I OSK 912/23

SENTENCJA Dnia 29 października 2024 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Piotr Przybysz Sędziowie: sędzia NSA Piotr Niczyporuk sędzia del. WSA Anna Wesołowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 29 października 2024 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej P. S.A. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 24 listopada 2022 r., sygn. akt II SA/Wr 379/22 w sprawie ze skargi P. S.A. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia 13 grudnia 2021 r. nr SKO 4112/23/21 w przedmiocie odmowy stwierdzenia nabycia z mocy prawa użytkowania wieczystego gruntu postanawia : zawiesić postępowanie sądowe UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z 24 listopada 2022 r., II SA/Wr 379/22 oddalił skargę P. S.A. w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z 13 grudnia 2021 r. nr SKO 4112/23/21 w przedmiocie odmowy stwierdzenia nabycia z mocy prawa użytkowania wieczystego gruntu. W skardze kasacyjnej, zaskarżając powyższy wyrok w całości, P. Spółka Akcyjna w W. zarzuciła Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu: I. wskazując na art. 174 pkt 2 p.p.s.a. naruszenie przepisów postępowania, mające wpływ na treść rozstrzygnięcia, a to: 1) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie i niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego, niezebranie i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, a także zastosowanie dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodów przez przyjęcie, że w obrocie prawnym nie występowała decyzja administracyjna o ustanowieniu na rzecz Dolnośląskiej Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych we Wrocławiu prawa zarządu do przedmiotowej nieruchomości, a w konsekwencji przyjęcie, że przedsiębiorstwo państwowe "Polskie Koleje Państwowe" na dzień 5 grudnia 1990 roku nie legitymowało się prawem zarządu przedmiotowej nieruchomości i wydanie decyzji o odmowie stwierdzenia nabycia z mocy prawa z dniem 5 grudnia 1990 roku przez przedsiębiorstwo państwowe "Polskie Koleje Państwowe" z siedzibą w Warszawie prawa użytkowania wieczystego przedmiotowej nieruchomości i prawa własności znajdujących się na tym gruncie budynków i budowli, 2) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 80 k.p.a. poprzez dowolną a nie swobodną ocenę dowodu z decyzji o naliczeniu opłat z tytułu zarządu nieruchomością i przyjęcie, że decyzja ta nie potwierdza oddania nieruchomości w zarząd, pomimo tego, że decyzja taka wydawana była właśnie wtedy, gdy nieruchomość pozostawała w zarządzie zarządcy gruntu, co doprowadziło do błędu w ustaleniach faktycznych, polegającego na przyjęciu, że nie zachodził stosunek zarządu, 3) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z § 4 ust. 1 pkt 6 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 lutego 1998 roku w sprawie przepisów wykonawczych dotyczących uwłaszczenia osób prawnych nieruchomościami będącymi dotychczas w ich zarządzie lub użytkowaniu (Dz.U. 1998 Nr 23, poz. 120 z późn. zm.) poprzez jego niezastosowanie i przyjęcie, że przedsiębiorstwo państwowe "Polskie Koleje Państwowe" na dzień 5 grudnia 1990 roku nie legitymowało się prawem zarządu przedmiotowej nieruchomości i wydanie decyzji o odmowie stwierdzenia nabycia z mocy prawa z dniem 5 grudnia 1990 roku przez przedsiębiorstwo państwowe "Polskie Koleje Państwowe" z siedzibą w Warszawie prawa użytkowania wieczystego przedmiotowej nieruchomości i prawa własności znajdujących się na tym gruncie budynków i budowli, II. wskazując na art. 174 pkt 1 p.p.s.a. naruszenie przepisów prawa materialnego, a to: 1) art. 145 § 1 pkt 1 lit a p.p.s.a. w zw. z art. 200 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity Dz.U. z 2021, poz. 1899) poprzez jego niezastosowanie i wydanie decyzji o odmowie stwierdzenia nabycia z mocy prawa z dniem 5 grudnia 1990 roku przez przedsiębiorstwo państwowe "Polskie Koleje Państwowe" z siedzibą w Warszawie prawa użytkowania wieczystego przedmiotowej nieruchomości i prawa własności znajdujących się na tym gruncie budynków i budowli, 2) art 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. w zw. z art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 2 grudnia 1960 r. o kolejach (Dz.U. 1960 nr 54 poz. 311, tj. Dz. U. 1989 nr 52 poz. 310 ze zm.) - poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy przepis ten stwierdza, że PKP w swoim posiadaniu miała nie tylko infrastrukturę kolejową, ale także wydzielony grunt, na którym ta infrastruktura kolejowa się znajdowała, 3) art 145 § 1 pkt 1 lit a p.p.s.a. w zw. z art. 1 Rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 września 1926 r. o utworzeniu przedsiębiorstwa ''Polskie Koleje Państwowe" (Dz.U. z 1948 r. Nr 43, poz. 312), art. 16 ust. 1, 2 i art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 2 grudnia 1960 r. o kolejach (Dz.U. z 1970 r. Nr 9, poz. 76) oraz art. 46 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 września 1981 r. o przedsiębiorstwach państwowych (t.j. Dz.U. Nr 112, poz. 981 ze zm.) - art. 16 ust. 1 i 2 oraz art 50 ust. 1 Ustawy z dnia 27 kwietnia 1989 r. o przedsiębiorstwie państwowym "Polskie Koleje Państwowe" (Dz. U.1989 nr 26 poz. 138), przez ich niezastosowanie w sytuacji, kiedy przepisy prawa przewidywały wyposażenie przedsiębiorstwa państwowego (...) w środki niezbędne do prowadzenia działalności i mienie stanowiące wydzieloną część - poprzez jego niezastosowanie a przez to nieuwzględnienie przejścia z mocy prawa gruntów będących w posiadaniu przedsiębiorstwa państwowego (...) w zarząd tego przedsiębiorstwa. Wskazując na powyższe podstawy kasacyjne, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu oraz o zasądzenie, na podstawie art. 203 pkt 1 p.p.s.a., kosztów postępowania według norm przepisanych. Ponadto wnosiła również o rozpoznanie skargi kasacyjnej na posiedzeniu niejawnym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Jak z powyższego zaś wynika taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Składowi orzekającemu wiadomym jest bowiem z urzędu, że Prokurator Generalny przedstawił składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego do rozstrzygnięcia budzące poważne wątpliwości następujące zagadnienie prawne: "Czy w postępowaniu o stwierdzenie nabycia - z mocy prawa - z dniem 5 grudnia 1990 r. prawa użytkowania wieczystego gruntów oraz własności budynków, innych urządzeń i lokali przez państwowe i komunalne osoby prawne, za samoistny dowód wykazujący posiadanie w zarządzie, o którym mowa w art. 200 ust.1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. tj. z 2023 r., poz. 334 ze zm.) powinna być uznana decyzja o naliczeniu lub aktualizacji opłat z tytułu zarządu nieruchomością, o której mowa w § 4 ust.1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z 10 lutego 1998 r. w sprawie przepisów wykonawczych dotyczących uwłaszczania osób prawnych nieruchomościami będącymi dotychczas w ich zarządzie lub użytkowaniu (Dz.U. z 1998 r., Nr 23, poz. 120 ze zm.) w związku z art. 75 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postepowania administracyjnego ( tj. Dz.U. z 2023 r., poz. 775 ze zm.)" Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił z urzędu zawiesić postępowanie sądowe do czasu udzielenia przez skład Siedmiu Sędziów NSA odpowiedzi na zagadnienie postawione w sprawie sygn. I OPS 2/23.