na uwzględnienie zarzut strony skarżącej, że stacja bazowa telefonii komórkowej nie jest obiektem czy urządzeniem technologicznym pozostającym w związku z podstawową funkcją terenu. Nie sposób zgodzić się z poglądem strony skarżącej, że postanowienia § 74 mpzp nie ustalają możliwości nowej zabudowy, a ustalają jedynie warunki dla istniejącej zabudowy i dopuszczają wyłącznie lokalizację urządzeń technologicznych. Wbrew twierdzeniom skarżącej takie ograniczenia nie wynikają z treści wymienionego wyżej przepisu. Należy zauważyć, że w § 51 ust. 4 mpzp ograniczenia przewidziane dla oznaczenia literowego a, wynikające z odrębnych przepisów odnoszą się do ograniczeń w użytkowaniu wynikających z § 74, "przy lokalizacji nowych obiektów". Zatem bezspornie w obszarze i w terenie górniczym oznaczonym literą a istnieje możliwość budowy nowych obiektów, o ile zostaną spełnione wymogi konstrukcyjne związane z wpływem wynikającym z położenia w strefie drgań sejsmicznych. Takiej wykładni § 74 mpzp nie przeczy również zapis w § 88 mpzp, określający ustalenia dla terenów oznaczonych na rysunku zmiany planu symbolem identyfikacyjnym T – tereny urządzeń telekomunikacji, będących częścią terenów infrastruktury technicznej. Skoro w § 88 nie przewidziano nakazu lokalizowania urządzeń telekomunikacji wyłącznie na terenie oznaczonym symbolem T, to istnieje możliwość ich lokalizacji na zasadach określonych w § 48 pkt 4 mpzp znajdującym się w rozdziale II zatytułowanym: Ustalenia ogólne obowiązujące na całym obszarze objętym zmianą planu, pkt IX. Zasady przebudowy, rozbudowy i budowy systemów komunikacji i infrastruktury technicznej – zgodnie z którym na zasadach określonych w przepisach odrębnych dopuszcza się realizację sieci telekomunikacyjnych na całym obszarze objętym zmianą planu z wyjątkiem obszarów i obiektów chronionych na mocy przepisów odrębnych. Trzeba dodać, że projekt zagospodarowania działki uwzględnia wymogi konstrukcyjne związane z wpływem wynikającym z położenia w strefie drgań sejsmicznych, zatem przy realizacji inwestycji zostały zachowane zasady określone w przepisach odrębnych. Skarżąca nie wykazała, aby ograniczenia wprowadzone do ustaleń planu i przypisane poszczególnym terenom za pomocą oznaczeń literowych: a,e,n,s, stanowiły przeszkodę dla realizacji planowanej inwestycji jak również Sąd takich ograniczeń się nie dopatrzył. Organy omówiły pozostałe kwestie związane z położeniem inwestycji na obszarze Chmielnicko-Szydłowskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu, wymaganiami w zakresie ochrony przeciwpożarowej, ograniczeniami w związku z lokalizacją lotniska, zasadnie przyjmując, że w analizowanej sprawie nie mają one negatywnego wpływu na pozytywne rozpatrzenie wniosku o wydanie pozwolenia na budowę. Z podniesionych wyżej względów, Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie w pełni podziela stanowisko organów, że projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany przedmiotowej inwestycji jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Gminy M. z dnia 30 września 2014 r. w sprawie zmiany nr 3 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy M. część I. Nie jest zasadny zarzut naruszenia § 314 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, zgodnie z którym budynek z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi nie może być wzniesiony na obszarach stref, w których występuje przekroczenie dopuszczalnego poziomu oddziaływania pola elektromagnetycznego, określonego w przepisach odrębnych dotyczących ochrony przed oddziaływaniem pól elektromagnetycznych. Jak bowiem wynika z projektu telekomunikacyjnego (pkt 10.), obszary pól elektromagnetycznych o poziomach nie mniejszych od dopuszczalnych będą występować wyłącznie w wolnej przestrzeni niedostępnej dla ludności, a w otoczeniu planowanej inwestycji utrzymane są poziomy pól elektromagnetycznych poniżej dopuszczalnych (por. wyrok NSA z 19 stycznia 2023 r., sygn. II OSK 100/20). Nie można zatem uznać, że nie są spełnione wymogi przewidziane w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 17 grudnia 2019 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku (Dz.U. z 2019 r., poz. 2448). Odnosząc się do podniesionej w skardze kwestii, że projekt zagospodarowania działki lub terenu zawiera informację o obszarze oddziaływania stacji bazowej również na działkach nr [...] należy wyjaśnić, że zgodnie z projektem zagospodarowania dostęp technologiczny do planowanej inwestycji jest zapewniony z drogi wewnętrznej, dojazdowej, gminnej (działka nr [...]) przez działki nr [...], co do których inwestor posiada prawo przechodu i przejazdu do działki nr [...]