II OZ 688/24

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lipca 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 1249/24 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi K. B. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 7 marca 2024 r., nr 443/24 w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 2 lipca 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 1249/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej jako "P.p.s.a."), odrzucił skargę K. B. (dalej skarżący) na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 7 marca 2024 r., nr 443/24 w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania albowiem wezwanie do uzupełnienia braków fiskalnych skargi (uiszczenie wpisu od skargi) nie zostało wykonane. Przesyłka zawierająca wezwanie została awizowana 3 czerwca 2024 r. a po upływie 14 dni od awizowania w trybie art. 73 P.p.s.a. uznana za skutecznie doręczoną 17 czerwca 2024 r. Termin na uzupełnienie wpisu upłynął bezskutecznie 24 czerwca 2024 r. wobec tego Sąd uznał, że skarżący w zakreślonym terminie nie uzupełnił braku skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 100 zł czego skutkiem było przyjęcie przez Sąd, że zaistniała formalna przeszkoda do kontynuowania niniejszego postępowania. Powyższe zobligowało Sąd do odrzucenia skargi stosownie do art. 220 § 3 P.p.s.a. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie wnosząc o zmianę zaskarżonego postanowienia i przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego (uiszczenia wpisu sądowego, który był przyczyną odrzucenia skargi), przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji PINB. W uzasadnieniu wskazuje, że poza problemami zdrowotnymi, których dokumentacja znajduje się w aktach sprawy, główną przyczyną opóźnień w uzyskaniu informacji z kierowanej na jego adres korespondencji jest wadliwa, wręcz patologiczna działalność urzędu pocztowego, który nie dostarcza zawiadomień o sprawach, komplikując mu życie i wywołując w ten sposób niekorzystne skutki prawne. Wskazuje, że kłopoty organizacyjne, finansowe, braki kadrowe itp. nie mogą być usprawiedliwieniem takiej działalności Poczty. Doświadczając zakłóceń w pracy Poczty, trwających od kilku lat, stwierdza, że osobiście udaje się na Pocztę by sprawdzić czy kierowana jest do niego jakaś korespondencja. Niestety jest wprowadzany w błąd twierdzeniami, iż nie ma dla niego korespondencji, a po kilku dniach okazuje się, że jest i to od wielu dni. Najlepiej ilustruje to, jego zdaniem, przykład pism w WSA i decyzji z 2 lipca 2024 r., które wydawano mu na raty 19 lipca 2024 r. z adnotacją na kopercie, że awizowano 22 lipca 2024 r. Skarżący przedłożył kopię koperty z przesyłką z WSA w Warszawie nr (00) 659007734997711252 ze sprawy VII SA/Wa 1248/24. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. W niniejszej sprawie zastosowanie znajdował § 3 ww. artykułu bowiem pismem podlegającym opłacie była skarga. W myśl tego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W ocenie NSA, Sąd I instancji prawidłowo postanowił o odrzuceniu skargi stosownie do art. 220 § 3 P.p.s.a. Przesądziła o tym okoliczność niezastosowania się do zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 20 maja 2024 r., którym wezwano skarżącego między innymi do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Skarżący, jak wynika z adnotacji poczty na kopercie przesyłki nr (00)459007734584895316 sygn. akt VII SA/Wa 1249/24 zawierającej wezwanie, nie odebrał przesyłki. Została ona awizowana pierwotnie 3 czerwca 2024 r. a następnie 11 czerwca 2024 r. W konsekwencji nastąpił jej zwrot do nadawcy 19 czerwca 2024 r. W takich okolicznościach Sąd zasadnie zgodnie z art. 73 § 1 – 4 P.p.s.a. uznał przesyłkę zawierającą przedmiotowe wezwanie za skutecznie doręczoną 17 czerwca 2024 r. czyli po upływie 14 dni od jej pierwszego awizowania (art. 73 § 4 P.p.s.a.). Od tego momentu rozpoczął bieg siedmiodniowy termin na wykonanie wezwania, w tym na opłacenie skargi. Upłynął on bezskutecznie 24 czerwca 2024 r. a wobec tego uznać należało, że braki skargi, w tym jej brak fiskalny, nie został uzupełniony w terminie i należało skargę taką odrzucić stosownie do art. 220 § 3 P.p.s.a. Odnosząc się do podnoszonej przez skarżącego kwestii wadliwego działania Urzędu Pocztowego NSA stwierdza, że skarżący nie wykazał w jakikolwiek sposób, że przedmiotowe wezwanie nie zostało doręczone lub doręczono je wadliwie. Z adnotacji poczty na kopercie zawierającej wezwanie z 24 maja 2024 r. nr (00)459007734584895316 sygn. akt VII SA/Wa 1249/24 (k. 15 akt) wynika, że warunki doręczenia zastępczego z art. 73 P.p.s.a. gdy nie zastanie się adresata przesyłki zostały wykonane prawidłowo. Przesyłka była awizowana dwukrotnie, zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki w UP WARSZAWA 97 pozostawiono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata 3 czerwca 2024 r. Adnotacje te znajdują się na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, które korzysta z mocy dowodowej dokumentu urzędowego tj. z domniemania prawdziwości faktów nim stwierdzonych. Skarżący może to domniemanie obalić jednak nie przedstawił jakichkolwiek okoliczności, które podważałyby wiarygodność adnotacji dokonanych przez Pocztę w zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Nie złożył np. skutecznej reklamacji przesyłki. Wobec tego Sąd I instancji jak i NSA nie miały podstaw do podważania faktu, że przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków skargi została skutecznie doręczona w trybie doręczenia zastępczego 17 czerwca 2024 r. W tym stanie rzeczy bieg terminu na uzupełnienie braków skargi upływał 24 czerwca 2024 r. i wobec braku uiszczenia wpisu w tym terminie skutkował odrzuceniem skargi na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. Odnosząc się do kopi koperty przesyłki nr (00) 659007734997711252 ze sprawy sygn. akt VII SA/Wa 1248/24 dołączonej do zażalenia stwierdzić należy, że nie wskazuje ona na wadliwość działania poczty albowiem brak powtórnego awizowania 19 lipca 2024 r. (piątek) mógł wynikać z braku możliwości doręczenia przesyłki tego dnia co uczyniono jednak następnego dnia roboczego 22 lipca 2024 r. (poniedziałek). Naczelny Sąd Administracyjny nie wypowiadał się odnośnie do przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu bowiem skarżący jednoznacznie wskazywał, że nie było podstaw do odrzucenia skargi. Nie wskazywał zaś na okoliczności, z których wynikałoby, że co prawda do uchybienia terminu do uiszczenia wpisu doszło ale nie ponosi od winy w uchybieniu terminowi. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.