I GZ 327/23

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Bogdan Fischer po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 czerwca 2023 r., sygn. akt V SA/Wa 264/23 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi J. P. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] grudnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu części dotacji celowej postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 6 czerwca 2023 r. sygn. akt V SA/Wa 264/23 (dalej postanowienie z 6 czerwca 2023 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. P. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] grudnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu części dotacji celowej. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że pismem z 21 lutego 2023 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi - w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem jej odrzucenia – przez: - złożenie pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania strony przed sądami administracyjnymi i potwierdzającego umocowanie do sporządzenia i wniesienia skargi, - podanie numeru PESEL skarżącej, - podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącej 28 lutego 2023 r. (k. 30). W zakreślonym terminie (który upływał 7 marca 2023 r.) strona nie uzupełniła braku formalnego, do którego została zobowiązana. Pełnomocnik skarżącej, mimo prawidłowego doręczenia mu wezwania, nie uzupełnił braku formalnego skargi, dlatego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634), dalej "p.p.s.a.", Sąd I instancji odrzucił skargę. Zażalenie złożył pełnomocnik skarżącej, zaskarżając postanowienie z 6 czerwca 2023 r. w całości, zarzucając postanowieniu naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Podkreślił, że przedmiotowe wezwanie nie zostało mu doręczone. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać elementy wskazane w tym przepisie charakterystyczne dla skargi. Jednym z wymogów formalnych, jakie p.p.s.a. stawia pierwszemu w sprawie pismu procesowemu, jest konieczność wskazania w nim numeru PESEL osoby wnoszącej pismo (art. 46 § 2 pkt 1b). Ponadto art. 215 § 1 p.p.s.a. stanowi, że w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a.). Stosownie do treści art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy zawisłej przed Sądem pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Jak natomiast stanowi art. 46 § 3 p.p.s.a., do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Wyjaśnić również należy, że brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony jest brakiem formalnym skargi, którego usunięcie następuje w trybie i na zasadach określonych art. 49 § 1 p.p.s.a., pod rygorem odrzucenia skargi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 maja 2021 r. sygn. III FZ 182/21 – dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W sytuacji dostrzeżenia braków formalnych skargi przewodniczący wzywa stronę (pełnomocnika) do ich usunięcia w terminie 7 dni (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Z kolei art. 58 § 3 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę postanowieniem, zaś odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W tej sprawie zarządzeniem z 16 lutego 2023 r. Przewodniczący Wydziału V wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi - w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia poprzez: - złożenie pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania strony przed sądami administracyjnymi i potwierdzającego umocowanie do sporządzenia i wniesienia skargi, - podanie numeru PESEL skarżącej, - podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącego 28 lutego 2023 r. (k. 30). Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał zatem 7 marca 2023 r. Pełnomocnik skarżącej w zażaleniu podważał prawidłowość doręczenia jemu wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi w tym zakresie. Podniósł, że w rzeczywistości nie doręczono wezwania tej treści. Wskazał, że o ile otrzymał pismo z Sądu, które zostało doręczone 28 lutego 2023 r., o tyle korespondencja zawierała jedynie pismo przewodnie Sądu "Doręczenie odpisu odpowiedzi na skargę" bez żadnej adnotacji o wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Według pełnomocnika skarżącej, do pisma dołączono odpowiedź organu administracyjnego na skargę, a przesyłka nie zawierała żadnych dodatkowych wezwań. Z zarzutem skarżącej nie sposób się zgodzić, ponieważ z treści zwrotnego potwierdzenia odbioru korespondencji sądowej dnia 21 lutego 2023 r., wynika jednoznacznie, że przesyłka winna zawierać: "odpis odpowiedzi na skargę, pouczenie, WSA informuje, zwrócenie się o informację i wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi", k. 30 akt sądowych). W tej sytuacji bezzasadne jest powoływanie się przez pełnomocnika skarżącej na fakt braku w kopercie wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi. Pełnomocnik skarżącej jest profesjonalistą, zatem winien on był sprawdzić bezpośrednio przy odbiorze przesyłki sądowej jej treść - czy zawartość koperty zgadza się z informacją zawartą na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. W ten sposób dochowałby należytej staranności wymaganej od zawodowego pełnomocnika w takiej sytuacji. Podpisując zwrotne potwierdzenie odbioru, pełnomocnik w istocie poświadczył, że zawartość koperty jest zgodna z informacją zawartą na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. W konsekwencji, nie może się on na obecnym etapie powoływać na brak wezwania do usunięcia braków skargi. Zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki sądowej jest dokumentem urzędowym. Skoro w momencie odbioru przesyłki nie stwierdzono, by nie zawierała ona któregoś z dokumentów wskazanych na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, należało uznać, że potwierdzenie podpisem odbioru przesyłki oznaczało nie tylko potwierdzenie, że przesyłka została doręczona osobie upoważnionej do jej odbioru w dacie na formularzu wskazanej, ale również, że zawartość przesyłki odpowiada tej, która została wskazana na formularzu zwrotnego potwierdzenia odbioru. W takim przypadku należy przyjąć domniemanie (art. 106 § 5 p.p.s.a. w zw. z art. 231 kpc), że doręczenie było prawidłowe. Wyeliminowaniu tego rodzaju wątpliwości służy bowiem właśnie wzmianka o treści przesyłki znajdująca się na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Pełnomocnik skarżącej nie przedstawił żadnego dowodu ani nawet przekonywającego twierdzenia, które pozwoliłoby podważyć owo domniemanie. W rezultacie, Naczelny Sąd Administracyjny uznał zażalenie za bezzasadne. Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.