IV SA/Wa 2464/13

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. C. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] września 2013 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji postanawia: 1. zwolnić J. C. od kosztów sądowych, 2. oddalić wniosek w przedmiocie ustanowienia adwokata. UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia 28 października 2013 r., uzupełnionym wnioskiem z dnia 25 listopada 2013 r., J. C. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Ze złożonego na urzędowym formularzu oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawca jest osobą samotną i niepełnosprawną. Jedynym źródłem jego utrzymania jest świadczenie rentowe w wysokości 905,73 zł miesięcznie. J. C. nie dysponuje oszczędnościami, ani wartościowymi przedmiotami Należy nadmienić, że postanowieniem z dnia 31 października 2013 r. (sygn. akt IV SO/Wa 57/13) w tej samej sprawie przyznano już J. C. prawo pomocy z zakresie ustanowienia adwokata, a Okręgowa Rada Adwokacka w W. w piśmie z dnia [...] listopada 2013 r. poinformowała o osobie wyznaczonego pełnomocnika. Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2013 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). W pierwszej kolejności należało odnieść się do wniosku w zakresie ustanowienia adwokata. Zgodnie z art. 243 § 1 zd. 1 ppsa prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Przyznanie prawa pomocy przed lub w toku postępowania rozpoznawczego obejmuje także postępowanie egzekucyjne (art. 243 § 2 ppsa). Jak wskazano, postanowieniem dnia 31 października 2013 r. sygn. akt IV SO/Wa 57/13 w przedmiotowej sprawie przyznano już skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, a w piśmie z dnia 28 listopada 2013 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. poinformowała o osobie wyznaczonego adwokata. W świetle 244 § 2 ppsa ustanowienie adwokata w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa. Powyższe oznacza, że pełnomocnik wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacją w W. jest umocowany do reprezentowania J. C. w postępowaniu sądowoadministracyjnym, zarówno przed sądem pierwszej instancji - wojewódzkim sądem administracyjnym, jak i przez sądem drugiej instancji - Naczelnym Sądem Administracyjnym. W tej sytuacji brak jest podstaw do ponownego orzeczenia o przyznaniu skarżącemu prawa pomocy w tym samym zakresie. W konsekwencji złożony przez J. C. wniosek w zakresie ustanowienia adwokata podlega oddaleniu. Rozstrzygając natomiast o wniosku skarżącego w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych należy stwierdzić, że przy aktualnym poziomie cen dóbr i usług niezbędnych do zaspokojenia elementarnych potrzeb życiowych, jak wyżywienie i ubranie, dochód w wysokości nieco ponad 900 zł miesięcznie, może wystarczyć jedynie na pokrycie podstawowych kosztów utrzymania. Biorąc przy tym pod uwagę, że J. C. nie ma ani zasobów pieniężnych, ani wartościowych przedmiotów, a ze względu na stan zdrowia niewątpliwe zmuszony jest ponosić dodatkowe wydatki, należy uznać, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Skarżący będzie zatem w przedmiotowej sprawie korzystać z prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zarówno ustanowienie adwokata, jak i zwolnienie od całości kosztów sądowych. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.