II OZ 631/23

SENTENCJA Dnia 8 listopada 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia I. S. i M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 czerwca 2023 r., sygn. akt VII SA/Wa 353/23 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi I. S. i M. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 13 stycznia 2023 r., znak: DON.7100.88.2022.ANE w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 20 czerwca 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, którą utrzymano w mocy decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 13 kwietnia 2022 r., znak: WINB.WOA.771.54.2021.KC, stwierdzającą nieważność decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 7 sierpnia 2019 r., nr 85/2019, o udzieleniu skarżącym pozwolenia na użytkowanie rozbudowy budynku zakładu przetwórstwa mięsnego o pomieszczenie komory wędzarniczej wraz z instalacjami na działce nr [...] przy ul. [...] w T.. Sąd wskazał, że skutki, w których skarżący upatrują konieczności wstrzymania wykonania decyzji w niniejszym postępowaniu, odnoszą się do potencjalnych skutków stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę, nie zaś decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, której to dotyczy kontrolowane postępowanie. Jednocześnie Sąd wyjaśnił, że wstrzymanie wykonania decyzji stwierdzającej nieważności decyzji o pozwoleniu na użytkowanie jest dopuszczalne. Ingeruje ona bowiem w prawa i obowiązki inwestora, a niekiedy i osób trzecich (por. postanowienie NSA z 23 czerwca 2015 r., II OZ 591/15). Natomiast w rozpoznawanym wniosku pełnomocnik skarżących konieczność udzielenia ochrony tymczasowej konsekwentnie uzasadnia ewentualnymi skutkami stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę, które potencjalnie mogą zakończyć się nawet nakazem rozbiórki spornej rozbudowy. Powyższe jednak nie może stanowić podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w niniejszej sprawie. Zażalenie na ww. postanowienie wnieśli skarżący. W zażaleniu sformułowano zarzut dotyczący naruszenia [przepisów prawa procesowego], które miało istotny wpływ na wynik postępowania, tj. art 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z 134 § 1 p.p.s.a. przez uznanie, że argumenty do wstrzymania wykonania aktu administracyjnego zostały wskazane w sposób ogólny w związku z czym wniosek o wstrzymanie nie został wystarczająco uzasadniony. Wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania oraz zawnioskowano o dopuszczenie dowodu z decyzji numer 22/2023, na fakt niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednocześnie wskazano, że przedłożenie decyzji jest możliwe dopiero teraz, gdyż decyzja ta została wydana po złożeniu wnioski o wstrzymanie wykonania decyzji, będącej przedmiotem niniejszej sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie podlega uwzględnieniu. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zatem to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania, że w danej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jeżeli we wniosku o wstrzymanie nie zawarto stosownej argumentacji, to Sąd I instancji niewadliwie ocenił, że przedmiotowy wniosek nie podlega uwzględnieniu. Poza tym przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie można utożsamiać z oceną legalności wydanych rozstrzygnięć administracyjnych. Celem instytucji wstrzymania wykonania aktu (czynności) jest jedynie tymczasowe ukształtowanie stosunków do czasu merytorycznego rozpoznania sprawy przez sąd. Z powyższego wynika, że sąd wyłącznie bada zaistnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. przede wszystkim w oparciu o okoliczności wskazane we wniosku. Sprawa, w której została wydana zaskarżona decyzja GINB dotyczy wyłącznie istnienia podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Taka decyzja nie wywołuje zaś bezpośredniego skutku w postaci wdrożenia przez właściwy organ nadzoru budowlanego postępowania naprawczego, w którym może być wydany nakaz rozbiórki. W okolicznościach niniejszej sprawy nie mogą więc być oceniane na etapie wniosku o wstrzymanie wykonania ww. decyzji GINB kwestie dotyczące nakazu rozbiórki. Zaskarżona decyzja GINB nie wywołuje skutku w postaci nakazu rozbiórki, ponieważ to dopiero w wyniku odrębnej decyzji organ nadzoru budowlanego może wydać stosowny nakaz (aktualnie taki nakaz został już wydany), który ewentualne w wyniku jego zaskarżenia do sądu administracyjnego będzie uprawniał skarżącego do skorzystania z ochrony tymczasowej jaką przewiduje art. 61 § 3 p.p.s.a. A zatem aktualnie zaskarżona decyzja GINB nie wywołuje bezpośrednio skutków, na które powołują się skarżący, a związanych z nakazem rozbiórki. Z powyższych względów zażalenie podlegało oddaleniu jako pozbawione usprawiedliwionych podstaw. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.