II SO/Bd 24/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Mariusz Pawełczak po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. R. o wymierzenie grzywny Prezesowi Sądu postanawia odrzucić wniosek. UZASADNIENIE Pismem z dnia [...] września 2023 r. K. R. wniosła o wymierzenie Prezesowi Sądu grzywny. Skarżąca podała, że [...] listopada 2022 r. wysłała za pośrednictwem Sądu Okręgowego w B. do Sądu Apelacyjnego w G. skargę z dnia [...] listopada 2022 r. na przewlekłość postępowania w sprawie z jej skargi z dnia [...] lipca 2022 r. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem z dnia [...] października 2008 r. sygn. akt [...] o utrzymaniu w mocy wyroku Sądu Rejonowego w B. z dnia [...] stycznia 2008 r. sygn. akt [...] o wymierzeniu kary grzywny w kwocie [...]zł K. i R. R. za zawiadomienie Prokuratury Okręgowej w B. o podejrzeniu popełnienia przestępstwa przez prokuratorów polegających na poświadczeniu nieprawdy w postanowienia o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie ubezpieczeń społecznych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek podlega odrzuceniu. W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 54 § 1 (tj. Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 -dalej "p.p.s.a." skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Natomiast w razie niezastosowania się przez organ do obowiązku przekazania w terminie skargi, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (art. 55 § 1 p.p.s.a.). Nie ulega zatem wątpliwości, że grzywnę za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę sądowi administracyjnemu można wymierzyć tylko w przypadku, gdyż skarga jest kierowana jest do sądu administracyjnego. Ponadto ugruntowany jest pogląd, że przedmiotowy wniosek o wymierzenie organowi grzywny podlega rozpoznaniu wówczas, gdy skarga dotyczy sprawy należącej do właściwości sądu administracyjnego. W przypadku, gdy skarga od sądu administracyjnego jest niedopuszczalna ze względu na jej przedmiot, to również niedopuszczalny jest wniosek o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2011, str. 207 – 208; postanowienie NSA z 18 maja 2018 r. , sygn. akt I OZ 444/18; postanowienie NSA z 5 listopada 2014 r. , sygn. akt I OZ 969/14; postanowienie WSA w Lublinie z 7 listopada 2018 r. sygn. akt III SO/Lu 8/18; postanowienie WSA we Wrocławiu z 29 marca 2019 r. sygn. akt IV SO/Wr 8/19). Merytoryczne rozpoznanie wniosku o wymierzenie grzywny jest bowiem możliwe tylko wówczas, gdy dotyczy on skargi podlegającej rozpoznaniu przez sąd administracyjny (por. postanowienie WSA w Lublinie z 27 czerwca 2012 r. sygn. akt III SO/Lu 3/12; postanowienie NSA z 16 listopada 2012 r. sygn. akt I OZ 849/12). W niniejszej sprawie wniosek o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę dotyczy skargi wnioskodawczyni, która została skierowana do Sądu Apelacyjnego, a nie do sądu administracyjnego. Tym samym brak jest podstawy prawnej do wymierzenia grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. Ponadto skarga wnioskodawczyni dotyczy czynności podejmowanych przez Sąd Okręgowy w sprawie cywilnej. Zatem skarga ta leży poza zakresem kognicji sądu administracyjnego. Należy przy tym podkreślić, że przedmiotowy wniosek nie ma charakteru samodzielnego środka ochrony prawnej. Jest on ściśle związany ze skargą wnoszoną wyłącznie do sądu administracyjnego, a nie każdą skargą wnoszoną w jakiejkolwiek sprawie. W tym stanie rzeczy wniosek o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. z tytułu nieprzekazania skargi należało uznać za niedopuszczalny. W związku z tym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a., Sąd odrzucił wniosek.