Ppolska.starec← UrzadnikУвійти

IV SA/Gl 341/09

Адміністративні суди2009-11-27
Номер справи
IV SA/Gl 341/09
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Дата рішення
2009-11-27
Тип
Postanowienie WSA w Gliwicach

Судді

Szczepan Prax

Резолютивна частина

Odmówiono wstrzymania wykonania aktu

Текст рішення

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia A w T. na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie inspekcji pracy w kwestii wniosku skarżącego z dnia [...] r. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji UZASADNIENIE Okręgowy Inspektor Pracy w K. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] uchylił nakaz inspektora pracy z dnia [...] r. Nr rej.: [...] w całości i w tym zakresie orzekł co do istoty sprawy nakazując skarżącemu –Stowarzyszeniu A w T. - wypłatę jego pracownikom wymienionym z imienia i nazwiska (8 osobom) należnych wynagrodzeń z dodatkiem za pracę w godzinach nadliczbowych za okres od 1 lipca 2006 r. do 30 grudnia 2007 r. w łącznej kwocie [...] zł. Skarżący pismem procesowym z dnia [...] r. wniósł o wstrzymanie wykonania powyższej decyzji wskazując, iż znajduje się w trudnej sytuacji finansowej i nie posiada środków finansowych na wypłatę należności dla pracowników, gdyż mogą one zostać przekazane skarżącemu wyłącznie przez Zarząd Główny Stowarzyszenia. Argumentowano, że skarżący nie jest w stanie wyegzekwować od Zarządu wymaganych kwot należnych jego pracownikom, a jedyną możliwością uzyskania tych środków będzie niepłacenie składek na rzecz Zarządu Głównego. Składki są jednakże płacone na koniec listopada i wynoszą [...]zł. Zarządzeniem z dnia 27 października 2009 r. wezwano skarżącą do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków poprzez nadesłanie dokumentów źródłowych dotyczących jego sytuacji finansowej i majątkowej. W odpowiedzi na wezwanie skarżący nadesłał zestawienie dochodów i wydatków dotyczących resortu służby zdrowia za okres od 1 stycznia 2009 r. do 31 października 2009 r., z których wynikało, że skarżący otrzymuje dotacje z NFZ w wysokości [...] zł, natomiast jego wydatki wynoszą [...] zł. Stan środków na dzień 31 października 2009 r. wyniósł (–) [...] zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. stanowi, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego Sygn. akt IV SA/Gl 341/09 aktu lub czynności w całości lub w części, chyba, ze ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zgodnie z przedstawioną regulacją prawną wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest instytucją o charakterze wyjątkowym, stanowiącą odstępstwo od ogólnej reguły, zgodnie z którą wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Zastosowanie wstrzymania wykonania decyzji może nastąpić zatem jedynie wtedy, gdy ujawnione zostaną okoliczności uzasadniające zastosowanie tej czynności procesowej. Ciężar wykazania, że wykonanie decyzji rodzi niebezpieczeństwo wywołania po stronie skarżącego szkody i to o znacznych rozmiarach lub powstania trudnych do odwrócenia skutków, spoczywa na wnioskodawcy. Natomiast niebezpieczeństwo, o którym mowa w cytowanym przepisie oznacza taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (vide: J. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s.190 oraz postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04 – niepubl.). Z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub z trudnymi do odwrócenia skutkami nie musi się natomiast łączyć wykonanie zaskarżonej decyzji dotyczącej należności pieniężnej, gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia decyzji skarżący może otrzymać zwrot uiszczonej kwoty. Mając powyższe na uwadze w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą przesłanki określone w dyspozycji przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. Podniesione przez skarżącego okoliczności nie dowodzą bowiem w sposób przekonywujący, iż w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji przed wydaniem orzeczenia w sprawie zachodziłoby niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Samo bowiem ogólne stwierdzenie, że skarżący nie ma środków finansowych na zapłatę zaległych świadczeń nie jest wystarczającą okolicznością do uznania, że zachodzą przesłanki określone we wskazanym wyżej przepisie. Podkreślić należy, iż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia decyzji skarżący będzie mógł domagać się zwrotu kwoty Sygn. akt IV SA/Gl 341/09 wypłaconego wynagrodzenia. Dodatkowo nie można na tym etapie postępowania jednoznacznie stwierdzić, że wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadzi do utraty braku płynności finansowej skarżącego, skoro ta już występuje (biorąc pod uwagę nadesłany bilans rachunkowy). Trudno również przypuszczać, że wypłata pracownikom kwoty [...]zł mogłaby zagrozić funkcjonowaniu skarżącego i prowadzeniu przez niego statutowej działalności. Na marginesie można wskazać, że skarżący takiej okoliczności nawet nie podniósł. Należy mieć również na względzie art. 11 pkt 7 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. - o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz.U. z 2007 r. nr 89, poz. 589), który stanowi, iż w razie stwierdzenia naruszenia przepisów prawa pracy organy Państwowej Inspekcji Pracy uprawnione są m.in. do nakazania pracodawcy wypłaty należnego wynagrodzenia za pracę, a także innego świadczenia przysługującego pracownikowi, a nakazy wydane w tych sprawach podlegają natychmiastowemu wykonaniu. Analizując ratio legis tej regulacji należy podkreślić, że ma ona za zadania umożliwić szybką i skuteczną ochronę zagrożonych interesów pracownika. Tym samym wstrzymanie wykonania decyzji dotyczącej wypłaty wynagrodzeń pracowniczych wraz z dodatkiem za pracę w godzinach nadliczbowych wydanej przez Okręgowego Inspektora Pracy istotnie kolidowałoby ze słusznym interesem zatrudnionych u skarżącego pracowników. Wobec braku podstaw do uwzględnienia wniosku, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak na wstępie