III SA/Łd 1166/13

SENTENCJA Dnia 29 listopada 2013 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale III - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku H.Ł. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi H.Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej koszty związane z usunięciem, przechowywaniem i oszacowaniem oraz zniszczeniem pojazdu p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu – H.Ł. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. (MSi) UZASADNIENIE H.Ł. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej koszty związane z usunięciem, przechowywaniem i oszacowaniem oraz zniszczeniem pojazdu. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od tej skargi w kwocie 474 zł skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) oświadczeniu o stanie rodzinnym, dochodach i majątku skarżący podał, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną K. Oboje osiągają dochód z tytułu emerytury w łącznej wysokości 2.320 zł. Ich jedyny majątek stanowi udział w prawie własności (1/4) domu odziedziczonego przez jego żonę po rodzicach o pow. 39 m2. W uzasadnieniu wniosku skarżący dodatkowo wskazał, że cierpi na różne schorzenia (astma, stan po udarze) i pozostaje pod stałą opieką lekarską. Z otrzymywanej emerytury do dyspozycji pozostaje mu jedynie 800 zł, z uwagi na potrącenia egzekucyjne na rzecz Starosty Ł.. Jednocześnie skarżący podkreślił, że oboje z żoną dysponują kwotą 2.000 zł, lecz po opłaceniu opłat eksploatacyjnych pozostaje im jedynie 1.460 zł, z której to kwoty 500 zł wydatkują na zakup lekarstw. W rezultacie na tzw. "życie" pozostaje im kwota 1.000 zł. Żyją więc na granicy ubóstwa i nie stać ich na uiszczenie żądanej opłaty sądowej. Funkcjonują dzięki pomocy córki. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy jest zasadny. Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.". Stosownie do postanowień art. 243 § 1 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (rubryka nr 4 formularza PPF). Zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Z kolei stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podkreślić przy tym należy, że wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną K. Łączny dochód małżonków z tytułu emerytury zamyka się kwotą 2.320 zł. Obciążenie tak kształtującego się budżetu rodziny stanowią wydatki na podstawowe opłaty i zakup lekarstw, co powoduje, że małżonkowie na własne utrzymanie wydatkują jedynie kwotę 1.000 zł. Oboje cierpią przy tym na liczne schorzenia, a ich jedyny majątek stanowi udział w prawie własności (1/4) domu odziedziczonego przez jego żonę po rodzicach o pow. 39 m2. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym zwłaszcza kwotę dochodu i niezbędnych wydatków rodziny, a także wysokość wpisu od skargi w niniejszej sprawie, Referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący wykazał bowiem dostatecznie, że nie w jest stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. (MSi)