II SA/Gl 1803/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska, , , po rozpoznaniu w 27 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.M. na uchwałę Rady Miasta w Myszkowie z dnia 30 czerwca 2010 r. nr XLII/368/10 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę 2. zwrócić skarżącej wpis od skargi w kwocie 300 (trzysta) złotych UZASADNIENIE Pismem z dnia 10 października 2023 r. W.M. (dalej: "skarżąca"), nadanym w placówce operatora publicznego w dniu 12 października 2023 r., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na uchwałę Rady Miasta w Myszkowie z dnia 30 czerwca 2010 r., nr XLII/368/10, w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że wystąpiła do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na skargę organ podał, że skarżąca w dniu 1 sierpnia 2023 r. złożyła wezwanie do usunięcia naruszenia prawa co do wyżej opisanej uchwały, pismem datowanym na dzień 14 lipca 2023 r. Zaznaczył też, że odpowiedź na to wezwanie nie została udzielona. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest uchwała Rady Miasta w Myszkowie z dnia 30 czerwca 2010 r., nr XLII/368/10, w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Została ona złożona w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 40, dalej: "u.s.g."). W tym miejscu zauważyć należy, że z dniem 1 czerwca 2017 r. nastąpiła zmiana stanu prawnego dotyczącego wnoszenia skarg na uchwały jednostek samorządu terytorialnego. Zgodnie z nowym brzmieniem art. 101 ust. 1 u.s.g., nadanym ustawą z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935), każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Z powyższego wynika, że skarga taka nie musi już być poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Jednakże zgodnie z treścią przepisu przejściowego tej ustawy, tj. art. 17 ust. 1- do postępowań przed sądami administracyjnymi, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu dotychczasowym. Z art. 17 ust. 2 wynika zaś, że przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9 (ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obecnie t. jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, dalej: "p.p.s.a."), w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2 (u.s.g.), art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejście w życie niniejszej ustawy. Analiza powołanych wyżej przepisów prowadzi do wniosku, że w sprawach dotyczących aktów organów gminy nowa regulacja znajdzie zastosowanie dopiero w stosunku do takich aktów, które podjęte zostały po dniu wejścia w życie ustawy zmieniającej. Zaskarżona uchwała została podjęta przed wejściem w życie ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r., a zatem w sprawie zastosowanie znajdzie art. 101 ust. 1 u.s.g. w brzmieniu sprzed dnia 1 czerwca 2017 r. Przepis art. 101 ust. 1 u.s.g. w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 maja 2017 r. (wówczas t. jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 446) stanowił, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organy gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Oznacza to, że przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego skarżąca powinna była wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa. Jak wynika z akt sprawy skarżąca wyczerpała ten tryb. Jednak wskazać również należy na ówcześnie obowiązującą regulację p.p.s.a. dotyczącą terminu złożenia takiej skargi. Zgodnie z art. 53 § 2 p.p.s.a. (Dz. U. z 2002 r. poz. 09 nr 20) w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Skoro skarżąca wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wniosła w dniu 1 sierpnia 2023 r., a organ nie udzielił na nie odpowiedzi, to termin na wniesienie skargi do sądu administracyjnego wynosił 60 dni. Terminy w postępowaniu sądowoadministracyjnym oblicza się według przepisów prawa cywilnego (art. 83 § 1 p.p.s.a.). Termin na wniesienie skargi do sądu administracyjnego jest terminem oznaczonym w dniach. W związku z tym nie będzie miał do niego zastosowania art. 112 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz U. z 2023 poz. 1610, dalej: "k.c."). Zgodnie z tym przepisem termin oznaczony w tygodniach, miesiącach lub latach kończy się z upływem ostatniego dnia, który nazwą lub datą odpowiada początkowemu dniowi terminu. Zgodnie z art. 111 k.c. termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, a jeżeli początkiem jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym ono nastąpiło. Początkiem terminu na wniesienie skargi do sądu administracyjnego jest w takim przypadku wniesienia do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa, a zatem dzień jego wniesienia nie może być uwzględniany przy jego obliczeniu. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy stwierdzić trzeba, że wyżej wskazany, sześćdziesięciodniowy termin, liczony od dnia złożenia przez skarżącą wezwania do usunięcia naruszenia prawa tj. 1 sierpnia 2023 r., upłynął w dniu 30 września 2023 r. Natomiast skarżąca wniosła skargę w dniu 12 października 2023 r., a zatem już po upływie ustawowego terminu, tj. z prawie dwutygodniowym przekroczeniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., odrzucił skargę (punkt pierwszy sentencji postanowienia). O zwrocie uiszczonego wpisu, Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w punkcie drugim sentencji.