. Z tego właśnie powodu konieczne było uznanie, że ww. działki znajdują się w obszarze oddziaływania inwestycji. Z części rysunkowej projektu zagospodarowania działki lub terenu wynika zaś, że przewidywany obszar pól elektromagnetycznych o wartościach nie mniejszych od dopuszczalnych zamyka się w granicach działki inwestycyjnej. Żaden przepis prawa budowlanego nie wymaga, aby inwestor musiał legitymować się tytułem prawnym do nieruchomości, która znajduje się w obszarze odziaływania jego inwestycji. W niniejszej sprawie natomiast inwestor takim tytułem dysponuje, w postaci prawa przechodu i przejazdu. Zarzut braku weryfikacji, czy inwestor posiada tytuł prawny do działek nr [...] okazał się więc chybiony. Podobnie zarzut niewyjaśnienia, według jakich kryteriów wyznaczono obszar oddziaływania obiektu. Chybione są zarzuty naruszenia art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 2 Pb w zw. z art. 205 rozporządzenia war.tech. przez uznanie, że planowana inwestycja spełnia warunki techniczne określone w ww. rozporządzeniu. Skarżąca podnosi, że organ stwierdził zgodność projektu budowlanego z przepisami rozporządzenia war.tech, natomiast nie poczynił żadnych ustaleń mających na celu weryfikację projektu budowlanego z tymi przepisami. W pierwszej kolejności należy mieć na względzie, że zgodnie z przyjętym rozwiązaniem zawartym w art. 35 ust. 1 pkt 1 i 2 Pb, organ architektoniczno-budowlany nie jest uprawniony do sprawdzenia zgodności z przepisami projektu architektoniczno-budowlanego, a wyłącznie do przeprowadzenia takiej kontroli w odniesieniu do projektu zagospodarowania działki lub terenu. Po drugie zaś, takiego stanowiska organ nie zawarł w treści zaskarżonej decyzji. Wyrażona przez organ ocena projektu budowlanego sprowadza się do wskazania, że projekt budowlany został sporządzony i sprawdzony przez osoby posiadające uprawnienia budowlane do projektowania w odpowiednich specjalnościach, legitymujące się aktualnym zaświadczeniem o wpisie na listę właściwego samorządu zawodowego oraz do stwierdzenia, że w zatwierdzonej kontrolowanym pozwoleniem na budowę dokumentacji, znajdują się stosowne oświadczenia projektanta i sprawdzającego, zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej (str. 11-16 pr. zagosp.dz. i str. 11-14, 35 pr. arch-bud.). Ponadto organ przytoczył treść art. 20 Pb informując o obowiązkach projektanta, do których m.inn. należy opracowanie projektu budowlanego w sposób zgodny z wymaganiami ustawy, obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. W ocenie Sądu, organ dokonał sprawdzenia projektu architektoniczno-budowlanego w sposób odpowiadający wymogom określonym w art. 35 ust. 1 pkt 1 lit a, b, pkt 3, pkt 3a, pkt 4 i 4aa Pb. Za nietrafny należy uznać zarzut niekompletności projektu budowlanego tj. braku opinii geotechnicznej oraz dokumentacji geologiczno-inżynierskiej. Również twierdzenia strony skarżącej odnośnie wątpliwości dotyczących zaliczenia obiektu budowlanego do II kategorii geotechnicznej oraz przyjęcie dla terenu prostych warunków gruntowych zamiast zakwalifikowania tego obiektu do III kategorii geotechnicznej, należy uznać za gołosłowne i nie poparte żadnymi dowodami. Tymczasem jak wynika z materiału dowodowego, inwestor przedstawił opracowanie osoby z uprawnieniami - geologa mgr P. G. pt.: Geotechniczne warunki posadowienia dla potrzeb projektowania stacji bazowej telefonii komórkowej [...] na działce nr [...] w miejscowości W., gm. M., pow. kielecki, woj. Świętokrzyskie. Rzeczoznawca w oparciu o rozporządzenie Ministra Transportu Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie ustalania geotechnicznych warunków posadawiania obiektów budowlanych (Dz.U. 2012, poz. 463), mapę sytuacyjno-wysokościową działki, polskie normy i literaturę branżową oraz wykonane badania terenowe jednoznacznie zaliczył projektowaną inwestycję do II kategorii geotechnicznej. Zatem zarówno znajdująca się w aktach sprawy dokumentacja geotechniczna jak i wynikające z niej zaliczenie obiektu do kategorii II geotechnicznej świadczą o prawidłowości procedowania organu w postępowaniu w sprawie zatwierdzenia projektu zagospodarowania działki i projektu architektoniczno-budowlanego oraz udzielenia P. Sp. z o.o. pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej. Zdaniem Sądu, stanowisko organów, że wobec spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz 32 ust. 4 Pb Pb, zasadne było wydanie decyzji pozytywnej dla inwestora, zasługuje na akceptację. W tej sytuacji, wobec niezasadności zarzutów skargi i jednoczesnego braku okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 p.p.s.a.