I OSK 1854/23

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi Gminy W. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lutego 2022 r., sygn. akt I OSK 2710/19 w sprawie ze skargi kasacyjnej Gminy W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 lutego 2019 r. sygn. akt I SA/Wa 2006/18 w sprawie ze skargi Gminy W. na decyzję Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia 13 września 2018 r. nr DO.1.6614.2752.2016(4-RF) w przedmiocie nabycia z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. prawa własności nieruchomości postanawia 1. odrzucić skargę o wznowienie postępowania; 2. zwrócić Gminie W. ze środków budżetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (sto) złotych. UZASADNIENIE Wyrokiem z 11 lutego 2022 r., sygn. akt I OSK 2710/19 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Gminy W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 27 lutego 2019 r. sygn. akt I SA/Wa 2006/18 oddalającego skargę Gminy W. na decyzję Ministra Inwestycji i Rozwoju z 13 września 2018 r. nr DO.1.6614.2752.2016(4-RF) w przedmiocie nabycia z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. prawa własności nieruchomości. Pismem z 27 lipca 2023 r. Gmina W. wniosła skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 lutego 2022 r., powołując jako podstawę wznowieniową art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.), dalej: "P.p.s.a.". W tym względzie strona wskazała na podjęcie uchwały przez Radę Gminy W. nr LI/444/2023 z 30 marca 2023 r. w sprawie zmiany uchwały dotyczącej nadania nazw ulic w T., która w sposób jednoznaczny wykazała, że droga wymieniona w uchwale nr XV/80/86 Miejskiej Rady Narodowej w T. z 29 grudnia 1986 r. w sprawie nadania nazw ulic w T., tj. ul. [...] jest tożsama z drogą wymienioną w uchwale nr XX/161/87 z 31 marca 1987 r. Wojewódzkiej Rady Narodowej w Katowicach w sprawie zaliczenia dróg do kategorii dróg gminnych oraz lokalnych miejskich, tj. ulicą [...] boczną. Zdaniem skarżącej, tym samym wykładnia uchwał nr XV/80/86 Miejskiej Rady Narodowej w T. z 29 grudnia 1986 r. w sprawie nadania nazw ulic w T. oraz nr XX/161/87 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Katowicach z 31 marca 1987 r. w sprawie zaliczenia dróg do kategorii dróg gminnych oraz lokalnych miejskich, istniejących i znanych sądowi musi uwzględniać to jednoznaczne doprecyzowanie i to co wskazał NSA jako okoliczność nieudowodnioną obecnie zostało wykazane. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że instytucja wznowienia postępowania polega na ponownym rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu sprawy zakończonej prawomocnym orzeczeniem w przypadkach zajścia ustawowych przyczyn wznowienia. Jest to instytucja wyjątkowa, bowiem przysługuje od ściśle określonych orzeczeń i może być oparta na wąsko określonych podstawach, zgodnie z zasadą legalności - jest to uzasadnione w szczególności ze względu na konieczność zapewnienia stabilności orzeczeń sądowych (por. wyrok NSA z dnia 6 lipca 2005 r., sygn. akt FSK 2647/04 – Lex nr 173066). Skarga o wznowienie postępowania powinna odpowiadać wymaganiom formalnym stawianym pismom strony (art. 46 P.p.s.a.), a ponadto zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia (art. 279 P.p.s.a.). Podanie podstawy wznowienia powinno zawierać powołanie i wyraźne określenie, które z podstaw wymienionych w art. 271-274 P.p.s.a. uzasadniają wznowienie postępowania w danej sprawie, natomiast uzasadnienie podstaw wznowienia powinno zawierać w szczególności powołanie okoliczności powodujących istnienie wskazanej podstawy wznowienia. Zgodnie z art. 280 § 1 P.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań Sąd skargę odrzuci. Należy przy tym wskazać, iż samo sformułowanie podstawy w sposób odpowiadający przepisom art. 271-274 P.p.s.a. (powołanie się na te przepisy) nie oznacza, że skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już z samego uzasadnienia skargi wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi. Taka skarga, jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia, podlega odrzuceniu na podstawie art. 280 § 1 ustawy (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 19 kwietnia 2005 r., sygn. akt GSK 1242/04 – LEX nr 176988; z dnia 21 lutego 2006 r., sygn. akt II OSK 45/06 – niepubl.; z dnia 17 kwietnia 2007 r., sygn. akt I FSK 607/06 – LEX nr 341337; analogiczne stanowisko prezentowane jest w orzecznictwie Sądu Najwyższego – por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 1999 r., sygn. akt II UKN 417/98 - OSNAPiUS 2000/6/254; uchwała Sądu Najwyższego z dnia 21 lutego 1969r., sygn. akt III PZP 63/68 - NC 1969/12/208). Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Zdaniem wnoszącego skargę o wznowienie postępowania, okolicznością faktyczną stanowiącą przesłankę z art. 273 § 2 P.p.s.a. jest wejście w życie uchwały Rady Gminy W. z 30 marca 2023 r., która zmieniła uchwałę nr XV/80/86 Miejskiej Rady Narodowej w T. z 29 grudnia 1986 r. w sprawie nadania nazw ulic w T., w ten sposób, że w sposób legalny i niebudzący wątpliwości wykazała, że ulica [...] boczna oznaczona numerem [...] w Wykazie dróg lokalnych miejskich na terenie miasta T. stanowiącym załącznik do uchwały nr XX/161/87 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Katowicach z 31 marca 1987 r. w sprawie zaliczenia dróg do kategorii dróg gminnych oraz lokalnych miejskich (Dz. Urz. Woj. Katowickiego Nr 6, poz. 112), jest tożsama z ulicą o nazwie [...]. Tym samym, w ocenie skarżącej, obecnie zostało wykazane, że ul. [...] na dzień 31 grudnia 1998 r. posiadała status drogi publicznej. Ze stanowiskiem tym nie sposób się zgodzić. W myśl art. 273 § 2 P.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Podkreślenia wymaga, że zgodnie z utrwalonym w tej mierze orzecznictwem sądów administracyjnych i poglądami doktryny, istotą opisanej w art. 273 § 2 P.p.s.a. przesłanki jest to, że "wykrycie" okoliczności faktycznych lub środków dowodowych nieujawnionych w poprzednim postępowaniu sądowym odnosi się wyłącznie do okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które istniały podczas poprzedniego postępowania, ale nie były znane stronom postępowania i dopiero po prawomocnym zakończeniu postępowania zostały ujawnione. Podstawa wznowienia postępowania sądowego nie może więc "powstać" po uprawomocnieniu się wyroku kończącego pierwotne postępowanie sądowe. Fakt podjęcia przez Radę Gminy W. uchwały z 30 marca 2023 r. stanowiącej akt prawa miejscowego, który wszedł w życie w okresie, w którym orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego było już prawomocne, w oczywisty sposób nie wypełnia żadnej z przesłanek wskazanych przez ustawodawcę w przepisie art. 273 § 2 ustawy. Przepisy uchwały, które weszły do porządku prawnego po zakończeniu postępowania sądowoadministracyjnego, nie mogą być utożsamiane z wykryciem nowych okoliczności faktycznych, nie stanowią też nowego dowodu w rozumieniu przywołanej normy. Zmiana zapisów uchwały nr XV/80/86 Miejskiej Rady Narodowej w T. z 29 grudnia 1986 r. w sprawie nadania nazw ulic w T., nastąpiła już po wydaniu wyroku przez Naczelny Sąd Administracyjny, stąd nie mogła stanowić okoliczności uzasadniającej wznowienie postępowania sądowego prawomocnie zakończonego. Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 280 § 1 P.p.s.a. O zwrocie wpisu sądowego Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w zw. z art. 276 P.p.s.a.